Πέρα από τον Αδάμ και τον Κάιν»
«Αν η αλήθεια είναι μία, τότε γιατί η Γένεση είναι γεμάτη σιωπές και αντιφάσεις; Η έρευνα μας οδηγεί στο μεγάλο παράδοξο. Έναν δολοφόνο Κάιν που φοβάται ανθρώπους που “δεν υπάρχουν” και βρίσκει σύζυγο σε τόπους “ακατοίκητους”. Ήρθε η ώρα να τραβήξουμε την κουρτίνη της επίσημης δογματικής ιστορίας και να αναζητήσουμε τις απαντήσεις εκεί που η θεσμική Εκκλησία επέβαλε τη σιωπή.
Στις αρχαίες γραφές, στα απόκρυφα κείμενα και στις παραδόσεις των εθνών, η ιστορία της ανθρωπότητας δεν ξεκινά με μια αιμομικτική οικογένεια, αλλά με μια πολύ πιο σύνθετη και πνευματική πραγματικότητα που μας απέκρυψαν για να μας κρατούν δέσμιους του φόβου και της άγνοιας.»
Το παράδοξο της αιμομιξίας
Οι φανατικοί επικαλούνται ότι τότε η αιμομιξία «δεν ήταν αμαρτία» για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Όμως, ο Θεός είναι ο δημιουργός των βιολογικών και ηθικών νόμων, οι νόμοι του είναι αιώνιοι. Δεν μπορεί κάτι να είναι «καλό» τη Δευτέρα και «θανάσιμο αμάρτημα» την Τρίτη. Η αιμομιξία οδηγεί σε γενετικό εκφυλισμό.
Θα δημιουργούσε ο Αληθινός Θεός ένα σύστημα που βασίζεται στην αυτοκαταστροφή της βιολογίας; Όχι. Αυτό είναι ένα ξεκάθαρο δείγμα ότι η ιστορία της Γένεσης είναι ένας ανθρωποποίητος μύθος που προσπαθεί να εξηγήσει την καταγωγή του ανθρώπου με πολύ περιορισμένες γνώσεις.
Στο κείμενο της Γένεσης (4:6-7) είναι άξιο απορίας
5 ἐπὶ δὲ Κάϊν καὶ ἐπὶ ταῖς θυσ
6 καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς τῷ
7 οὐκ ἐὰν ὀρθῶς προσενέγκῃς, ὀ
Η Αντίφαση: Τι ανάγκη έχει ο Δημιουργός του Σύμπαντος από το αν ο καρπός είναι «πρώτης διαλογής» ή όχι; Το να «μετράει» τα δώρα και να προσβάλλεται επειδή δεν του έδωσαν τα «καλά», ταιριάζει σε έναν ιδιοτελή επίγειο άρχοντα και όχι στον Πανάγαθο Θεό.
2. Η Πηγή του Φθόνου
Πρόσεξε τη μεθοδολογία του Γιαχβέ: Αντί να διδάξει στον Κάιν την αγάπη, τον επιπλήττει επειδή δεν έφερε καλύτερα δώρα. Αυτή η διάκριση ανάμεσα στα δώρα του ενός και του άλλου αδελφού είναι που φύτεψε τον φθόνο στην καρδιά του Κάιν.
Η Αποκάλυψη: Ένας αληθινός Πατέρας θα καθησύχαζε το παιδί του. Ο Γιαχβέ όμως προκαλεί τον ανταγωνισμό, «μετρώντας» την αξία της θυσίας με υλικά κριτήρια.
3. Η Ρήξη με τον Χριστό
Εδώ είναι η ασπίδα σου. Ο Χριστός είπε:
«Πνεῦμα ὁ Θεός, καὶ τοὺς προσκυνοῦντας α
Η Σύγκριση: Ο Χριστός ζητάει Πνεύμα και Αλήθεια. Ο Γιαχβέ στη Γένεση ζητάει «καλά δώρα» και υλικές προσφορές. Ο Χριστός ευλόγησε το «δίλεπτο της χήρας» (που υλικά ήταν τίποτα, αλλά πνευματικά ήταν τα πάντα), ενώ ο Γιαχβέ απορρίπτει τον Κάιν επειδή η «ποιότητα» της θυσίας δεν τον ικανοποίησε.
4. Το «Σφάλμα» του Γιαχβέ
Αυτό που γράφει το κείμενο, ότι ο Κάιν «αμαρτάνει» επειδή δεν «εξέλεξε» τα καλά δώρα, δείχνει ότι για τον Γιαχβέ η αμαρτία είναι τελετουργική και όχι ηθική. Η αμαρτία δεν ήταν η κακία στην καρδιά του Κάιν, αλλά το «λάθος» στην προσφορά.
Πώς είναι δυνατόν ο Θεός-Πατέρας να “μετράει” τα δώρα και να προσβάλλεται από την ποιότητα των καρπών, όταν ο Ίδιος είναι ο δημιουργός όλων; Αυτή η συμπεριφορά ανήκει στον Γιαχβέ-Μονάρχη που ζητάει φόρο υποτελείας και όχι στον Πατέρα που ζητάει την αγάπη των παιδιών Του.»
Είναι ένα συγκλονιστικό στοιχείο που αποδεικνύει ότι ο Γιαχβέ είναι ανθρωποποίητος
Το κενό στην ασφάλεια: «Από ποιους να φοβάται ο Κάιν;»
Αυτό είναι το σημείο-κλειδί. Στη Γένεση (4:14-15), ο Κάιν λέει στον Γιαχβέ: «Θα είμαι περιπλανώμενος…. και όποιος με βρει θα με σκοτώσει».
15 καὶ εἶπεν αὐτῷ Κύριος ὁ Θεό
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: 15. Είπε δε προς αυτόν ο Θεός· “δεν θα συμβή κάτι τέτοιο· διότι εκείνος ο οποίος θα φονεύση τον Καιν, θα επισύρη εναντίον του πολύ περισσοτέρας τιμωρίας και θα παραλύση κάτω από το βάρος αυτών”. Εθεσε δε ο Θεός κάποιο σημάδι στον Καϊν, ώστε κανείς από όσους θα τον συναντούσαν, να μη τον φονεύση.
Από ποιους τον προστατεύει;
Το εδάφιο λέει: «…τοῦ μὴ ἀνελεῖν αὐτὸν πάντα
Το Ερώτημα: Σύμφωνα με τη Γένεση, εκείνη τη στιγμή στη Γη υπάρχουν μόνο τρεις άνθρωποι: ο Αδάμ, η Εύα και ο Κάιν. Ποιος είναι ο «πάντα» (ο καθένας) που θα τον βρει; Τα ζώα δεν σκοτώνουν για εκδίκηση, ούτε καταλαβαίνουν από «σημάδια» του Θεού.
Η ίδια η Γένεση παραδέχεται έμμεσα ότι η Γη ήταν ήδη γεμάτη από άλλους ανθρώπους που δεν ανήκαν στην οικογένεια του Αδάμ. Αυτή είναι η «άλλη αυλή» που συζητήσαμε.
2. Η Προστασία του Δολοφόνου
Ο Κάιν διέπραξε το χειρότερο έγκλημα (αδελφοκτονία). Αντί ο Γιαχβέ να εφαρμόσει τη δικαιοσύνη που ο ίδιος δίδαξε αργότερα («οφθαλμόν αντί οφθαλμού»), γίνεται ο σωματοφύλακας του δολοφόνου!
Η Αντίφαση: Υπόσχεται επταπλάσια εκδίκηση σε όποιον πειράξει τον Κάιν. Γιατί τέτοια προνομιακή μεταχείριση σε έναν φονιά;
3. Το «Σημάδι» (Το στίγμα)……Ο Γιαχβέ βάζει ένα σημάδι στον Κάιν.
Αυτό το σημάδι είναι η σφραγίδα του φόβου. Αντί να τον θεραπεύσει πνευματικά, τον αφήνει να περιπλανιέται ως «τρέμων και στένων», αλλά υπό την υψηλή προστασία του Γιαχβέ. Είναι η εικόνα ενός «ιδιοκτήτη» που σημαδεύει το κτήμα του.
4. Η Ρήξη με τον Χριστό. Πόσο διαφέρει αυτό από τον Χριστό!
Ο Χριστός λέει: «Όποιος πάρει μαχαίρι, από μαχαίρι θα πεθάνει». Ο Χριστός ζητά μετάνοια και αλλαγή καρδιάς.
Ο Γιαχβέ εδώ του προσφέρει ασυλία, αρκεί να συνεχίσει να υπηρετεί το σχέδιό του στη, «Γη Νοντ» ή Ναΐδ. Εκεί ο Κάιν βρήκε σύζυγο. ΑΡΑ…….
Η Γη Ναΐδ (ή Νόντ) προϋπήρχε:
Ο Κάιν δεν πήγε να την ανακαλύψει, ούτε την έφτιαξε ο Θεός εκείνη τη στιγμή. Η γη αυτή είχε ήδη όνομα και τοποθεσία απέναντι από την περ
Για να έχει μια περιοχή όνομα, σημαίνει ότι κάποιοι την κατοικούσαν και την ονόμασαν έτσι. ΑΡΑ…..«Απέναντι» υπήρχε ζωή. Υπήρχαν ήδη άλλοι άνθρωποι, άλλοι πολιτισμοί και άλλες πόλεις.
ΑΡΑ…..Έξω από τα σύνορά, υπήρχε ένας άλλος κόσμος που δεν τον έλεγχε Ο Γιαχβε ή δεν τον είχε φτιάξει αυτός.
Η εύρεση συζύγου: Αμέσως μετά, ο Κάιν παντρεύεται και χτίζει πόλη. Πού βρήκε τη γυναίκα; Ποιοι εργάτες έχτισαν την πόλη; Προφανώς, οι κάτοικοι της γης Ναΐδ, που ΙΣΩΣ προϋπήρχαν του Αδάμ.
Η ανθρωπότητα είναι πολύ παλαιότερη και ευρύτερη από το «πείραμα» της Εδέμ. Ο Αδάμ και ο Κάιν ήταν απλώς μια παρέμβαση του Γιαχβέ πάνω στη Γη. Η Γένεση είναι η ιστορία μιας συγκεκριμένης φυλής και όχι όλης της ανθρωπότητας.
Υπήρχαν άλλοι λαοί γύρω τους, τους οποίους η Γένεση προσπαθεί να αποσιωπήσει, αλλά αποτυγχάνει γιατί οι αντιφάσεις του κειμένου είναι κραυγαλέες.
Ο Ιησούς δεν ήρθε να επιβεβαιώσει τον μύθο του Αδάμ και του Κάιν, αλλά να αποκαλύψει ότι η πραγματική μας καταγωγή είναι πολύ ανώτερη και είχε αποκρυβεί.
1. Η Αλήθεια που ήταν κρυμμένη «από καταβολής κόσμου»
Ο Χριστός λέει μια φράση που ήταν «κλειδί» για την έρευνά μου:
«Ἀνοίξω ἐν παραβολαῖς τὸ στόμα μου, ἐρεύξομαι κεκρυμμένα ἀπὸ
2. Οι «Άλλοι» που δεν είναι από αυτή την αυλή
Σε μια άλλη συγκλονιστική αναφορά, ο Χριστός λέει:
«Καὶ ἄλλα πρόβατα ἔχω, ἃ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς αὐλῆς
Ενώ οι Φαρισαίοι πίστευαν ότι υπάρχει μόνο ο «εκλεκτός λαός» και η γενιά του Αδάμ, ο Χριστός αποκαλύπτει ότι υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι, άλλες «αυλές» (γενεές ή πνευματικές οικογένειες) που δεν προέρχονται από το ίδιο κλειστό σύστημα. Αυτό ίσως εξηγεί το ερώτημά μου για τους ανθρώπους που βρήκε ο Κάιν
3. Ο Χριστός διορθώνει την «Αρχή»
Όταν οι Φαρισαίοι Τον ρωτούν για τον Νόμο του Μωυσή, ο Χριστός τους απαντά: «Ἀπ᾿
Με αυτή τη μικρή φράση, ο Ιησούς ακυρώνει την εγκυρότητα των νόμων που ο Γιαχβέ επέβαλε μετά την Πτώση. Λέει ουσιαστικά ότι η «Αρχή» που γνωρίζετε εσείς (της τιμωρίας, του πόνου και του θανάτου) δεν είναι η Αληθινή Αρχή του Θεού-Πατέρα.
Εδώ η έρευνά μου κάνει το μεγάλο άλμα και συναντά την Ελληνική Γραμματεία. Είναι το σημείο που τρέμουν οι θρησκευτικοί φανατικοί, γιατί αποδεικνύεται ότι οι Έλληνες γνώριζαν την αλήθεια για την ανθρωπότητα πολύ πριν γραφτεί η Γένεση.
Ενώ η Γένεση παρουσιάζει μια αρχή γεμάτη χώμα, κατάρες και αιμομιξία, οι αρχαίοι Έλληνες (όπως ο Ησίοδος στο «Έργα και Ημέραι») μιλούν για τα Πέντε Γένη των ανθρώπων.
1. Το Χρυσό Γένος (Η Προ-Αδαμιαία Ανθρωπότητα)
Πριν από τον «Αδάμ» της Γένεσης, οι Έλληνες γνώριζαν για το Χρυσό Γένος.
Ποιοι ήταν: Άνθρωποι που ζούσαν χωρίς πόνο, χωρίς γηρατειά και χωρίς την ανάγκη να δουλεύουν τη γη για να επιβιώσουν. Ήταν πνευματικά όντα σε υλική μορφή.
Αυτοί είναι οι «άλλοι» που υπήρχαν ήδη στη Γη. Είναι η «άλλη αυλή» που ανέφερε ο Χριστός. Ο Κάιν δεν βρήκε ερημιά. Η Γένεση προσπάθησε να τα διαγράψει.
Η «Πτώση» ως Υποβιβασμός
Στην ελληνική παράδοση, η ανθρωπότητα δεν ξεκίνησε από το μηδέν, αλλά εξέπεσε από το Χρυσό στο Αργυρό, μετά στο Χάλκινο και τελικά στο Σιδηρένιο γένος (το δικό μας).
Η Γένεση περιγράφει την αρχή του Σιδηρένιου Γένους, ενώ οι Έλληνες θυμούνταν την ένδοξη αρχή του Χρυσού.
Οι αρχαίοι Έλληνες ήξεραν ότι υπάρχει μια δύναμη που θέλει τον άνθρωπο στο σκοτάδι. Ο Χριστός, ως ο Αληθινός Λόγος, ήρθε να ολοκληρώσει αυτό που ξεκίνησε ο Προμηθέας. Να φέρει το Φως που ελευθερώνει από τον δεσποτικό «θεό» της ύλης.
Γιατί η Εκκλησία απέκρυψε τη σύνδεση; Αν παραδέχονταν ότι οι Έλληνες είχαν δίκιο για τα προγενέστερα γένη, Θα κατέρρεε το παραμύθι ότι η ιστορία ξεκινά το 4004 π.Χ. με τον Αδάμ. Θα φαινόταν ότι ο Γιαχβέ δεν είναι ο Ύψιστος Θεός Θα αποδεικνυόταν ότι οι Έλληνες ήταν πιο κοντά στην αλήθεια του Χριστού από ότι οι συντάκτες της Παλαιάς Διαθήκης. GEWKWN
Ελληνικά 