Κατηγορία: ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ

Και να που έφτασαν τα ”Νικολοβάρβαρα”.. Και να που ήρθαν οι γιορτές.. Να, που τα παραμύθια βγαίνουν αληθινά: Το κοριτσάκι με τα σπίρτα, εμφανίστηκε στην χώρα μας.. Και χάθηκε. Όπως εκείνο του παραμυθιού. Του πιό μαύρου, του πιό συνταρακτικού παραμυθιού των Χριστουγέννων. Του παραμυθιού που ρίχνει μιά κλωτσιά στις ”γιορτές”, που γκρεμίζει τις ψευδαισθήσεις, που […]

Σκέψεις… από τη δικιά μας καθημερινή ζωή. Παιδί, παιδεύω, παιδεύομαι… Γεννιόμαστε, αφουγκραζόμαστε και μετά παιδεύομαστε ο καθένας ξεχωριστά σε διαφορετικά περιβάλλοντα, φυσικά, οικογενειακά οικονομικοπολιτικά. Βέβαια, τα άτομα που ανήκουν στην ίδια οικογένεια αναπτύσσονται και εξελίσσονταιμε όμοιο τρόπο; Πόσες φορές έφτασε στ’ αυτιά μας η φράση “μα μεγαλώσανε με τους ίδιους γονείς αλλά είναι τόσο διαφορετικοί […]

Γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος Η πιο δύσκολη, η πιο επικίνδυνη στιγμή είναι η στιγμή της Σιωπής… Τότε που στερεύουν οι λέξεις… Τότε που τα απανωτά χτυπήματα δεν προκαλούν πλέον κραυγές πόνου… Τότε που δεν επικοινωνείς τα εσώψυχά σου, απλά γιατί δεν νοιώθεις την ανάγκη να το κάνεις… Τότε που ενώ ξέρεις πως σε λίγο θα […]

Αν θέλεις να δεις, ενεργοποίησε το Βλέπειν: Η ύλη υιοθετεί πολλαπλές -άπειρες- μορφές δημιουργίας. Μερικές είναι συγκεκριμένες και ορατές περισσότερο, άλλες λιγότερο και περνούν ασύλληπτες μπροστά απ’ τα μάτια μας. Όταν το φως του ήλιου πλημμυρίζει τον ουρανό και μας τυφλώνει, θα έπρεπε να λέμε ότι τα αστέρια δεν υπάρχουν; Κι όταν η νύχτα καλύπτει […]

Αν εμείς οι άνθρωποι συγκρίνουμε τις ανάγκες μας επιφανειακά, το σίγουρο είναι ότι θα πιστέψουμε ότι είναι διαφορετικές… Η ανάγκη της κοινωνικοποίησης πχ. είναι βαθιά και ανθρώπινη…Εκεί, στο κοινωνικό ένστικτο των ανθρώπων, έχει γίνει η χειρότερη διαστρέβλωση, μέσα στα φρούρια των οικογενειών και της ηθικής τους…Η παρέα και η συντροφικότητα, από μια πανανθρώπινη ανάγκη, έγινε […]

Η εποχή μας μπορεί να μοιάζει χαοτική και οι απανωτές κρίσεις να έχουν γεμίσει φόβο και μελαγχολία τις καρδιές πολλών ανθρώπων, ωστόσο ακριβώς αυτή η ίδια η εποχή μας είναι που μας καλεί να κάνουμε ατομικά και ομαδικά την αλλαγή στις συνειδήσεις μας. Είναι η μεγάλη μας ευκαιρία να αφυπνιστούμε, να πατάξουμε τις αλυσίδες με […]

Έχω στο κεφάλι μου μια φυλακή. Με τοίχους χοντρούς, με κάγκελα ατσάλινα, με φύλακες ακοίμητους. Μέσα κρατάω φυλακισμένες, σε ξεχωριστό κελί την καθεμιά, όλες αυτές τις σκέψεις. Σκέψεις αναρχικές, σκέψεις πρωτόγονες, σκέψεις απερίσκεπτες, σκέψεις αυθόρμητες, σκέψεις αντιδραστικές, σκέψεις επικίνδυνες. Καταδικασμένες σε τετράκις ισόβια χωρίς δίκη. Τις υποβάλλω τακτικά σε βασανιστήρια. Τους αφήνω ανοιχτή μια χαραμάδα, […]

Είχαμε περάσει μόλις την εποχή του απόλυτου ψέματος. Είχαμε στο σπίτι καλεσμένη την πλούσια ζωή. Την ζωή χωρίς υλικά προβλήματα. Ευμάρεια ονομαζόταν η καλεσμένη. Βέβαια ακριβώς εκείνες τις ίδιες μέρες, τα Βαλκάνια γνώριζαν μόνο αίμα, βόμβες, απεμπλουτισμένο ουράνιο και μαύρους ουρανούς. Ο εμφύλιος πόνος γέμιζε ριπές τον ουρανό μας αλλά εμείς δεν ακούγαμε τίποτα. Συνεχίζαμε […]

Ένα τραγούδι που κυκλοφόρησε στις αρχές του 1990 από τις Τρύπες, με τίτλο “Τα κανονικά παιδιά”, μιλούσε για κανονικά παιδιά. Δηλαδή για άτομα που γεννιούνται κανονικά, μεγαλώνουν κανονικά, ονειρεύονται κανονικά, ερωτεύονται κανονικά και πεθαίνουν κανονικά. Οι στίχοι του τραγουδιού μιλούσαν και για τα “άλλα” παιδιά, αυτά που δεν είναι τόσο κανονικά για την κοινωνία και […]

Αν τον κόσμο που επέλεξα να ζήσω, δεν τον υλοποιώ με τα δικά μου όνειρα, τότε ζω στο όνειρο ενός άλλου… Κι αν μέσα στο όνειρο αυτό ξυπνήσω και αντιληφθώ την εκδοχή της εξαπάτησής μου αλλά συνεχίσω να αδυνατώ να δημιουργήσω τα δικά μου όνειρα, τότε η συνειδητότητα καταγράφει τη στάση μου σαν συνειδητή υποταγή […]

Η καλημέρα μου Η γκρίνια και η πρωινή μίρλα δεν μου αρέσουν. Ποτέ δεν μου άρεσαν. Χαίρομαι με τους ανθρώπους που ξυπνάνε το πρωί και με όλα τους τα προβλήματα χαμογελούν πρώτα στον εαυτό τους καλωσορίζοντας την καινούρια μέρα.Λένε καλημέρα στον εαυτό τους και στους οικείους τους. Κάτι σαν ένεση αισιοδοξίας για να τη βγάλουμε […]

Είναι κι αυτή η μαρτυρία της εσωτερικής κενότητας και φτώχειας που λειτουργεί σαν τον οξύ ήχο ενός φωνητικού ξυπνητηριού αυξανόμενης έντασης που επαναλαμβάνει διαρκώς χωρίς να μπορώ να το σταματήσω : Άλλαξε τη ζωή σου, αφυπνίσου, Αφυπνίσου, Α Φ Υ Π Ν Ι Σ Ο Υ ! Αλλά γιατί να μη μπορώ να αλλάξω; Τι […]

Η υπόρρητη ερώτηση που ταλανίζει τον άνθρωπο, από καταβολής της εν νόησης, είναι η: τι είναι ο άνθρωπος;. Η συγκεκριμένη υφέρπουσα απορία μετεξελίχθηκε σε κραυγαλέο φιλοσοφικό κάματο από την αρχαία Ελλάδα, τους Αναγεννησιακούς χρόνους αλλά και ως τις μέρες μας. Το παραπάνω περιεχόμενο της ενδοσκόπησης από μόνο το γεννά ένα ακόμα ερώτημα. Είναι ώριμη και […]

Της τρελής! Να πληρώσω το νοίκι ή τη ΔΕΗ? Να πληρώσω την εφορία ή το φροντιστήριο των παιδιών? Να πληρώσω το δάνειο ή να βάλω πετρέλαιο? Να πληρώσω κάτι από ότι χρωστάω γενικότερα ή να εξασφαλίσω τρόφιμα για το σπίτι? Τα ισοδύναμα της καθημερινότητάς μας. Η σχιζοφρένεια που έχει απλωθεί στα σπίτια μας. Η συνειδητοποίηση […]

Και ποιος δεν το έχει παρατηρήσει; Όταν φάει κανείς καλά, λέει: «Α, η ζωή είναι ωραία!» ενώ αν δεν έχει τίποτα να βάλει στο στόμα του, η ζωή [χάνει το νόημα της!… Μα βρεθήκατε ποτέ τουλάχιστο μια φορά σε κατάσταση που να μην έχετε τίποτα για να φάτε; Οι περισσότεροι από σας, όχι, ασφαλώς. Τότε […]

Το ν ε ρ ό τ ης ζ ω ή ς, με την ελπίδα να γίνει γνωστό πάνω στη γη, άρχισε να αναβλύζει από ένα αρτεσιανό πηγάδι και να ρέει αβίαστα και ακατάπαυστα. Οι άνθρωποι μαζεύονταν γύρω από την πηγή για να πιουν και να πάρουν δύναμη από αυτό το μαγικό νερό μιας και ήταν […]

Κάθε μέρα ένα θέατρο, μία κοροϊδία με πρωταγωνιστές τα χρυσοπληρωμένα κοινοβουλευτικά πιόνια. Κάθε αλλαγή προς το χειρότερο για τον λαό που νομοθετικά θεσπίζει η κυβέρνηση, αντί να γίνει έναυσμα για τους σωτήρες της αντιπολίτευσης να σπάνε έδρανα μέσα στο κοινοβούλιο, να σταματάνεκάθε διαδικασία ψηφοφορίας, γίνεται η αφορμή να πουλήσουν κι αυτοί την μαγκιά τους ότι […]

Το νοητικό σώμα και οι σκεπτομορφές: Η νοητική ουσία διαιρείται σε εφτά διαδοχικούς κραδασμούς που ο καθένας τους ονομάζεται πεδίο. Κάθε πεδίο έχει τη δική του λειτουργία. Καθώς ο άνθρωπος προοδεύει, δομεί και στη συνέχεια χρησιμοποιεί ανώτερα νοητικά επίπεδα, επειδή η ουσία των ανωτέρων επιπέδων είναι πιο κατάλληλη για το σχηματισμό υψηλών ιδεών με μεγαλύτερη […]

Ο ήλιος διευθύνει τα πάντα στο σύμπαν, σαν ένας διευθυντής ορχήστρας! Είναι η ίδια η ζωή. Χωρίς το φως του δεν υπάρχει ζωή. Τι να πρωτοπεί κανείς για τον τροφοδότη ήλιο μας! Λατρεύεται από διάφορους λαούς για το φως που διαχέεται σε όλα τα επίπεδα. Η δύναμη του ήλιου που τρέφει τη ζωή μπορεί να […]

Αν υπάρχει έστω και ένας άνθρωπος που ξεπέρασε κάποιο πρόβλημα, νίκησε μια ασθένεια και άλλαξε τη ζωή του προς το καλύτερο, τότε μπορούμε όλοι να το κάνουμε! Γιατί δεν το κάνουμε λοιπόν; Τι μας εμποδίζει να φτιάξουμε την υγεία μας, τις σχέσεις μας, τη ζωή μας; Γιατί «απλά» έτσι έχουμε μάθει! Έχουμε μάθει να σκεφτόμαστε, […]