Όταν η ιδεολογία μπαίνει πάνω από τον Θεό
Υπάρχει ένα φαινόμενο βαθιά ανησυχητικό μέσα στην ελληνική κοινωνία. Έλληνες που     δηλώνουν Χριστιανοί, αλλά υπερασπίζονται καθεστώτα και δικτατορίες, όχι με βάση τη Δικαιοσύνη, την Ελευθερία ή τον άνθρωπο, αλλά με βάση την ιδεολογία τους.
Για αυτούς, η δεξιά δικτατορία είναι “διαβολική”.
Η αριστερή δικτατορία όμως…. “παρεξηγημένη”, “αντιιμπεριαλιστική”, “ευλογημένη”.
Και εδώ αρχίζει η βαθιά υποκρισία.

Δύο μέτρα και δύο σταθμά – ένα ψέμα
Δεν υπάρχει “καλή” και “κακή” δικτατορία. Δεν υπάρχει “θεάρεστη” καταπίεση όταν γίνεται στο όνομα του σοσιαλισμού. Δεν υπάρχει “χριστιανική” φτώχεια που επιβάλλεται δια νόμου.
Ο Χριστός δεν διαλέγει στρατόπεδα εξουσίας. Δεν ευλογεί καθεστώτα. Δεν στέκεται δίπλα σε θρόνους. Στέκεται δίπλα:
-στον φτωχό,
-στον καταπιεσμένο,
-στον φυλακισμένο,
-στον λαό που δεν έχει φωνή.

Κούβα, Βενεζουέλα, Ιράν και άλλοι: ποιον κοροϊδεύουμε;
Είναι δυνατόν κάποιοι να λέγονται Χριστιανοί και να δικαιολογούν την εξαθλίωση του κουβανικού λαού “για το καλό της επανάστασης”;
Είναι δυνατόν να υπερασπίζονται τον Μαδούρο επειδή είναι “αριστερός”, ενώ εκατομμύρια άνθρωποι φεύγουν από τη χώρα του;
Είναι δυνατόν να κλείνουν τα μάτια στο Ιράν, όπου ο λαός υποφέρει, οι γυναίκες καταπιέζονται και η πίστη χρησιμοποιείται ως μαστίγιο;
Αν αυτό λέγεται Χριστιανισμός, τότε δεν μιλάμε για Χριστό. Μιλάμε για ιδεολογικό Θεό, φτιαγμένο στα μέτρα της εξουσίας.

Ο Χριστός δεν είναι ιδεολογία. Ο Χριστός δεν είναι:
ούτε δεξιός, ούτε αριστερός, ούτε σοσιαλιστής, ούτε καπιταλιστής.
Ο Χριστός είναι Αλήθεια. Και η Αλήθεια κρίνει όλους. Όποιος βάζει την ιδεολογία του     πάνω:
-από τον άνθρωπο,
-από τη δικαιοσύνη,
-από την ελευθερία,
-από τον πόνο των λαών……..έχει ήδη αντικαταστήσει τον Θεό.

Το ερώτημα δεν είναι αν ένα καθεστώς είναι “δεξιό” ή “αριστερό”. Το ερώτημα είναι απλό και αμείλικτο.   Ελευθερώνει τον άνθρωπο ή τον συνθλίβει;
Αν τον συνθλίβει, ο Χριστός δεν είναι εκεί. Όσο κι αν Τον επικαλούνται.

Υπάρχουν ακόμα και σήμερα άνθρωποι που λέγονται Χριστιανοί και βάζουν την ιδεολογία πάνω από τον Θεό, το κόμμα πάνω από τον άνθρωπο, το “στρατόπεδο” πάνω από τη Δικαιοσύνη.
Αυτό όμως δεν λέγεται πίστη. Λέγεται ειδωλολατρία με πολιτικό πρόσωπο.
Και ο Χριστός ήταν ξεκάθαρος  «Οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ».
Ούτε στον μαμωνά του χρήματος.  Ούτε στον μαμωνά της ιδεολογίας.

GEWKWN