Επειδή το δίκαιο αναζητείται

Ξέρεις γιατί αυτός που συναινεί δεν μπορεί να δει το σαθρό; Επειδή κάνει έκπτωση στο Δίκαιο!

Για να αντέξει συνειδησιακά να συναινέσει εφευρίσκει του κόσμου τις δικαιολογίες. Με κάθε δικαιολογία κόβει και κάτι από το καθολικό, το ένα και μοναδικό, Δίκαιο. (Έτσι φτάσαμε να έχουμε 100 διαφορετικά σωστά και να τσακωνόμαστε για το ποιος έχει το σωστότερο!)

Το μόνο που κάνει ευδιάκριτο το ένα και μοναδικό Δίκαιο είναι το ό,τι ισχύει για όλους (το αντίθετο του «κατά περίπτωση»). Να πάρουμε για παράδειγμα τον λιποτάκτη (δεν θα αναφερθώ στον Έλληνα γιατί σταμάτησε την φυγή -παρά το ψηστήρι).

– Κατά περίπτωση δίκαιο: ο Παλαιστίνιος που έφυγε από την χώρα του για να σώσει την οικογένειά του, έχει δίκιο; Το ότι παράτησε τους συμπατριώτες του στο έρεβος να σκοτώνονται αγωνιζόμενοι για να σώσουν και την ΔΙΚΗ ΤΟΥ πατρίδα, είναι κι αυτό σωστό; Μήπως αυτοί που έμειναν να αγωνιστούν δεν έχουν οικογένεια να θρέψουν; Μήπως τα δικά τους παιδιά δεν έχουν ίδια αξία με τα παιδιά αυτού που έφυγε; Και είναι σωστό, όταν με το καλό οι περιπαθείς Παλαιστίνιοι ελευθερώσουν την πατρίδα τους, να επιστρέψουν κύριοι οι μετανάστες, και/για να χαρούν όλοι μαζί την Λευτεριά!

Κι αν όντως είναι σωστό να φεύγει κάποιος από την πατρίδα του όταν έχει πόλεμο, δικτατορία, κρίση, τότε θα πρέπει να ισχύει για όλους. Άρα σωστό είναι να φύγουν όλοι οι Παλαιστίνιοι και να χαρίσουν την πατρίδα τους στο ισραήλ!

– Καθολικό Δίκαιο: είναι υποχρέωση του καθενός να αγωνίζεται για την λευτεριά της πατρίδας του, με όλες του τις δυνάμεις και με όλα τα μέσα, και δεν πρέπει να σταματήσει τον αγώνα του ποτέ, παρά μόνο αν τον σταματήσει ο θάνατος.

Ό,τι θεωρείς σωστό σκέψου να το έκαναν όλοι, αν συνεχίζεις να το θεωρείς σωστό, τότε (μόνο τότε) πρεσβεύεις το ένα και μοναδικό.

Stefania Ligerou