Οι πρόσφατες συντονισμένες πτήσεις κατασκοπείας πάνω από τη Μαύρη Θάλασσα, σε απόσταση αναπνοής από την Κριμαία και το ρωσικό Krasnodar δεν αποτελούν απλώς «παρακολούθηση»
Την ώρα που η Δύση μιλά δημοσίως για «αποκλιμάκωση» και «ειρήνη», οι ΗΠΑ και η Βρετανία συνεχίζουν αθόρυβα –αλλά προκλητικά– να ρίχνουν λάδι στη φωτιά του πολέμου στην Ουκρανία.
Οι πρόσφατες συντονισμένες πτήσεις κατασκοπείας πάνω από τη Μαύρη Θάλασσα, σε απόσταση αναπνοής από την Κριμαία και το ρωσικό Krasnodar δεν αποτελούν απλώς «παρακολούθηση».
Αποτελούν ενεργή συμμετοχή σε έναν πόλεμο με κίνδυνο ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης.
Ένα αμερικανικό P-8A Poseidon και ένα βρετανικό RC-135W Rivet Joint πέταξαν σε επαναλαμβανόμενα μοτίβα αναγνώρισης, συλλέγοντας δεδομένα θαλάσσιας επιτήρησης και ηλεκτρονικών εκπομπών. Πρόκειται για αεροσκάφη με συμπληρωματικές, εξαιρετικά προηγμένες δυνατότητες: το P-8 σαρώνει θάλασσα και ξηρά με ραντάρ και υπέρυθρους αισθητήρες, ενώ το RC-135 ειδικεύεται στην υποκλοπή και γεωεντοπισμό ηλεκτρονικών σημάτων.
Με απλά λόγια, ΗΠΑ και Βρετανία χαρτογραφούν στόχους, αεράμυνες και κινήσεις, δίνοντας κρίσιμες πληροφορίες στο ουκρανικό στρατόπεδο.

To Poseidon P 8 εξοπλισμένο με ειδικό ραντάρ
Αυτές οι πτήσεις δεν είναι ούτε ουδέτερες ούτε «αμυντικές».
Από τον Φεβρουάριο του 2022, οι αποστολές αναγνώρισης του ΝΑΤΟ, σε συνδυασμό με εκατοντάδες δυτικούς δορυφόρους, έχουν αποτελέσει ραχοκοκαλιά του ουκρανικού πολεμικού σχεδιασμού.
Η Δύση δεν περιορίζεται πλέον στην παροχή όπλων• παρέχει στόχους, χρονισμό και επιχειρησιακή καθοδήγηση, ενώ δυτικό προσωπικό επί του πεδίου –σύμβουλοι, τεχνικοί και ειδικές μονάδες– εξασφαλίζει ότι αυτές οι πληροφορίες μετατρέπονται σε πλήγματα ακριβείας.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η αποκάλυψη ότι τα αμερικανικά P-8 επιχειρούν στη Μαύρη Θάλασσα εξοπλισμένα με το άκρως απόρρητο ραντάρ AN/APS-154, ένα σύστημα σχεδιασμένο ειδικά για παράκτιες επιχειρήσεις, όπως γράφει το Military Watch Magazine.
Το ραντάρ αυτό μπορεί να εντοπίζει και να παρακολουθεί κινούμενους στόχους στη θάλασσα και στην ξηρά ταυτόχρονα, μέρα και νύχτα, ακόμη και σε κακές καιρικές συνθήκες.
Πρόκειται για ένα εργαλείο που μετατρέπει το αεροσκάφος σε ιπτάμενο κέντρο στοχοποίησης
, επεκτείνοντας τον ρόλο του πολύ πέρα από την ανθυποβρυχιακή αποστολή για την οποία σχεδιάστηκε.
Στοχεύουν την Κριμαία
Η επιλογή της Κριμαίας ως κύριου πεδίου επιτήρησης δεν είναι τυχαία.
Η χερσόνησος αποτελεί ένα από τα πιο βαριά οχυρωμένα ρωσικά εδάφη, με πυκνή αντιαεροπορική άμυνα, συμπεριλαμβανομένων προηγμένων συστημάτων S-500.
Παρ’ όλα αυτά, η Δύση επιμένει να τη μετατρέπει σε μόνιμο στόχο, με επιθέσεις που έχουν πλήξει από στρατιωτικές εγκαταστάσεις έως υποδομές και ακόμη και παραλίες. Το μήνυμα είναι σαφές: η Κριμαία πρέπει να καταστεί μη λειτουργική.
Αυτή η λογική διατυπώθηκε χωρίς κανένα προσχηματικό φίλτρο από τον Βρετανό πρώην υπουργό Άμυνας Ben Wallace, ο οποίος κάλεσε ανοιχτά σε κλιμάκωση με στόχο να καταστεί η Κριμαία «μη κατοικήσιμη».

Οι δηλώσεις του, ότι η Δύση πρέπει να «πνίξει τη ζωή» στη χερσόνησο ώστε ο
Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin «να καταλάβει ότι έχει κάτι να χάσει», αποκαλύπτουν τον κυνισμό που διέπει τη δυτική στρατηγική.
Δεν πρόκειται για προστασία της Ουκρανίας• πρόκειται για συλλογική τιμωρία ενός πληθυσμού, μια πρακτική που η ίδια η Δύση καταδικάζει όταν εφαρμόζεται από άλλους.
Η υποκρισία είναι κραυγαλέα. Οι ΗΠΑ και η Βρετανία εμφανίζονται ως υπερασπιστές του διεθνούς δικαίου, την ίδια στιγμή που διεξάγουν συνεχή κατασκοπευτική δραστηριότητα στα σύνορα μιας πυρηνικής δύναμης, επηρεάζοντας άμεσα τον σχεδιασμό επιθέσεων.
Η Ρωσία, ανεξαρτήτως της κριτικής που της ασκείται, στερείται αντίστοιχων δυνατοτήτων αναγνώρισης – γεγονός που δημιουργεί ασύμμετρο πλεονέκτημα υπέρ της Δύσης και αυξάνει τον πειρασμό για περαιτέρω κλιμάκωση.
Η Κριμαία δεν είναι απλώς ένα ακόμα θέατρο επιχειρήσεων.
Για τη Ρωσία αποτελεί πυλώνα της στρατηγικής της ασφάλειας, κομβικό σημείο ελέγχου της Μαύρης Θάλασσας και στοιχείο εθνικής ταυτότητας και γεωπολιτικού κύρους.
Η διαρκής στοχοποίησή της από δυτικά συστήματα αναγνώρισης και όπλα μεγάλης εμβέλειας μετατρέπει την περιοχή σε πιθανό σημείο ανάφλεξης παγκόσμιας κλίμακας.
Παρά ταύτα, σε Ουάσινγκτον και Λονδίνο επικρατεί η λογική ότι η Ρωσία «δεν θα τολμήσει» να απαντήσει άμεσα.
Αυτή η αντίληψη, ωστόσο, βασίζεται σε μια επικίνδυνη υπόθεση: ότι η άλλη πλευρά θα συνεχίσει να αποδέχεται την πίεση χωρίς να αλλάξει στρατηγική.
Η ιστορία δείχνει ότι τέτοιες υποθέσεις συχνά καταρρέουν με καταστροφικό τρόπο.
HΠΑ – Βρετανία παίζουν με τη φωτιά
Το πιο επικίνδυνο στοιχείο, όμως, είναι ότι αυτή η στρατηγική παίζει με τα όρια της άμεσης σύγκρουσης.
Όσο πιο βαθιά εμπλέκονται ΗΠΑ και Βρετανία στη συλλογή και αξιοποίηση πληροφοριών, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να ισχυριστούν ότι «δεν είναι μέρος του πολέμου».
Η ρωσική πλευρά προειδοποιεί σε αυστηρούς τόνους: Παίζετε με τη φωτιά που θα σας κάψει.

Ιδιαίτερη διάσταση αποκτά το ζήτημα αν εξεταστεί υπό το πρίσμα του
διεθνούς δικαίου.
Οι ίδιες χώρες που καταγγέλλουν τη Ρωσία για παραβίαση κυριαρχίας, πραγματοποιούν συστηματικές στρατιωτικές επιχειρήσεις συλλογής πληροφοριών στα σύνορά της, παρέχοντας στοιχεία που διευκολύνουν επιθέσεις βαθιά στο έδαφός της.
Πρόκειται για μια μορφή έμμεσης εμπλοκής που δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί ουδέτερη.
Η ρητορική περί «μη κατοικήσιμης Κριμαίας» αποκαλύπτει επίσης μια βαθιά ηθική αντίφαση.
Η στοχοποίηση υποδομών που επηρεάζουν την καθημερινή ζωή των αμάχων συνιστά πρακτική που η Δύση χαρακτηρίζει ως έγκλημα πολέμου όταν εφαρμόζεται από αντιπάλους της.
Όταν όμως εντάσσεται στη δυτική στρατηγική, βαφτίζεται «αναγκαία πίεση» ή «μέσο αποτροπής».
Ένα λάθος, μια παρερμηνεία ή μια κατάρριψη θα μπορούσε να μετατρέψει τη Μαύρη Θάλασσα από ζώνη επιτήρησης σε θερμό μέτωπο μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας.
Τελικά, οι πτήσεις αυτές δεν υπηρετούν την ειρήνη ούτε την ασφάλεια.
Υπηρετούν μια στρατηγική φθοράς, όπου η Ουκρανία λειτουργεί ως πεδίο δοκιμών και πίεσης, ενώ οι μεγάλες δυνάμεις αποφεύγουν το άμεσο κόστος.
Το ερώτημα δεν είναι αν αυτή η πολιτική είναι ηθικά προβληματική – αυτό είναι ήδη σαφές.
Το ερώτημα είναι πόσο ακόμη μπορεί να συνεχιστεί πριν οδηγήσει σε μια σύγκρουση που κανείς δεν θα μπορεί να ελέγξει.
www.bankingnews.gr