Επειδή οι άνθρωποι είναι το άπειρο
γράφει η Αντωνία Σοφού Κάποιες φορές βάζουμε αλυσίδες στα πόδια μας. Τις φτιάχνουμε περίτεχνα, από πολλούς πολλούς φόβους, από ανασφάλειες, από άγχος, από τρόμο, από δειλία, από πίεση, από ανησυχία. Τις φτιάχνουμε, τις βάζουμε στα πόδια μας, και μετά αναρωτιόμαστε γιατί δεν μπορούμε να πετάξουμε. Κουβαλάμε πάνω μας όλο μας το παρελθόν, όλες τις περασμένες […]