Με τον πόλεμο στον Λίβανο και την εκεχειρία στον Περσικό Κόλπο, που βρίσκεται σε «μηχανική υποστήριξη» – όπως δήλωσε και ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ -, η υπόθεση της ερειπωμένης Γάζας έχει περάσει σε δεύτερο πλάνο. Συνολικά, 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι έχουν ξεριζωθεί και ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες, κατά μήκος της παραλίας της κατεστραμμένης αυτής περιοχής.
Η Γάζα είναι μια απέραντη χωματερή. Τα ανθρώπινα απορρίμματα, τα καθημερινά απόβλητα, μιας κατά τα άλλα εξαιρετικά πυκνοκατοικημένης περιοχής, σωρεύονται σε τύμβους. Ούτε η φωτιά δεν μπορεί να εξολοθρεύσει τα εκατομμύρια τρωκτικά και τα δισεκατομμύρια έντομα που μαστίζουν τους πρόχειρους καταυλισμούς.
Το οδοιπορικό της γαλλικής εφημερίδας «Le Monde» είναι ένα χαστούκι και μια υπενθύμιση. Ότι είμαστε εμείς, όλοι εμείς, οι άλλοι, οι οποίοι σε ρόλο ωτακουστή παρακολουθούμε τις τηλεοράσεις ή διαβάζουμε τις ιστοσελίδες, βολεμένοι στη Δυτική μας θαλπωρή, όσο και αν αυτή πιέζεται από την πετρελαϊκή κρίση.
Ο τίτλος της «Le Monde» παραπέμπει σε καταστάσεις τριτοκοσμικής φυσικής καταστροφής, η εικόνα είναι σαφής. Αρουραίοι, κοριοί και ψείρες κατατρώνε τους ανθρώπους. Επιτίθενται στα μωρά. Η Γάζα είναι μια απέραντη έκταση γεμάτη από βοθρολύματα, ανθρώπινα απόβλητα, σκουπίδια και ερείπια. Αλήθεια, πού είναι τα σχέδια για τη ριβιέρα του Τραμπ και τις επενδύσεις του γαμπρού του και των συνεργατών του;
Η Γάζα έχει μετατραπεί σε ένα ερειπωμένο τοπίο.
Το δημοσίευμα του γαλλικού μέσου περιγράφει με ανατριχιαστικό τρόπο την κατάσταση:
«Στην κατεστραμμένη Λωρίδα της Γάζας, ανάμεσα στον κατακλυσμό από σκηνές όπου επιβιώνουν περισσότεροι από ενάμισι εκατομμύριο εκτοπισμένοι, μια νέα μάστιγα κερδίζει έδαφος: τα τρωκτικά και τα έντομα. Η νύχτα έχει γίνει συνώνυμο του τρόμου για τα τέσσερα παιδιά του ζεύγους Αλ-Μπασιούνι, από τότε που η μικρότερη, η Ραχάμπ, ενός έτους, δέχτηκε επίθεση στο πρόσωπο από έναν αρουραίο. “Κοιμόταν και, ξαφνικά, άρχισε να ουρλιάζει. Τότε είδαμε τον αρουραίο στο μάγουλό της, τον οποίο καταφέραμε να διώξουμε. Παρουσίασε πυρετό και δερματική αντίδραση και συνεχίζω να την πηγαίνω σε γιατρό”, δηλώνει η μητέρα της, η 34χρονη Γιασμίν, με την οποία επικοινωνήσαμε τηλεφωνικά – όπως και με όλους τους μάρτυρες αυτού του άρθρου – καθώς ο ξένος Τύπος απαγορεύεται να εισέλθει στον παλαιστινιακό θύλακα, με εντολή του Ισραήλ. “Τα παιδιά δεν τολμούν να κοιμηθούν από τότε. Τινάζονται με τον παραμικρό θόρυβο στη σκηνή και εγώ περνάω τη νύχτα αγρυπνώντας πάνω από το κεφάλι τους”.
Η Γιασμίν και ο σύζυγός της δεν μπορούν να κάνουν πολλά για να προστατεύσουν τα παιδιά τους, ηλικίας 1 έως 12 ετών, που υποφέρουν από δερματικές παθήσεις και μόνιμο κνησμό. Με καταγωγή από το βόρειο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας, το οποίο είναι σε μεγάλο βαθμό κατεστραμμένο, η οικογένεια – που τώρα βρίσκεται στον καταυλισμό Αλ-Μαουάσι στον Νότο – διανύει τη 15η αναγκαστική εκτόπισή της με μόνο καταφύγιο την ίδια ταλαιπωρημένη σκηνή.
Καθώς το ύφασμα της σκηνής είναι σκισμένο σε πολλά σημεία, δεν μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο στις εισβολές τρωκτικών και εντόμων. Εξίσου αναποτελεσματικά είναι και τα εντομοκτόνα, που το ζευγάρι χρησιμοποιεί όλη μέρα. “Δεν είμαι καν σε θέση να προστατεύσω το φαγητό: οι αρουραίοι περπατούν πάνω του. Παρά το γεγονός αυτό, δεν μπορώ να το πετάξω γιατί δεν έχουμε κανένα εισόδημα. Προσπαθώ να το καθαρίζω καλά και ετοιμάζω φαγητό με αυτό για τα παιδιά. Είμαστε ψυχολογικά εξαντλημένοι”, επαναλαμβάνει συνεχώς η Γιασμίν.
Η περίπτωση των Αλ-Μπασιούνι είναι παρόμοια με εκείνη δεκάδων χιλιάδων οικογενειών στη Γάζα που επιβιώνουν, ορισμένες εδώ και 2,5 χρόνια, σε ετοιμόρροπα καταλύματα έκτακτης ανάγκης, στημένα στην άκρη των δρόμων ή πάνω σε ερείπια ισοπεδομένων κτηρίων. Περίπου το 92% των κατοικιών στη Γάζα έχει είτε καταστραφεί ολοσχερώς, είτε υποστεί ζημιές από τον ισραηλινό στρατό, σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη.
Οι εκτοπισμένοι έχουν στήσει σκηνές κοντά στην παραλία.
“Προϊόντα” της εξαθλίωσης
Στην έκθεσή του της 7ης Μαΐου για την ανθρωπιστική κατάσταση στον παλαιστινιακό θύλακα, το Γραφείο Συντονισμού Ανθρωπιστικών Υποθέσεων του ΟΗΕ (OCHA) κάνει λόγο για μια αυξανόμενη κρίση δημόσιας υγείας, καθώς τα περιστατικά δερματικών μολύνσεων, δαγκωμάτων και άλλων ασθενειών, που σχετίζονται με τρωκτικά, έχουν αυξηθεί ραγδαία από την αρχή του έτους. Εικόνες με αρουραίους και έντομα να κατακλύζουν το εσωτερικό και τον περιβάλλοντα χώρο των σκηνών των εκτοπισμένων ξεπροβάλλουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εδώ και πάνω από έναν μήνα.
Λόγω του διαβητικού του ποδιού και της απώλειας αίσθησης που απορρέει από αυτό, ο Μπασέλ Αλ-Ντανούν δεν αισθάνθηκε κατά τη διάρκεια της νύχτας ότι ένας αρουραίος του ροκάνιζε το δάχτυλο του ποδιού. Το πρωί, τα παιδιά του ήταν εκείνα που του επισήμαναν ότι έτρεχε αίμα από το πόδι του. “Μπόρεσα να πάω στο νοσοκομείο Αλ-Σίφα, όπου μου παρείχαν τις πρώτες βοήθειες, αλλά δυστυχώς τα περισσότερα φάρμακα δεν είναι διαθέσιμα, ούτε επίδεσμοι”, αφηγείται ο 47χρονος πατέρας, με καταγωγή από την Μπέιτ Λαχία στο βόρειο τμήμα του θύλακα. Ζει σήμερα με την οικογένειά του σε μια πρόχειρη σκηνή στην πόλη της Γάζας. Πάσχοντας επίσης από νεφρική ανεπάρκεια, δεν μπορεί πλέον να περπατήσει λόγω της φλεγμονής στο πόδι του, η οποία επιδεινώθηκε από το δάγκωμα.
Η ψώρα, οι ψείρες και οι κοριοί πλήττουν πλέον το 80% των σημείων εκτοπισμού, προκαλώντας δερματικές λοιμώξεις – “μια ατυχής αλλά προβλέψιμη συνέπεια, όταν οι πληθυσμοί ζουν σε ένα περιβάλλον που έχει καταρρεύσει ολοκληρωτικά”, λέει η Ράινχιλντ Βαν ντε Βερντ, εκπρόσωπος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη.
Σχεδόν 1.800 εγκαταστάσεις υγείας έχουν καταστραφεί ή υποστεί μερική καταστροφή στη Γάζα, γεγονός που καθιστά την περιοχή ανυπεράσπιστη απέναντι σε αυτές τις νέες αρρώστιες, “παράγωγα” της εξαθλίωσης και του συνωστισμού. “Για να κατανοήσουμε καλύτερα τις ασθένειες που πλήττουν τους κατοίκους της Γάζας, χρειαζόμαστε να επιτραπεί η είσοδος εργαστηριακού υλικού. Προς το παρόν, αυτό δεν συμβαίνει, γεγονός που μας αφήνει στην άγνοια”, δηλώνει η αξιωματούχος του ΟΗΕ.
Ανήμπορος ο Δήμος
Οι ισραηλινές αρχές συνεχίζουν να επιβάλλουν περιορισμούς στην είσοδο ανθρωπιστικής βοήθειας στον θύλακα, ιδιαίτερα σε εφόδια που θεωρούν «διπλής χρήσης» (στρατιωτικής και πολιτικής). Το εβραϊκό κράτος απαγορεύει την είσοδο οποιουδήποτε υλικού ανασυγκρότησης, συμπεριλαμβανομένων των βαρέων μηχανημάτων που είναι απαραίτητα για τη συλλογή των μπάζων και των απορριμμάτων, η συσσώρευση των οποίων, σε συνδυασμό με την καταστροφή όλων των δικτύων αποχέτευσης, αποτελεί μία από τις κύριες αιτίες του πολλαπλασιασμού των παρασίτων. Οι κάτοικοι φοβούνται ότι το καλοκαίρι και οι υψηλές θερμοκρασίες, θα επιδεινώσουν το φαινόμενο.
“Υπάρχουν περισσότεροι από 70 εκατομμύρια τόνοι ερειπίων στον θύλακα, εκ των οποίων τα 25 εκατομμύρια μόνο στην πόλη της Γάζας. Είναι το ιδανικό περιβάλλον για την αναπαραγωγή και την απόκρυψη τρωκτικών και εντόμων. Αλλά οι ομάδες μας δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε αυτά τα σημεία λόγω της καταστροφής των μπουλντοζών μας από το Ισραήλ κατά τη διάρκεια του πολέμου”, εξηγεί ο Χόσνι Μοχάνα, εκπρόσωπος του Δήμου της Γάζας.
Η ακτή του Αλ-Μαουάσι, κοντά στη Χαν Γιουνίς, φιλοξενεί από μόνη της 900.000 άτομα σε μια επιφάνεια μόλις 25 τετραγωνικών χιλιομέτρων, όπου έχουν συσσωρευτεί 450.000 τόνοι απορριμμάτων. Ο δήμος της πανάρχαιας πόλης, που ισοπεδώθηκε από το Ισραήλ, έχει ξεπεράσει κάθε όριο αντοχής. “Χάρη στην υποστήριξη μιας τουρκικής ΜΚΟ, μπορέσαμε να απολυμάνουμε περισσότερες από 50.000 σκηνές από τις περίπου 200.000. Συνεχίζουμε να αγοράζουμε τα σπανίως διαθέσιμα προϊόντα στην τοπική αγορά σε εξωφρενικές τιμές, αλλά αυτά τα εντομοκτόνα δεν είναι αρκετά ισχυρά για να αναχαιτίσουν αυτή την κρίση”, δηλώνει ο Σαέμπ Λακάν, εκπρόσωπος του Δήμου της Χαν Γιουνίς, ο οποίος καλεί τη διεθνή κοινότητα να παρέμβει επειγόντως για να επιτραπεί ο καθαρισμός του θύλακα από τα ερείπια.
Ένας άνδρας κουβαλάει μπιτόνια με νερό προς τον καταυλισμό που έχει βρει καταφύγιο.
Ο COGAT, ο ισραηλινός στρατιωτικός οργανισμός που είναι υπεύθυνος για τη διαχείριση των κατεχόμενων παλαιστινιακών εδαφών, ανακοίνωσε στις 7 Μαΐου ότι επέτρεψε τις τελευταίες εβδομάδες την είσοδο περισσότερων από “110 τόνων παρασιτοκτόνων” και “εξοπλισμού καταπολέμησης παρασίτων”. “Το μάθαμε αυτό μέσω του Τύπου, αλλά ακόμα δεν έχουμε δει αυτά τα προϊόντα”, απαντά ο κ. Λακάν.
Αντιμέτωποι με έναν πολλαπλασιασμό που έχει βγει εκτός ελέγχου, οι Δήμοι περιορίζονται προς το παρόν σε εκστρατείες ευαισθητοποίησης των εκτοπισμένων οικογενειών: να κρεμάνε το φαγητό για να αποφεύγεται κάθε επαφή με το έδαφος, να εκθέτουν κουβέρτες και στρώματα στον ήλιο ή ακόμα και να καλύπτουν τους σηπτικούς βόθρους».
zougla.gr
Ελληνικά 