Κατηγορία: ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ

Ο θάνατος και η ζωή είναι μια μορφή σκέψης: Μέχρι τώρα, όπως λέει η Σοφία, τα μόνα πράγματα από τα οποία δεν ξεφεύγεις είναι η ζωή κι ο θάνατος. Οι σύγχρονοι άνθρωποι, όμως, σήμερα, αμφισβητούν και τα δυο. Οι πολεμιστές πάλι όπως και οι φιλόσοφοι, τα αμφισβητούν εδώ και χιλιάδες χρόνια. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι, […]

Αυτήν την εποχή καταγράφεται το κακό, όσο ποτέ άλλοτε…Είναι και η εποχή αυτή, που δίνει περισσότερες πληροφορίες, από ποτέ άλλοτε… Αυτός είναι ο κόσμος του ανθρώπου… ο Κόσμος του Ανθρώπου δεν συμμετέχει σε πράξεις που με κάνουν να ντρέπομαι, να φοβάμαι και να θυμώνω γι’ αυτό που είναι οι άλλοι στο πεδίο τους… ο Κόσμος […]

Έρχονται ώρες που θέλεις να παραιτηθείς. Να παραδοθείς. Να υποκύψεις στην απογοήτευση και να ησυχάσεις.. Είναι οι ώρες που ανακαλύπτεις ότι ο εχθρός έχει ατέλειωτα αποθέματα εφεδρικών παραπλανήσεων, τεράστιες ποσότητες βούρκου και οχετού ικανού να πνίξει κάθε δύναμη λογικής και αντίστασης. Προσπαθείς να δεις, να βρεις, να ξεσκεπάσεις την μία απάτη, και την θέση της […]

Απολαύστε την ξεφτίλα των εισπρακτικών εταιρειών και των τραπεζών!! Παρακαλώ ακούστε το τηλεφώνημα με προσοχή και βοηθήστε με. Θέλω να κάνω καταγγελεία, να καταγράψω το γεγονός στην αστυνομία και πιθανά να προχωρήσω σε μύνηση ή ακόμα και σε αγωγή κατά της “τηλεφωνήτριας που με τόσο θράσος με κατηγόρησε ότι παρανομώ, αλλά και κατά της εταιρείας […]

Οι άνθρωποι ψάχνουν εναγωνίως την συνταγή της αιώνιας ευτυχίας. Η ευτυχία μοιάζει να είναι μια υποχρεωτική κατάσταση και όποιος δεν ακολουθεί αυτήν την κατάσταση χαρακτηρίζεται συνοπτικά από τους υπόλοιπους ως καταθλιπτικός. Αλλά η θλίψηα είναι μια φυσική κατάσταση, ειδικά όταν οι συνθήκες το επιβάλλουν, και το να καταπιέζεις και να κρύβεις την θλίψη σου πίσω […]

Ποιό το αντίθετο της ζωής; Με μεγάλη ευκολία και με περισσό θάρρος θα απαντούσε κάποιος στην ερώτηση, μα φυσικά ο θάνατος! Έχουμε την έμφυτη τάση να καταπιανόμαστε με πράγματα που δεν γνωρίζουμε. Έχουμε γονιδιακή μας προίκα αυτό το ειδέναι, την ροπή προς το γνωρίζειν. Έχουμε βρει πολλούς τρόπους να προσπερνάμε την περατότητα των αισθήσεων μας […]

Σε αυτό το όμορφο σχεδιάγραμμα, βλέπουμε αυτό που συναντάμε καθημερινά στους δρόμους της Ελλάδος…Σε σύγκριση με την Αμερική, οι δρόμοι τους είναι αλφάδι. Στην Ελλάδα οι δρόμοι είναι γεμάτοι λακκούβες, και τους μπαλώνουν με κομμάτια από άσφαλτο.Στην Αμερική όταν χαλάει ένας δρόμος τον φτιάχνουν με αυστηρές προδιαγραφές καινούργιο. Σε περίπτωση που οι εργολάβοι δεν κάνουν […]

Ένα εξαιρετικό βίντεο κάνει θραύση στο διαδίκτυο, διδάσκοντας σεβασμό και ανθρωπιά. Δείτε πώς μια ομάδα που στηρίζει τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία αρθρώνει λόγο μέσα από ένα συγκλονιστικό project με τίτλο «Γιατί ποιος είναι τέλειος; Ελάτε πιο κοντά!». Η ελβετική οργάνωση Pro Infirmis δημιούργησε το ακόλουθο βίντεο. Μπορούν τα άτομα με ειδικές ανάγκες να […]

Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό… ΠΗΓΗ

Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Ή μάλλον, πολύ φοβάμαι πως δεν έχει φτάσει ακόμα στο απροχώρητο. Κάθε θάνατος οδηγεί σε δεκάδες άρθρα δραματουργικής έξαρσης τα οποία όμως φιλοξενούνται σε ιστοσελίδες με διαφημίσεις. Όπερ, κλικ και δάκρυ, δάκρυ και ευρώ. Κάθε προσωπική τραγωδία καταγράφεται και διασύρεται με απαίδευτους διαμοιρασμούς καταπατώντας κάθε έννοια σεβασμού εξαφανίζοντας εν […]

…από το “Σοβιετοφρονούν” καθεστώς μας. Κι όμως! Εγώ με την οικονομική κρίση περνάω καλύτερα! Δεν είμαι ούτε πλούσιος, ούτε πολιτικός, ούτε έχω ενεχυροδανειστήριο χρυσού, ούτε είμαι Γερμανός, που ζω στην Ελλάδα. Απλά, δεν… ακολούθησα τις συμβουλές των γονιών μου. ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΚΑΝΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΕΣ, ποτέ δεν αγόρασα σπίτι ή εξοχικό για τα παιδιά μου, ποτέ δεν […]

Βουλιάζουμε… Σ ένα κόσμο χαμένο στους αριθμούς,μια ολόκληρη κοινωνία εκτός πορείας,εκτός φυσικής πραγματικότητας…με τα χρήματα λες και μοναδικό κοινό στόχο όλων,σαν τρύπιο σωσίβιο για τις επιπλέουσες ζωές μας κι είναι αυτά,το χάρτινο ψέμα μας και η κόλασή μας…τα θέλω, οι επιθυμίες και η ματαιότητά μαςστον σύντομο κόσμο του προσωρινού…η τεχνολογία μας να μπορεί το ακατόρθωτοκαι […]

Ο μόνος τρόπος για να βιώνουμε πόνο είναι προκαλώντας πόνο στους άλλους. Ο Εαυτός μας ΠΑΝΤΑ εκδηλώνεται μέσω των άλλων. Δεν συγχωρούμε ούτε ζητάμε συγχώρεση. Αυτό θα ήταν αναγνώριση μιας ψευδαίσθησης ως πραγματικότητα. Αυτός είναι ο τρόπος του εγώ. Η μετατόπιση της συνείδησης δεν χρειάζεται συγχώρεση. Χρειάζεται διευρυμένη, σφαιρική αντίληψη, που περιλαμβάνει την χωρίς όρους […]

Τόσα πολλά άσχετα βλέπω και ακούω περί «ξυπνήματος», αφύπνισης δηλαδή, που έχει καταντήσει γελοίο το πράγμα. Ας μην περιπλέκουμε τα πράγματα περισσότερο… Ξεκινάμε να ξυπνάμε όταν τολμάμε ερωτήσει που δεν τολμήσαμε ποτέ να κάνουμε. Οι συνηθισμένες απαντήσεις που έχουμε μάθει να δίνουμε αλλά και να περιμένουμε, από φόβο και έλλειψη ιδίας σκέψης, γεννάνε απλά επιπλέον […]

Και να που έφτασαν τα ”Νικολοβάρβαρα”.. Και να που ήρθαν οι γιορτές.. Να, που τα παραμύθια βγαίνουν αληθινά: Το κοριτσάκι με τα σπίρτα, εμφανίστηκε στην χώρα μας.. Και χάθηκε. Όπως εκείνο του παραμυθιού. Του πιό μαύρου, του πιό συνταρακτικού παραμυθιού των Χριστουγέννων. Του παραμυθιού που ρίχνει μιά κλωτσιά στις ”γιορτές”, που γκρεμίζει τις ψευδαισθήσεις, που […]

Σκέψεις… από τη δικιά μας καθημερινή ζωή. Παιδί, παιδεύω, παιδεύομαι… Γεννιόμαστε, αφουγκραζόμαστε και μετά παιδεύομαστε ο καθένας ξεχωριστά σε διαφορετικά περιβάλλοντα, φυσικά, οικογενειακά οικονομικοπολιτικά. Βέβαια, τα άτομα που ανήκουν στην ίδια οικογένεια αναπτύσσονται και εξελίσσονταιμε όμοιο τρόπο; Πόσες φορές έφτασε στ’ αυτιά μας η φράση “μα μεγαλώσανε με τους ίδιους γονείς αλλά είναι τόσο διαφορετικοί […]

Γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος Η πιο δύσκολη, η πιο επικίνδυνη στιγμή είναι η στιγμή της Σιωπής… Τότε που στερεύουν οι λέξεις… Τότε που τα απανωτά χτυπήματα δεν προκαλούν πλέον κραυγές πόνου… Τότε που δεν επικοινωνείς τα εσώψυχά σου, απλά γιατί δεν νοιώθεις την ανάγκη να το κάνεις… Τότε που ενώ ξέρεις πως σε λίγο θα […]

Αν θέλεις να δεις, ενεργοποίησε το Βλέπειν: Η ύλη υιοθετεί πολλαπλές -άπειρες- μορφές δημιουργίας. Μερικές είναι συγκεκριμένες και ορατές περισσότερο, άλλες λιγότερο και περνούν ασύλληπτες μπροστά απ’ τα μάτια μας. Όταν το φως του ήλιου πλημμυρίζει τον ουρανό και μας τυφλώνει, θα έπρεπε να λέμε ότι τα αστέρια δεν υπάρχουν; Κι όταν η νύχτα καλύπτει […]

Αν εμείς οι άνθρωποι συγκρίνουμε τις ανάγκες μας επιφανειακά, το σίγουρο είναι ότι θα πιστέψουμε ότι είναι διαφορετικές… Η ανάγκη της κοινωνικοποίησης πχ. είναι βαθιά και ανθρώπινη…Εκεί, στο κοινωνικό ένστικτο των ανθρώπων, έχει γίνει η χειρότερη διαστρέβλωση, μέσα στα φρούρια των οικογενειών και της ηθικής τους…Η παρέα και η συντροφικότητα, από μια πανανθρώπινη ανάγκη, έγινε […]

Η εποχή μας μπορεί να μοιάζει χαοτική και οι απανωτές κρίσεις να έχουν γεμίσει φόβο και μελαγχολία τις καρδιές πολλών ανθρώπων, ωστόσο ακριβώς αυτή η ίδια η εποχή μας είναι που μας καλεί να κάνουμε ατομικά και ομαδικά την αλλαγή στις συνειδήσεις μας. Είναι η μεγάλη μας ευκαιρία να αφυπνιστούμε, να πατάξουμε τις αλυσίδες με […]

Έχω στο κεφάλι μου μια φυλακή. Με τοίχους χοντρούς, με κάγκελα ατσάλινα, με φύλακες ακοίμητους. Μέσα κρατάω φυλακισμένες, σε ξεχωριστό κελί την καθεμιά, όλες αυτές τις σκέψεις. Σκέψεις αναρχικές, σκέψεις πρωτόγονες, σκέψεις απερίσκεπτες, σκέψεις αυθόρμητες, σκέψεις αντιδραστικές, σκέψεις επικίνδυνες. Καταδικασμένες σε τετράκις ισόβια χωρίς δίκη. Τις υποβάλλω τακτικά σε βασανιστήρια. Τους αφήνω ανοιχτή μια χαραμάδα, […]

Είχαμε περάσει μόλις την εποχή του απόλυτου ψέματος. Είχαμε στο σπίτι καλεσμένη την πλούσια ζωή. Την ζωή χωρίς υλικά προβλήματα. Ευμάρεια ονομαζόταν η καλεσμένη. Βέβαια ακριβώς εκείνες τις ίδιες μέρες, τα Βαλκάνια γνώριζαν μόνο αίμα, βόμβες, απεμπλουτισμένο ουράνιο και μαύρους ουρανούς. Ο εμφύλιος πόνος γέμιζε ριπές τον ουρανό μας αλλά εμείς δεν ακούγαμε τίποτα. Συνεχίζαμε […]

Ένα τραγούδι που κυκλοφόρησε στις αρχές του 1990 από τις Τρύπες, με τίτλο “Τα κανονικά παιδιά”, μιλούσε για κανονικά παιδιά. Δηλαδή για άτομα που γεννιούνται κανονικά, μεγαλώνουν κανονικά, ονειρεύονται κανονικά, ερωτεύονται κανονικά και πεθαίνουν κανονικά. Οι στίχοι του τραγουδιού μιλούσαν και για τα “άλλα” παιδιά, αυτά που δεν είναι τόσο κανονικά για την κοινωνία και […]

Αν τον κόσμο που επέλεξα να ζήσω, δεν τον υλοποιώ με τα δικά μου όνειρα, τότε ζω στο όνειρο ενός άλλου… Κι αν μέσα στο όνειρο αυτό ξυπνήσω και αντιληφθώ την εκδοχή της εξαπάτησής μου αλλά συνεχίσω να αδυνατώ να δημιουργήσω τα δικά μου όνειρα, τότε η συνειδητότητα καταγράφει τη στάση μου σαν συνειδητή υποταγή […]

Η καλημέρα μου Η γκρίνια και η πρωινή μίρλα δεν μου αρέσουν. Ποτέ δεν μου άρεσαν. Χαίρομαι με τους ανθρώπους που ξυπνάνε το πρωί και με όλα τους τα προβλήματα χαμογελούν πρώτα στον εαυτό τους καλωσορίζοντας την καινούρια μέρα.Λένε καλημέρα στον εαυτό τους και στους οικείους τους. Κάτι σαν ένεση αισιοδοξίας για να τη βγάλουμε […]

Είναι κι αυτή η μαρτυρία της εσωτερικής κενότητας και φτώχειας που λειτουργεί σαν τον οξύ ήχο ενός φωνητικού ξυπνητηριού αυξανόμενης έντασης που επαναλαμβάνει διαρκώς χωρίς να μπορώ να το σταματήσω : Άλλαξε τη ζωή σου, αφυπνίσου, Αφυπνίσου, Α Φ Υ Π Ν Ι Σ Ο Υ ! Αλλά γιατί να μη μπορώ να αλλάξω; Τι […]

Η υπόρρητη ερώτηση που ταλανίζει τον άνθρωπο, από καταβολής της εν νόησης, είναι η: τι είναι ο άνθρωπος;. Η συγκεκριμένη υφέρπουσα απορία μετεξελίχθηκε σε κραυγαλέο φιλοσοφικό κάματο από την αρχαία Ελλάδα, τους Αναγεννησιακούς χρόνους αλλά και ως τις μέρες μας. Το παραπάνω περιεχόμενο της ενδοσκόπησης από μόνο το γεννά ένα ακόμα ερώτημα. Είναι ώριμη και […]

Της τρελής! Να πληρώσω το νοίκι ή τη ΔΕΗ? Να πληρώσω την εφορία ή το φροντιστήριο των παιδιών? Να πληρώσω το δάνειο ή να βάλω πετρέλαιο? Να πληρώσω κάτι από ότι χρωστάω γενικότερα ή να εξασφαλίσω τρόφιμα για το σπίτι? Τα ισοδύναμα της καθημερινότητάς μας. Η σχιζοφρένεια που έχει απλωθεί στα σπίτια μας. Η συνειδητοποίηση […]

Και ποιος δεν το έχει παρατηρήσει; Όταν φάει κανείς καλά, λέει: «Α, η ζωή είναι ωραία!» ενώ αν δεν έχει τίποτα να βάλει στο στόμα του, η ζωή [χάνει το νόημα της!… Μα βρεθήκατε ποτέ τουλάχιστο μια φορά σε κατάσταση που να μην έχετε τίποτα για να φάτε; Οι περισσότεροι από σας, όχι, ασφαλώς. Τότε […]