Πέρασε το παιδί στο Πανεπιστήμιο; Συγχαρητήρια. Τώρα αρχίζει το δεύτερο και ίσως δυσκολότερο μάθημα της οικογένειας: να βρεθεί ένα μικρό σπίτι χωρίς να χρειαστεί… δεύτερο πτυχίο στα οικονομικά.
Η φοιτητική στέγη έχει μετατραπεί σε έναν από τους ακριβότερους γρίφους του καλοκαιριού. Στην Αττική, σημερινά στοιχεία δείχνουν ότι για διαμερίσματα άνω των 60 τ.μ. οι ζητούμενες τιμές σε 22 περιοχές κινούνται περίπου από 580 έως 800 ευρώ, ενώ η συγκατοίκηση κερδίζει έδαφος.
Το παιδί πέρασε. Το πορτοφόλι κόπηκε.
Οι ενδεικτικές τιμές που αναζητούν οι οικογένειες δείχνουν το μέγεθος του προβλήματος: περίπου 550 ευρώ στην Αθήνα, γύρω στα 500 ευρώ στη Θεσσαλονίκη και λίγο κάτω από 400 ευρώ στην Πάτρα. Στη Θεσσαλονίκη, ανακαινισμένα στούντιο κοντά στα πανεπιστήμια ξεκινούν περίπου από 400–450 ευρώ, ενώ γκαρσονιέρες μπορούν να φτάσουν τα 550–600 ευρώ.
Και κάπου εδώ ο οικογενειακός διάλογος αποκτά νέο νόημα: «Παιδί μου, σε ποια σχολή πέρασες;» — «Στην Αθήνα». — «Ωραία… μήπως περνούσες και κάπου που έχουμε θείο με άδειο δωμάτιο;»
Δεν είναι μόνο η Αθήνα
Η πίεση απλώνεται στις φοιτητουπόλεις. Στην Πάτρα μικρά διαμερίσματα εμφανίζονται περίπου στα 300–450 ευρώ, ενώ στο Ρέθυμνο μικρά σπίτια μπορεί να κυμαίνονται από 450 έως 650 ευρώ και κατοικίες έως 60 τ.μ. ακόμη και να φτάνουν τα 800 ευρώ. Η τουριστική ζήτηση και η βραχυχρόνια μίσθωση περιορίζουν σε ορισμένες περιοχές το απόθεμα που μένει για μακροχρόνια ενοικίαση.
Υπάρχει στεγαστικό επίδομα — αλλά κάντε τη διαίρεση
Το φοιτητικό στεγαστικό επίδομα μπορεί, ανάλογα με τις προϋποθέσεις, να φτάσει τα 2.000 ευρώ και έως 2.500 ευρώ σε περίπτωση συγκατοίκησης για φοιτητές εκτός Αθήνας και Θεσσαλονίκης. Είναι ουσιαστική βοήθεια, αλλά το πρόβλημα φαίνεται αμέσως όταν το συγκρίνεις με δώδεκα μήνες ενοικίου.
Ένα ενοίκιο 500 ευρώ σημαίνει 6.000 ευρώ τον χρόνο πριν μπουν ρεύμα, νερό, κοινόχρηστα, θέρμανση, internet, φαγητό, μετακινήσεις και το μυστηριώδες εκείνο ποσό που εξαφανίζεται κάθε φορά που ένας πρωτοετής λέει «μαμά, μόνο 20 ευρώ χρειάζομαι».
Η συγκατοίκηση επιστρέφει
Με τα μικρά σπίτια ακριβά, η συγκατοίκηση παύει να είναι απλώς φοιτητική εμπειρία και γίνεται οικονομική στρατηγική. Μεγαλύτερο διαμέρισμα, δύο ή τρεις φοιτητές και μοίρασμα του κόστους μπορεί να ρίξει σημαντικά τη μηνιαία επιβάρυνση ανά άτομο.
Βέβαια δημιουργείται ένα νέο επιστημονικό πεδίο: ποιος έφαγε το γιαούρτι, ποιος άφησε τον θερμοσίφωνα αναμμένο και γιατί υπάρχουν τέσσερις άδειες κούπες πάνω στο γραφείο ενώ κανείς δεν παραδέχεται ότι τις χρησιμοποίησε.
Το πραγματικό ερώτημα
Πίσω από το χιούμορ υπάρχει ένα σοβαρό κοινωνικό ζήτημα. Όταν η δυνατότητα ενός νέου να σπουδάσει μακριά από το σπίτι εξαρτάται όλο και περισσότερο από το αν η οικογένειά του μπορεί να χρηματοδοτήσει δεύτερο νοικοκυριό, η φοιτητική στέγη παύει να είναι απλώς θέμα αγοράς ακινήτων. Γίνεται θέμα πρόσβασης στην ίδια την εκπαίδευση.
Το παιδί λοιπόν μπορεί να πέρασε με 18.000 μόρια. Οι γονείς, όμως, καλούνται κάθε μήνα να περάσουν το δυσκολότερο μάθημα: Εφαρμοσμένα Οικονομικά Οικογένειας Ι.
Σημείωση σύνταξης: Τα ποσά είναι ζητούμενες/ενδεικτικές τιμές αγοράς και διαφέρουν ανά περιοχή, ακίνητο και χρονική στιγμή. Το άρθρο χρησιμοποιεί χιούμορ για να σχολιάσει το κόστος στέγασης, όχι τις οικονομικές δυσκολίες των οικογενειών.
Ελληνικά 