Η λύση δεν είναι πολιτική.

Πόσο καιρό ακόμα θα πιστεύεις ότι κάποιο κόμμα ως δια μαγείας θα σε σώσει; Πόσες φορές θα πέσουμε στην ίδια παγίδα στο όνομα της Δημοκρατίας;

Όχι μόνο εν καιρό κρίσης αλλά και πολύ πριν από αυτήν πάντα πίστευες κάποιον πολιτικό αρχηγό, κάποιο κόμμα που σε έκανε να πιστεύεις ότι όντως αυτά που σου υποσχέθηκε θα τα υλοποιήσει και αντ’αυτού πάντα ήσουν ο χαμένος της υπόθεσης.Περίμενες τις επόμενες εκλογές ρίχνοντας πάλι όλες σου τις ελπίδες σε άλλο κόμμα αυτήν την φορά και πιθανότατα στην αντιπολίτευση μέχρι που η αντιπολίτευση γινόταν κυβέρνηση και να πάλι τα ίδια.Όσοι περάσαν φάγανε ήπιαν χτίσανε περιουσίες στην υγεία του κορόιδου που τους ψήφισε και ετοίμαζαν τους επόμενους.

Έφυγε η ΝΔ και ήρθε ο ΓΑΠ με το “Λεφτά υπάρχουν” τον πίστεψες και λίγο μετά σου φέρνει μνημόνια ΔΝΤ και μας δένει χειροπόδαρα.Φεύγει ο ΓΑΠ και έρχεται ο τότε ατνιμνημονιακός Σαμαράς τον ψηφίζεις και έρχεται η κωλοτούμπα.Μετά έρχεται η επόμενη εκλογική αναμέτρηση και εδώ Έλληνα δίνεις ρέστα βλακείας ψηφίζοντας ξανά τον βιαστή σου να στον ξανα-φορέσει.Περνάει και αυτό και ερχόμαστε στον Τσίπρα.Εδώ θέλω να πω ότι ενώ ήμουν σίγουρος ότι θα μας την φέρει κάτι μέσα μου μου έλεγε ότι όντως το πάει στα άκρα για να τους σκίσει,αποδείχθηκε ότι το πήγε στα άκρα για να μας σκίσει.

Και τώρα τι Πατριώτη;Τόσα χρόνια αποδεδειγμένα κανείς δεν μας έσωσε και είμαι σίγουρος ότι βαθιά μέσα σου γνωρίζεις ότι κανείς δεν θα μας σώσει.

Ένα είναι σίγουρο…

Η λύση δεν είναι πολιτική και δεν θα έρθει από πολιτικούς.

Ο νοών…Νοείτω.