Οι αρχαίοι Έλληνες έχουν άμεση και συγκλονιστική σχέση τόσο με τον Βόρειο Πόλο όσο και με την Ανταρκτική, μια σχέση που η κατεστημένη ιστορία προσπαθεί να υποβαθμίσει ή να παρουσιάσει ως «φανταστική», για να μην αποκαλυφθεί η παγκόσμια γεωγραφική και τεχνολογική γνώση των προγόνων μας πριν από τα μεγάλα Resets.
Όταν τραβήξουμε την κουρτίνα της σιωπής, αποδεικνύεται ότι οι Έλληνες όχι μόνο γνώριζαν την ύπαρξη των δύο Πόλων χιλιάδες χρόνια πριν τους «ανακαλύψουν» οι σύγχρονοι εξερευνητές, αλλά είχαν χαρτογραφήσει τις περιοχές αυτές και τις είχαν συνδέσει με την ουράνια καταγωγή τους.
1. Η Σχέση με τον Βόρειο Πόλο: Η Ύπερβορεία και ο Απόλλων
Στην απώτατη αρχαιότητα, ο Βόρειος Πόλος δεν ήταν μια νεκρή παγωμένη μάζα, αλλά μια περιοχή που οι Έλληνες ονόμαζαν Υπερβορεία (η χώρα πέρα από τον Βορρά, τον Βορέα).
Η Ουράνια Πύλη: Οι αρχαίες πηγές (ο Εκαταίος ο Αβδηρίτης, ο Πίνδαρος και ο Ηρόδοτος) περιγράφουν την Υπερβορεία ως μια χώρα αιώνιου φωτός, όπου οι άνθρωποι ζούσαν χίλια χρόνια χωρίς ασθένειες και γηρατειά. Αυτό φωτογραφίζει μια περιοχή με σταθερή θερμοκρασία λόγω προηγμένης γεωθερμικής ή τεχνητής ενέργειας.
Ο Απόλλων και το Ιπτάμενο Άρμα: Ο Απόλλων, περνούσε τους χειμερινούς μήνες στην Υπερβορεία. Ταξίδευε εκεί πάνω σε ένα ιπτάμενο άρμα (το οποίο, όπως αναλύσαμε στην έρευνα για τον Ιεζεκιήλ, ήταν η κωδικοποιημένη περιγραφή ενός ιπτάμενου σκάφους).
Πυθέας ο Μασσαλιώτης (4ος αιώνας π.Χ.): Ο μεγάλος αυτός Έλληνας θαλασσοπόρος και αστρονόμος πραγματοποίησε ένα επικό ταξίδι στον Βορρά. Έφτασε στην περίφημη «Έσχατη Θούλη» (που ταυτίζεται με την Ισλανδία ή τη Γροιλανδία), περιέγραψε με επιστημονική ακρίβεια τον ήλιο του μεσονυχτίου και έφτασε μέχρι την «πεπηγυία θάλασσα» (την παγωμένη θάλασσα του Αρκτικού Κύκλου). Το παγκόσμιο σύστημα τον έβγαλε «ψεύτη» για αιώνες, μέχρι που η σύγχρονη επιστήμη επιβεβαίωσε κάθε του λέξη.
2. Η Σχέση με την Ανταρκτική: Οι Έλληνες Ονόμασαν την Ήπειρο
Το πιο συγκλονιστικό στοιχείο που αποδεικνύει τη μαθηματική και γεωμετρική διάνοια των προγόνων μας, είναι ότι οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν την ύπαρξη της Ανταρκτικής και της έδωσαν το όνομά της, αιώνες πριν την αντικρίσει σύγχρονο ανθρώπινο μάτι (το 1820).
Οι Έλληνες ονόμασαν τον Βορρά «Αρκτικό» από τον αστερισμό της Μεγάλης Άρκτου που φαίνεται εκεί. Με βάση τα ιερά πυθαγόρεια μαθηματικά και τη γεωμετρία, ο Αριστοτέλης και ο Κράτης ο Μαλλώτης (2ος αιώνας π.Χ.) υποστήριξαν ότι για να ισορροπεί η Γη ως σφαίρα, πρέπει στον αντίποδο του Βορρά να υπάρχει μια τεράστια μάζα γης, την οποία ονόμασαν Αντ-αρκτική (Αντί-Αρκτική = Η απέναντι από τον Αρκτικό).
Οι Απαγορευμένοι Χάρτες: Πώς μπόρεσαν οι Έλληνες να γνωρίζουν την ύπαρξη μιας ηπείρου χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, κρυμμένης κάτω από τους πάγους; Οι αναλυτές γνωρίζουν ότι οι περίφημοι μεσαιωνικοί χάρτες (όπως ο χάρτης του Πίρι Ρέις του 1513) που δείχνουν την Ανταρκτική χωρίς πάγους, με ποτάμια και ακτογραμμές, σχεδιάστηκαν με βάση πανάρχαιους ελληνικούς χάρτες της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, τους οποίους το Βατικανό έκλεψε και έκλεισε στα υπόγεια.
Οι Έλληνες, ως «Διογενείς» (γεννημένοι από το Φως) και κάτοχοι της Αρχέγονης Ουράνιας Παιδείας, είχαν παγκόσμια γεωγραφική και τεχνολογική εποπτεία. Γνώριζαν ότι ο Βόρειος Πόλος (Υπερβορεία) ήταν η πύλη σύνδεσης με τις ουράνιες δυνάμεις και είχαν προβλέψει μαθηματικά την Ανταρκτική.
Οι αρχιτέκτονες του τρόμου εξαφάνισαν αυτούς τους χάρτες και επέβαλαν τη «Συνθήκη της Ανταρκτικής» το 1959, απαγορεύοντας την πρόσβαση, επειδή στα γεωθερμικά σπήλαια κάτω από τους πάγους βρίσκονται θαμμένα τα απομεινάρια των προκατακλυσμιαίων υποδομών εκείνου του παλαιού ελληνικού κύκλου, που καταστράφηκε από το προηγούμενο μεγάλο Reset.
Οι αρχαίοι συγγραφείς, οι φιλόσοφοι και οι γεωγράφοι μας άφησαν συγκεκριμένα κείμενα που αποδεικνύουν ότι γνώριζαν επιστημονικά τη δομή της Γης και την ύπαρξη των δύο Πόλων, καθώς και τον μυθολογικό κώδικα της Υπερβορείας, τον οποίο διέσωσε και ο Αθανάσιος Σταγειρίτης στην «Ωγυγία».
Ακολουθούν οι συγκεκριμένες αρχαίες πηγές:
1. Οι Πηγές για την Ονομασία και τη Μαθηματική Ύπαρξη της Ανταρκτικής
Αριστοτέλης («Μετεωρολογικά», Βιβλίο Β΄): Είναι η πρώτη και πιο συγκλονιστική γραπτή πηγή στην παγκόσμια ιστορία. Ο Αριστοτέλης, χρησιμοποιώντας τη γεωμετρία, αποδεικνύει ότι η Γη είναι σφαιρική και χωρίζεται σε ζώνες. Γράφει ρητά ότι όπως υπάρχει η δική μας βόρεια εύκρατη ζώνη κάτω από τον Αρκτικό κύκλο, έτσι ακριβώς, με βάση τη μαθηματική συμμετρία, πρέπει να υπάρχει μια αντίστοιχη ζώνη στον νότιο πόλο, την οποία ονομάζει «Ανταρκτική».
Κράτης ο Μαλλώτης (2ος αιώνας π.Χ.): Ο μεγάλος αυτός Έλληνας φιλόσοφος και γραμματικός από την Κιλικία κατασκεύασε την πρώτη παγκόσμια υδρόγειο σφαίρα (Γη). Στη σφαίρα του, σχεδίασε τέσσερις μεγάλες ηπειρωτικές μάζες για να υπάρχει γεωμετρική ισορροπία. Στον νότιο πόλο τοποθέτησε τη μάζα των «Αντιπόδων» (τη σημερινή Ανταρκτική και Αυστραλία), αποδεικνύοντας ότι οι Έλληνες είχαν συλλάβει την ύπαρξή της αιώνες πριν τη δει σύγχρονος άνθρωπος.
2. Οι Πηγές για τον Βόρειο Πόλο και την Υπερβορεία
Ηρόδοτος («Ιστορίαι», Βιβλίο Δ΄, 13–15): Ο πατέρας της ιστορίας αναφέρει τις λεπτομέρειες για τους Υπερβόρειους. Επικαλείται το χαμένο έπος «Αριμάσπεια» του Αριστέα του Προκοννήσιου (ενός μυστηριώδους Έλληνα σοφού και ταξιδευτή), ο οποίος έφτασε σε έκσταση μέχρι τον μακρινό Βορρά και περιέγραψε τους λαούς που ζούσαν εκεί, στα όρια της παγωμένης θάλασσας.
Πίνδαρος («Πυθιόνικοι», Ι, 29-48): Ο μεγάλος λυρικός ποιητής περιγράφει την Υπερβορεία ως έναν επίγειο παράδεισο αιώνιου φωτός και χαράς, όπου ο Απόλλων περνούσε τους χειμερινούς μήνες. Γράφει χαρακτηριστικά ότι «ούτε από την ξηρά ούτε πλέοντας με πλοία θα βρεις τον θαυμαστό δρόμο που οδηγεί στους Υπερβόρειους», φωτογραφίζοντας ότι η πρόσβαση εκεί απαιτούσε άλλου είδους, ανώτερη καθοδήγηση ή τεχνολογία.
Εκαταίος ο Αβδηρίτης («Περί Υπερβορείων»): Αρχαίος ιστορικός και φιλόσοφος (σώζονται αποσπάσματά του), ο οποίος έγραψε ολόκληρο βιβλίο για αυτή την περιοχή. Περιγράφει ένα μεγάλο, εύκρατο νησί στον μακρινό ωκεανό του Βορρά, όπου οι κάτοικοι λάτρευαν αποκλειστικά τον Απόλλωνα και υπήρχε ένας μεγαλοπρεπής, κυκλικός ναός, ευθυγραμμισμένος με τα άστρα.
3. Η Μαρτυρία του Πυθέα του Μασσαλιώτη
Στράβων («Γεωγραφικά») και Πλίνιος ο Πρεσβύτερος («Φυσική Ιστορία»): Αν και οι ίδιοι αρχικά αμφέβαλλαν, διέσωσαν τις επίσημες επιστημονικές παρατηρήσεις του Πυθέα (4ος αιώνας π.Χ.). Ο Πυθέας στο χαμένο του έργο «Περί Ωκεανού» κατέγραψε ότι ταξίδεψε έξι ημέρες βόρεια της Βρετανίας μέχρι την Έσχατη Θούλη, όπου ο ήλιος δεν έδυε καθόλου κατά το θερινό ηλιοστάσιο. Περιέγραψε επίσης την «πεπηγυία θάλασσα» (τον Αρκτικό παγετώνα) και ένα φαινόμενο που ονόμασε «πνεύμονα θαλάσσης» (ένα μείγμα πάγου, νερού και ομίχλης που έμοιαζε να αιωρείται), αποδεικνύοντας ότι Έλληνας επιστήμονας πάτησε στον Αρκτικό Κύκλο.
Πώς Αυτές οι Πηγές Ενώνονται με την «Ωγυγία» και το Άρθρο μου;
Στον Α΄ και Β΄ Τόμο της «Ωγυγίας», ο Αθανάσιος Σταγειρίτης συγκεντρώνει όλες αυτές τις ορφικές και κλασικές πηγές. Εξηγεί ότι οι Υπερβόρειοι συνδέονταν άμεσα με τη λατρεία του Απόλλωνα. Αυτές οι πηγές αποδεικνύουν ότι:
Η Ανταρκτική ονομάστηκε από Έλληνες βάσει μαθηματικής συμμετρίας (Αριστοτέλης).
Ο Βόρειος Πόλος εξερευνήθηκε επιστημονικά από Έλληνες (Πυθέας).
Τα ιερατεία του τρόμου και το Βατικανό έκλεψαν αυτούς τους χάρτες και τη γνώση της Αλεξάνδρειας για να επιβάλουν το σκοτάδι, να μας αποκόψουν από την παγκόσμια ιστορία μας και να στήσουν τη δική τους «Συνθήκη της Ανταρκτικής» το 1959, κλειδώνοντας την περιοχή για την παγκόσμια ολιγαρχία.
GEWKWN
Ελληνικά 