Τι κάνεις όταν πρέπει να περπατήσεις ένα μονοπάτι απόλυτα σκοτεινό…
χωρίς να βλέπεις;
Όταν δεν υπάρχει χρόνος να σου δείξει κανείς τα βήματα.
Όταν δεν υπάρχει τρόπος να στο εξηγήσουν.
Όταν δεν πρέπει να μάθει κανείς πώς περνιέται.
Υπάρχει μόνο ένας δρόμος.
Θες να το αλλάξουμε;
Τότε ένα πράγμα μένει.
Πέτα έξω τη λογική.
Και άκου μόνο την καρδιά.
Χωρίς σειρά.
Χωρίς κανόνες.
Χωρίς «σωστό» και «λάθος».
Με βιτρίνα μπροστά…
και Δούρειο Ίππο από πίσω.
Δώσε μου το χέρι σου.
Μπορώ να βγάλω το καράβι…
ακόμα και με κλειστά μάτια.
Αλλά μόνο αν με εμπιστευτείς.
Χωρίς εγγυήσεις.
Χωρίς να περιμένεις να κερδίσεις κάτι.
Χωρίς εμφανή στόχο.
Χωρίς τίποτα…
και ταυτόχρονα… με ουσία σε όλα.
Σε ρωτάω:
Είσαι μαζί μου… ή όχι;
Αυτή η Λερναία Ύδρα δεν νικιέται αλλιώς.
Όχι με δύναμη.
Όχι με φωνές.
Αλλά με:
αορατότητα
ενέδρα
χάος
Η ασθένεια μέσα στον ιστό… και μέσα στον άνθρωπο
μπορεί να νικηθεί.
Αλλά όχι πια με λόγια.
Όχι με πληροφορία.
Αυτό είναι το μονοπάτι σου τώρα.
Ο ποταμός είναι σκοτεινός.
Θα με διαλέξεις για βαρκάρη σου;
Θα σε περάσω.
Αλλά πρέπει να με εμπιστευτείς
όσο εμπιστεύεσαι την ίδια σου την καρδιά.
Όλοι πρέπει να το κάνουν.
Και η βάρκα… θα περάσει.
Το εγγυώμαι.
ΕΛΑ ΣΤΟ ΣΗΜΑ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΦΤΑΣΕΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ !
ΕΛΑ ΣΤΟ ΣΗΜΑ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΦΤΑΣΕΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ !
Stranger…
Ελληνικά 