GEWKWN: Οι Δέκα Εντολές απαγορεύουν φόνο

Οι Δέκα Εντολές απαγορεύουν φόνο, ψευδομαρτυρία, κλοπή, μοιχεία και επιθυμία των αγαθών άλλου.

Στα ίδια τα βιβλία υπάρχουν αφηγήσεις που παραβιάζουν όλες αυτές τις εντολές (παιδιά, γυναίκες, άμαχοι, συλλογική εξόντωση) “Θεϊκές Γενοκτονίες της Βίβλου”

Δεν υπάρχει τρόπος να δικαιολογήσεις λογικά ή ηθικά τις αντιφάσεις, οι αφηγήσεις της βίας έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τις Δέκα Εντολές.

Οι Δέκα Εντολές αντιπροσωπεύουν ηθική αλήθεια. Οι αφηγήσεις γενοκτονιών και βίας στην Παλαιά Διαθήκη αντιφάσκουν με αυτή την ηθική, δείχνοντας ότι αυτές οι αφηγήσεις είναι ανθρώπινα κατασκευάσματα, όχι άμεσες εντολές του Θεού.

Οι Δέκα Εντολές και τα επεισόδια βίας σε κείμενο:

Οι Δέκα Εντολές λένε ξεκάθαρα:

«Ου φονεύσεις» → απαγόρευση φόνο

«Ου μοιχεύσεις» → απαγόρευση μοιχείας

«Ου κλέψεις» → απαγόρευση κλοπής ή αδικίας

«Ου ψευδομαρτυρήσεις» → απαγόρευση ψευδών μαρτυριών

«Ου επιθυμήσεις» → απαγόρευση επιθυμίας για την περιουσία ή τη ζωή άλλου

Αυτές οι εντολές εκφράζουν ηθική αλήθεια και σεβασμό στη ζωή, την αλήθεια και την περιουσία του άλλου. Αντίθεση με τα επεισόδια βίας.

Στα ίδια κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης συναντάμε επαναλαμβανόμενα….

-Διαταγές για γενοκτονίες ολόκληρων λαών, όπως στην κατάκτηση της Χαναάν, όπου σκότωναν άνδρες, γυναίκες, παιδιά, ακόμα και βρέφη.

-Σφαγές γυναικών και παιδιών των Αμαληκιτών, χωρίς διάκριση.

-Καταστροφή πόλεων και αμάχων, όπως στη Σόδομα και Γόμορρα.

-Εντολές εξόντωσης όσων λαών θεωρούνταν «ατίθασοι», χωρίς να τους δίνεται καμία ευκαιρία για δικαιοσύνη ή διαπραγμάτευση.

-Προφητείες που λένε ότι ο Θεός θέλει θάνατο και καταστροφή, δηλαδή αποδίδουν στον Θεό ανθρώπινα κριτήρια εκδίκησης και βίας.

Η καθαρή αντίφαση. Οι Δέκα Εντολές λένε «μη σκοτώνεις», «μη ψεύδεσαι», «μη κλέβεις», και προστατεύουν τη ζωή και την ηθική.

Τα επεισόδια βίας λένε «σκότωσε όλους», «κατάστρεψε τα πάντα», «ο Θεός θέλει βία και γενοκτονία».

Αυτό δημιουργεί μια πλήρη ηθική αντίφαση. Δεν υπάρχει τρόπος να πεις ότι οι βίαιες εντολές είναι συμβατές με τις Δέκα Εντολές.
Ότι έρχεται σε αντίθεση με την ηθική τους δεν μπορεί να είναι θέλημα Θεού, αλλά ανθρώπινο κατασκεύασμα, γραμμένο στο όνομα του Θεού για να δικαιολογήσει βία, φόβο ή συλλογικό συμφέρον.

Οι Δέκα Εντολές εκφράζουν την ηθική αλήθεια του Θεού, προστατεύουν τη ζωή και την ηθική συμπεριφορά. Οι αφηγήσεις γενοκτονιών, σφαγών και συλλογικής βίας στην Παλαιά Διαθήκη αντιφάσκουν πλήρως με αυτή την ηθική και δείχνουν ότι είναι ανθρώπινη ερμηνεία και κατασκευή, όχι άμεσο θέλημα Θεού.

Με άλλα λόγια, η Παλαιά Διαθήκη περιέχει ανθρώπινη βία, οι Δέκα Εντολές περιέχουν θεϊκή ηθική, και η σύγκρουση είναι απόλυτη.

Η αλήθεια δεν είναι για όλους

Η αλήθεια δεν απορρίπτεται επειδή δεν γίνεται κατανοητή, αλλά επειδή απαιτεί αλλαγή

Ο Χριστός γνώριζε από την αρχή ότι δεν θα κατανοήσουν όλοι τη διδασκαλία Του σε βάθος και ότι τα λόγια Του θα ερμηνευθούν διαφορετικά από τον καθένα, ανάλογα με την εσωτερική του στάση. Αυτό δεν το λέει έμμεσα ή αόριστα, το δηλώνει ξεκάθαρα με τον τρόπο που διδάσκει και με όσα λέει.

Μιλά συστηματικά με παραβολές και, όταν οι μαθητές τον ρωτούν γιατί δεν μιλά ευθέως, απαντά ότι άλλοι «ακούνε αλλά δεν καταλαβαίνουν» και «βλέπουν αλλά δεν αντιλαμβάνονται». Δεν παρουσιάζει την αδυναμία κατανόησης ως πρόβλημα νοημοσύνης, αλλά ως εσωτερική άρνηση. Γι’ αυτό επαναλαμβάνει τη φράση «όποιος έχει αυτιά να ακούει, ας ακούει», υπονοώντας ότι δεν έχουν όλοι τα ίδια «αυτιά» με την έννοια της διάθεσης να δεχτούν την αλήθεια.

Ο ίδιος ο Χριστός λέει επίσης ότι «το φως ήρθε στον κόσμο, αλλά οι άνθρωποι αγάπησαν το σκοτάδι περισσότερο από το φως». Αυτό σημαίνει ότι η αλήθεια δεν απορρίπτεται επειδή δεν είναι κατανοητή, αλλά επειδή ενοχλεί, επειδή απαιτεί αλλαγή. Η απόρριψη της αλήθειας παρουσιάζεται ως ηθική επιλογή, όχι ως πνευματική αδυναμία.

Σε άλλο σημείο λέει ξεκάθαρα. «Έχω πολλά ακόμη να σας πω, αλλά δεν μπορείτε να τα αντέξετε τώρα». Με αυτό παραδέχεται ότι η πλήρης αλήθεια δεν είναι άμεσα προσβάσιμη σε όλους και ότι η κατανόηση είναι διαδικασία, όχι στιγμιαία αποκάλυψη. Αυτό από μόνο του προαναγγέλλει ότι η διδασκαλία Του θα αποσπαστεί, θα παρερμηνευθεί και θα χρησιμοποιηθεί με τρόπους που δεν ανταποκρίνονται στο πνεύμα της.

Ιωάννης ο Θεολόγος: το φως είναι ένα και το ίδιο, αλλά οι άνθρωποι το βιώνουν διαφορετικά, άλλοι φωτίζονται, άλλοι τυφλώνονται, άλλοι το πολεμούν. Δεν αλλάζει η αλήθεια, αλλάζει ο άνθρωπος.

Ούτε ο Χριστός ούτε ο Ιωάννης πίστευαν ότι η αλήθεια θα γίνει αποδεκτή από όλους επειδή είναι λογική ή σωστή. Αντίθετα, παρουσιάζουν την αλήθεια ως κάτι που διαχωρίζει, όχι ως κάτι που ενώνει αυτόματα. Άλλοι θα την δεχτούν, άλλοι θα την αλλοιώσουν, άλλοι θα την απορρίψουν και άλλοι θα τη χρησιμοποιήσουν για να στηρίξουν αυτά που ήδη πιστεύουν.

Το συμπέρασμα είναι σαφές, η διαφορετική ερμηνεία της διδασκαλίας του Χριστού δεν είναι ατύχημα της ιστορίας, αλλά κάτι που ο ίδιος γνώριζε και είχε προαναγγείλει. Δεν πρόκειται για έλλειψη νοημοσύνης, αλλά για στάση καρδιάς και συνείδησης. Η αλήθεια δεν απορρίπτεται επειδή δεν γίνεται κατανοητή, αλλά επειδή απαιτεί ειλικρίνεια, αλλαγή και θάρρος.

GEWKWN

—————————

GEWKWN: Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΕΝ ΗΡΘΕ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΕΞΗΓΟΥΜΕ, ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΑΛΛΑΞΕΙ

Η διδασκαλία του Χριστού, όπως καταγράφεται στα Ευαγγέλια, δεν περιλαμβάνει όλα όσα έκανε ούτε όλα όσα είπε. Και αυτό δεν είναι αδυναμία των κειμένων είναι δήλωση πραγματικότητας. Ο ίδιος ο ευαγγελιστής Ιωάννης παραδέχεται ότι, αν γραφτούν όλα όσα έκανε ο Χριστός, «ούτε ο κόσμος ολόκληρος δεν θα χωρούσε τα βιβλία». Αυτό από μόνο του αρκεί για να καταρρεύσει η αυταπάτη ότι η αλήθεια του Χριστού εξαντλείται σε λίγες σελίδες ή σε ένα ερμηνευτικό σύστημα.

Κι όμως, για δύο χιλιάδες χρόνια, οι άνθρωποι συμπεριφέρονται σαν να ήρθε ο Χριστός όχι για να αλλάξει τον άνθρωπο, αλλά για να γίνει αντικείμενο ανάλυσης. Γράφτηκαν αναρίθμητα βιβλία, ίσως εκατομμύρια, που προσπαθούν να εξηγήσουν τι «εννοούσε», τι «υποδήλωνε», τι «συμβόλιζε». Ο καθένας φτιάχνει τη δική του εκδοχή του Χριστού, προσαρμοσμένη στις ιδέες του, στους φόβους του, στις βεβαιότητές του. Και όσο περισσότερες είναι οι εξηγήσεις, τόσο περισσότερο απομακρυνόμαστε από τον λόγο για τον οποίο ήρθε.

Γιατί σχεδόν κανείς δεν στέκεται στο ουσιώδες. Ο Χριστός δεν ήρθε για να ιδρύσει σχολές ερμηνείας. Δεν ήρθε για να γεννήσει θεολογικά συστήματα.
Δεν ήρθε για να αφήσει υλικό προς ατέρμονη ανάλυση.

Ήρθε για να ανατρέψει τα πάντα.

Ήρθε για να μιλήσει για την αιώνια ζωή, όχι ως θεωρία για το μετά, αλλά ως πραγματικότητα που ξεκινά εδώ και τώρα.
Ήρθε για να μας αποκαλύψει τον Πατέρα. Όχι έναν απρόσωπο Θεό νόμων, φόβου και τιμωρίας, αλλά Πατέρα σχέσης, εγγύτητας και αγάπης.
Ήρθε για να πει κάτι που μέχρι τότε δεν είχε ειπωθεί με αυτόν τον τρόπο, ότι ο Θεός δεν είναι μακριά, δεν είναι ιδιοκτησία καμίας εξουσίας, δεν περιορίζεται σε ναούς, νόμους και απαγορεύσεις.

Μέχρι τότε, οι άνθρωποι γνώριζαν έναν Θεό κυρίως ως δύναμη. Ως κριτή. Ως νόμο. Ως φόβο. Ως ανταπόδοση. Ο Χριστός έρχεται και μετακινεί το κέντρο βάρους από τον νόμο στη σχέση, από την εξωτερική συμμόρφωση στην εσωτερική μεταμόρφωση, από τον φόβο στην αγάπη. Και αυτό είναι το πραγματικό σκάνδαλο της διδασκαλίας Του. Αυτό είναι που δεν αντέχεται.

Γι’ αυτό και η ανθρωπότητα, αντί να αντιμετωπίσει αυτό το μήνυμα κατά μέτωπο, προτίμησε να το εξηγήσει μέχρι να το αδειάσει. Αντί να αλλάξει ζωή, άλλαξε ερμηνεία. Αντί να στραφεί προς τον Πατέρα, στράφηκε σε βιβλία, σχόλια, δογματικές βεβαιότητες. Αντί να δεχτεί ότι ο Χριστός ζητά ριζική μεταμόρφωση, τον μετέτρεψε σε αντικείμενο λόγου.

Μιλάμε ασταμάτητα για το τι είπε ο Χριστός, αλλά αποφεύγουμε το τι ζήτησε.
Αναλύουμε τα λόγια Του, αλλά προσπερνάμε την απαίτηση να αλλάξουμε. Διαφωνούμε για τις ερμηνείες, αλλά συμφωνούμε σιωπηρά να μην αγγίξουμε τον πυρήνα.

Και ο πυρήνας είναι αυτός, Ο Χριστός δεν ήρθε για να προσθέσει μια ακόμα θρησκεία στον κόσμο. Ήρθε για να φανερώσει τον Πατέρα και να ανοίξει τον δρόμο προς την αιώνια ζωή. Όλα τα άλλα είναι δευτερεύοντα.

Όσο συνεχίζουμε να μετατρέπουμε τη διδασκαλία Του σε αντικείμενο ακαδημαϊκής ή θεολογικής διαχείρισης, χάνουμε αυτό που ήρθε να μας δώσει. Η αλήθεια Του δεν εξαντλείται σε κείμενα, ούτε φυλακίζεται σε ερμηνείες. Δεν χωρά σε βιβλία, ούτε σε συστήματα. Η αλήθεια Του δεν διαβάζεται μόνο, βιώνεται.

Και ίσως αυτός είναι ο λόγος που τόσοι πολλοί μιλούν για τον Χριστό, αλλά τόσο λίγοι Τον ακολουθούν πραγματικά.

GEWKWN