Πριν υπάρξουν κλιματιστικά, συμπιεστές και ηλεκτρικό ρεύμα, οι κάτοικοι της Περσίας είχαν ήδη βρει τρόπο να κατευθύνουν τον άνεμο μέσα στα σπίτια τους και να ρίχνουν τη θερμοκρασία με καθαρά παθητική αρχιτεκτονική.
Η κατασκευή ονομάζεται badgir, δηλαδή «παγίδα ανέμου» ή windcatcher, και χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες σε πόλεις με πολύ ζεστό και ξηρό κλίμα όπως το Yazd.
Πώς λειτουργεί
Ο badgir είναι ένας κατακόρυφος πύργος που υψώνεται πάνω από τη στέγη. Τα ανοίγματά του πιάνουν τον άνεμο σε μεγαλύτερο ύψος και τον κατευθύνουν προς το εσωτερικό του κτιρίου.
Ανάλογα με τον σχεδιασμό, ο πύργος μπορεί ταυτόχρονα να απομακρύνει θερμό αέρα από άλλες πλευρές, δημιουργώντας συνεχή φυσική κυκλοφορία χωρίς ανεμιστήρα.
Ο συνδυασμός με νερό και υπόγειους χώρους
Σε εξελιγμένες κατασκευές, ο αέρας περνούσε πάνω από δεξαμενές νερού ή συνδυαζόταν με qanat — υπόγεια κανάλια νερού — ενισχύοντας την ψύξη μέσω εξάτμισης.
Η Encyclopaedia Iranica περιγράφει τους badgir ως παραδοσιακά συστήματα παθητικού κλιματισμού, ενώ σύγχρονες μελέτες δείχνουν ότι η ίδια αρχή μπορεί να μειώσει σημαντικά το ενεργειακό φορτίο ψύξης σε κατάλληλα κλίματα.
Γιατί μας ενδιαφέρει σήμερα
Η παλιά αυτή γνώση επιστρέφει στην πράσινη αρχιτεκτονική, επειδή προσφέρει φυσικό αερισμό και ψύξη με ελάχιστη ή μηδενική κατανάλωση ενέργειας.
Δεν μπορεί να αντικαταστήσει παντού ένα σύγχρονο κλιματιστικό, γιατί η απόδοσή του εξαρτάται από το κλίμα, την υγρασία, τον προσανατολισμό και τον σχεδιασμό του κτιρίου. Αλλά σε θερμές και ξηρές περιοχές παραμένει μία από τις πιο έξυπνες παλιές λύσεις που ξαναμελετά σήμερα η σύγχρονη αρχιτεκτονική.
Πηγές: Encyclopaedia Iranica, International Journal of Architectural Heritage, σύγχρονες μελέτες passive cooling.
ΠΑΡΑΞΕΝΑ
ΕΡΕΥΝΑ
ΔΙΕΘΝΗ
Αφήστε μια απάντηση