Αποτυπώματα της ψυχής του Έλληνα

Στο μονοπάτι σου ζωή καθημερνώς μαθαίνει ο άνθρωπος, σα συγχωρεί τον πόνο του να γένει. Εδά στο χάλι τούτονε που φτάξαμε πατρίδα, δεν είμαστε αμοναχοί σε αυτή τη καταιγίδα. Παντού στην πλάση έχουνε προβλήματα μεγάλα, η αδιαφορία ικανή και μας σε φέρνει και άλλα. Πάψετε να τσακώνεστε μα εσείς ποτέ δεν φταίτε, εμείς για ούλα υπεύθυνοι μα λύση δεν μας λέτε.  Μην μηδενίζεις τίποτα όλα χουν σημασία, και εμας Ε καταδίκασε η μέγα αχαριστία.

Φταίω για λάθη που Κάμα μα όχι για δικά σου, μόνο αν αλλάξουμε σκοπό θα βρούμε τα δικά σου. Σκοπό χω βάλει ιερό να σβήσω κάθε δάκρυ, όλοι μαζί να σμίξουμε στης λευτεριάς την άκρη. Σαν τα κοπέλια στο χωριό να ξανά ονειρευτούμε όσα καλά δε κάμανε αύριο να γεννούνε.

 Με πείσμα, αγάπη, επιμονή, το αύριο να έρθει, κάθε καλό στα χέρια μας το χάος το κατέχει. Μαζί θα προχωρήσουμε αδέρφια, μην φοβάστε ούλα θα τα αντέξουμε για αυτό να τραγουδάτε. Δεν κλαίνε οι δυνατές καρδιές, οι Έλληνες γατέχουν, στα δύσκολα μονιάζουνε για αυτό και υπέρέχουν.

Ούλοι μαζι γη λιγοστοί όσοι ικανοί αντέξουν, τσι πύλες θα ανοίξουμε τα χρόνια για να έρθουν. Φλόγα ιερή ο Ελληνισμός που η ανθρωπότητα Γνωρίζει, σαν ήλιος φέγγει στον ντουνιά ο άνθρωπος να ελπίζει.

 Στην χόβολη η του κακού ας είμαστε θα βγούμε, έχουμε δύναμη ψυχή και δεν μας σε νικούνε. Πολλά τα έτη του κακού μα έρθεται εκίνη ι η μέρα, η το κακό να στέσουμε με τον θεό στη χέρα.

Με δίκιο εμείς παλεύουμε, με αγάπη ξεψυχούμε, όλοι για την πατρίδα μας σαν θα θυσιαστούμε. Έχουμε χρέος και βαρύ, πόλεμος μην σιμώσει, αφού θα πέσουν τα θεριά το γένος να γλυτώσει.

Πρωτού στην πόρτα μας να ρθει, γατέχει πως θα σβήσει αφού βαστούμε ιερά στου κόσμου το βροντίσι.