Η τεχνητή νοημοσύνη παρουσιάζεται συχνά ως άυλη τεχνολογία: μοντέλα, δεδομένα, cloud, ψηφιακές υπηρεσίες. Πίσω όμως από κάθε ερώτηση σε ένα μεγάλο μοντέλο AI υπάρχει ένα απολύτως υλικό σύστημα από servers, ψύξη, ηλεκτρική ενέργεια, δίκτυα και νερό. Τα νέα στοιχεία της αυστραλιανής NEXTDC δείχνουν πόσο γρήγορα αυτό το φυσικό αποτύπωμα μεγαλώνει.
Ισχυρό κέρδος, αλλά χειρότερη αποδοτικότητα σε νερό και ρεύμα
Σύμφωνα με το Reuters, η NEXTDC εμφάνισε αύξηση εσόδων κατά 16% και επέστρεψε σε καθαρό κέρδος 82,1 εκατ. δολαρίων Αυστραλίας, από ζημία 60,5 εκατ. ένα χρόνο πριν. Παράλληλα όμως ο δείκτης Water Usage Effectiveness αυξήθηκε στα 2,40 λίτρα ανά kWh από 2,25, ενώ ο Power Usage Effectiveness ανέβηκε στο 1,49 από 1,44.
Και οι δύο δείκτες έχουν επιδεινωθεί για τρίτη συνεχόμενη χρονιά. Η εταιρεία αποδίδει μέρος της μεταβολής στην ταχεία προσθήκη νέας χωρητικότητας, σε συστήματα ψύξης που τίθενται σε λειτουργία πριν γεμίσουν πλήρως τα data centers, αλλά και σε προβλήματα μέτρησης και διαρροές που εντοπίστηκαν κατά τη συμφωνία των δεδομένων.
Η AI δεν καταναλώνει μόνο chips
Η έκρηξη των υποδομών AI έχει δημιουργήσει μια παγκόσμια επενδυτική κούρσα για GPUs, custom accelerators και νέες εγκαταστάσεις. Στο Katohika έχουμε ήδη αναλύσει τη συνεργασία Marvell–Google για custom AI chips και τη μάχη της Anthropic για δικό της πυρίτιο. Το νέο κρίσιμο σημείο είναι ότι οι επιδόσεις των chips δεν αρκούν: χρειάζονται ηλεκτροδότηση, ψύξη, νερό και νέα δίκτυα μεταφοράς.
Γιατί το νερό γίνεται πολιτικό θέμα
Σε περιοχές με ξηρασία ή περιορισμένη υδροδότηση, τα μεγάλα data centers μπορούν να βρεθούν αντιμέτωπα με τοπικές κοινωνίες και κυβερνήσεις. Στην Αυστραλία ήδη συζητούνται αυστηρότεροι όροι για νέες εγκαταστάσεις, ακόμη και υποχρεώσεις ανάπτυξης νέας ανανεώσιμης ισχύος παράλληλα με τα data centers.
Το ζήτημα δεν είναι ότι κάθε AI εφαρμογή «στερεί νερό» από μια πόλη. Είναι ότι η συνολική κλίμακα των υποδομών μεγαλώνει τόσο γρήγορα ώστε οι ανάγκες τους αρχίζουν να επηρεάζουν πραγματικές αποφάσεις για δίκτυα, παραγωγή ενέργειας και χρήση υδάτινων πόρων.
Το επόμενο bottleneck της AI ίσως δεν είναι ο επεξεργαστής
Για χρόνια η αγορά θεωρούσε ότι ο περιοριστικός παράγοντας της AI ήταν η διαθεσιμότητα προηγμένων chips. Τώρα αναδύεται μια δεύτερη πραγματικότητα: ακόμη κι αν υπάρχουν GPUs, χρειάζεται να υπάρχει και αρκετή ισχύς για να λειτουργήσουν. Η ενεργειακή και υδατική υποδομή μετατρέπεται σταδιακά σε στρατηγικό πλεονέκτημα.
Η περίπτωση της NEXTDC είναι χαρακτηριστική επειδή δείχνει και τις δύο πλευρές της ίδιας ιστορίας: η οικονομική ζήτηση είναι ισχυρή, αλλά μαζί της αυξάνεται και το φυσικό κόστος της υποδομής. Αυτό είναι πιθανό να αποτελέσει ένα από τα βασικά πεδία σύγκρουσης της επόμενης φάσης της τεχνητής νοημοσύνης.
ΔΙΕΘΝΗ
ΔΙΕΘΝΗ
ΔΙΕΘΝΗ
Ελληνικά
Αφήστε μια απάντηση