Ne supra crepidam

Τα “παιδιά” του “Ράδιο Αρβύλα” είτε ξέμειναν από ύλη, είτε εξάντλησαν το δυναμικό τους. Μπορεί και τα δυο. Μια τέτοια σύμπτωση, βέβαια, μαρτυρά γενικότερο stalemate στην Επιθεώρηση. Δεν έχει κανείς την απαίτηση να διαβάζουν “Βίους Αγίων” τα παιδιά του “Ράδιο Αρβύλα”, αλλά “βίους ποιητών” θα έπρεπε να έχουν διαβάσει πριν καταπιαστούν με την …γυμνασιακή λοιδωρία πάνω στην ποίηση, όποια κι αν είναι η τελευταία.

https://www.iefimerida.gr/ellada/hamos-me-toys-radio-arbyla-poy-diakomodisan-poiiti-i-apantisi-toy

“Δεν είναι ποιητής και δεν υπάρχει καμία ελπίδα να γίνει ποτέ”, έγραφε ο Δ. Φωτιάδης, διευθυντής του περιοδικού “Νεοελληνικά Γράμματα”, απορρίπτοντας την πρώτη ποιητική συλλογή του Εγγονόπουλου “Μην ομιλείτε εις τον οδηγόν”, το 1938. Ο Φωτιάδης είχε σχέση με τα γράμματα, και από θέση υπέπεσε σε lapsus. Άραγε από ποια θέση οι παίδες του “Ράδιο Αρβύλα” τολμούν μια τέτοια κριτική; Αν ήταν μόνο για να γεμίσει το επεισόδιο, καλό θα είναι να βγουν και να πουν “εμείς αναλώσιμα τηλεοπτικά πράγματα κάνουμε, γράψε λάθος”.

Δεν λέμε να μην πιάνετε την τέχνη στα χέρια σας, αλλά θέλει τρόπο ρε καρντάσι όταν θέλεις να τρολλάρεις. Κι αν δεν τον έχεις τον τρόπο, μην το κάνεις. Αν νομίζεις ότι είσαι ροκ ή μέταλ, και είσαι και τηλεπερσόνα, θεμιτό είναι να πιάσεις μια προκλητική performing art και να παίξεις σκληρά, μα ευφυώς. Κι εκεί, όμως, σκοπός μιας κριτικής είναι να σηκώσεις το γάντι με ωραίο τρόπο. Όχι να λοιδωρήσεις. Αν τό ‘χετε παλληκάρια μου, δώστε ένα δείγμα κριτικής πάνω σε τούτη εδώ, ας πούμε, την τέχνη· είπαμε όμως, με ωραίο τρόπο, σκληρό, μα ευφυή:

Shovel Beats Sceptre (Το Φτυάρι Νικά το Σκήπτρο) / Marduk

P.S. Νά’ναι τ’ όνομά σου “Αρβύλα” και να κάνεις επιδεικτικό χωρατό στα χωράφια της ποίησης, δε λέει. Ne supra crepidam.