GEWKWN: ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟ ΦΩΣ: ΠΙΣΤΗ Ή ΦΟΒΟΣ;
Γράφει ο GEWKWN
Ο Πανάγιος Τάφος στην Ιερουσαλήμ έκλεισε / σφραγίστηκε προσωρινά. Γιατί υπάρχει έντονη στρατιωτική ένταση στην περιοχή. Έχουν γίνει πυραυλικές επιθέσεις και απειλές. Η κατάσταση είναι σοβαρή (ακόμα και πύραυλοι έπεσαν κοντά στον χώρο) ο πόλεμος έφτασε σε σημείο που επηρεάζει ακόμα και τα ιερότερα μέρη
Καθώς ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή συνεχίζεται, ένα ερώτημα αρχίζει να απασχολεί όλο και περισσότερο τον κόσμο, Θα έρθει το Άγιο Φως φέτος; Και αν δεν έρθει…. τι σημαίνει αυτό;
Το Άγιο Φως ανάβει κάθε χρόνο στον Ναό της Αναστάσεως στην Ιερουσαλήμ.
Από εκεί μεταφέρεται στην Ελλάδα, στην Κύπρος και σε όλο τον Ορθόδοξο κόσμο.
Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε είναι απλό:
Το Άγιο Φως δεν σταματά. Αυτό που μπορεί να σταματήσει είναι η μεταφορά του. Αν ο πόλεμος κλιμακωθεί, αν κλείσουν οι ουρανοί, αν διακοπούν οι πτήσεις, τότε ίσως για πρώτη φορά δούμε κάτι διαφορετικό. Όχι επειδή «έτσι γράφτηκε σε κάποια προφητεία».
Αλλά επειδή ο άνθρωπος δεν μπορεί να φτάσει εκεί.
Και εδώ ξεκινά το πιο επικίνδυνο κομμάτι….Ο φόβος.
Κάποιοι θα μιλήσουν για «σημάδια». Άλλοι για «τέλος». Και πολλοί θα πανικοβληθούν.
Αλλά η αλήθεια είναι άλλη. Η πίστη δεν εξαρτάται από αεροπλάνα, αποστολές και μεταφορές. Δεν περιορίζεται από σύνορα και πολέμους. Το Άγιο Φως είναι δώρο του Θεού προς τον άνθρωπο.
Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν θα έρθει το Άγιο Φως. Το πραγματικό ερώτημα είναι: Είμαστε έτοιμοι να το δεχτούμε; Γιατί αν ο άνθρωπος περιμένει μόνο μια φλόγα να του έρθει από έξω, χωρίς πίστη, χωρίς συνείδηση, χωρίς αλήθεια, τότε όσα Άγια Φώτα κι αν φτάσουν…….θα παραμείνει στο σκοτάδι.
Και αν έρθει η στιγμή που το Άγιο Φως δεν θα φτάσει ποτέ στην Κύπρο και στην Ελλάδα, δεν θα είναι το τέλος της πίστης. Θα είναι η δοκιμασία της.
Γιατί τότε θα φανεί ποιοι πίστευαν πραγματικά, και ποιοι απλώς περίμεναν…. να τους την φέρουν.
Τα γεγονότα δεν αφήνουν πλέον περιθώρια αμφιβολίας. Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή δεν είναι μια απλή σύγκρουση. Είναι μια φωτιά που μεγαλώνει. Και απειλεί να καταπιεί τα πάντα.
Μέσα σε αυτό το σκοτάδι, συνεχίζουμε να τσακωνόμαστε για τα μικρά. Για τα ασήμαντα.
Για πράγματα που αύριο δεν θα έχουν καμία αξία. Και ξεχνάμε το πιο βασικό. Ότι ο άνθρωπος χάνεται. Ίσως, λοιπόν, αυτή να είναι η στιγμή. Να σταματήσουμε. Να σιωπήσουμε. Να κοιτάξουμε λίγο πιο βαθιά. Να αφήσουμε πίσω τον εγωισμό, τη διαίρεση, το μίσος. Και να κάνουμε κάτι που έχουμε ξεχάσει…..
Να προσευχηθούμε. Όχι για να σωθούμε εμείς. Αλλά για να σωθεί ο κόσμος. Γιατί εκεί έξω, αυτή τη στιγμή, υπάρχουν παιδιά που δεν καταλαβαίνουν γιατί πέφτουν βόμβες. Παιδιά που δεν ξέρουν τι είναι πόλεμος, αλλά μαθαίνουν τι είναι φόβος. Παιδιά που δεν φταίνε σε τίποτα….και όμως πληρώνουν τα πάντα.
Αν υπάρχει ακόμα ανθρωπιά, αν υπάρχει ακόμα πίστη, τότε τώρα είναι η ώρα να φανεί. Όχι με λόγια. Αλλά με προσευχή. Γιατί αν χαθούν αυτά τα παιδιά…..θα έχουμε χαθεί όλοι.
GEWKWN
