*Ατσαλάκης Γιώργος
Η διατάραξη στις αλυσίδες εφοδιασμού και στην αγορά εργασίας, που προκλήθηκε από την πανδημία Covid-19, οδήγησε σε μια παγκόσμια στροφή προς τη μεταποίηση.
Η χρήση ρομποτικής, 3D εκτύπωσης και προηγμένων αυτοματισμών επέτρεψε στις δυτικές εταιρείες την εγχώρια παραγωγή με λογικό κόστος, εγκαταλείποντας τις ασιατικές εγκαταστάσεις παραγωγής χαμηλότερου κόστους. Αυτή η αλλαγή επέτρεψε στις εταιρείες να «κατέχουν ταυτόχρονα την αλυσίδα εφοδιασμού τους» και να μειώσουν τα έξοδα μεταφοράς και τα χρονοδιαγράμματα. Ταυτόχρονα, τεχνολογίες συνεργασίας όπως το Zoom επιτρέπουν στις εταιρείες τα ταλέντα τους απομακρυσμένα, διευρύνοντας την πρόσβαση σε εξαιρετικά περιζήτητους ειδικούς παγκοσμίως.
Η “Μεγάλη επανεγκατάσταση” είναι η τάση της εγχώριας (onshoring) σε αντίθεση με την εξωγχώρια (offshoring) παραγωγή. Είναι μια παγκόσμια τάση απομάκρυνσης από την κεντρική παραγωγή και μεταφορά των υποδομών παραγωγής πιο κοντά στις τελικές αγορές. Με πιο απλά λόγια, η τάση της εξωγχώριας μεταποίησης η οποία ήταν κοινή τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες περίπου έχει ήδη αρχίσει να αντιστρέφεται.
Η επαναφορά της μεταποίησης δημιουργεί θέσεις εργασίας, αυξάνει τα επίπεδα δεξιοτήτων και την ανταγωνιστικότητα, είναι πιο οικολογική καθώς θα γίνεται κάτω από πολύ αυστηρές περιβαλλοντικές απαιτήσεις και δημιουργεί πολύ πιο ανθεκτικές αλυσίδες εφοδιασμού.
Η Ταϊβάν που ελέγχεται από την Κίνα γίνεται σοβαρός κίνδυνος για τον κόσμο, επειδή η Ταϊβάν φιλοξενεί την TSMC η οποία είναι η μεγαλύτερη εταιρεία κατασκευής ημιαγωγών (Chips) στον κόσμο. Επιπλέον, μερικές από τις σημαντικότερες εταιρείες πυριτίου στον κόσμο βρίσκονται στην Ταϊβάν, καθώς και πολλοί κρίσιμοι beκατασκευαστές ηλεκτρονικών εξαρτημάτων.
Εάν η Κίνα ελέγχει τους οικονομικούς πόρους της Ταϊβάν, αυτό σημαίνει κυριολεκτικά ότι έχει τη δύναμη να κρατήσει όμηρο την παγκόσμια οικονομία. Η Ταϊβάν είναι στρατηγικά σημαντική για τον κόσμο, καθώς σχεδόν οτιδήποτε ηλεκτρονικό έχει δεσμούς με την Ταϊβάν. Αυτή η πραγματικότητα θα έθετε την Κίνα σε μια ισχυρή διαπραγματευτική θέση στην παγκόσμια σκακιέρα.
Η πραγματικότητα είναι ότι η Κίνα βρίσκεται στην Ταϊβάν εδώ και χρόνια. Με αργά βήματα, η Κίνα διεκδικεί διοικητικό έλεγχο, τοποθετώντας «δικούς της ανθρώπους» σε θέσεις επιρροής και εξουσίας. Αυτό ακριβώς συνέβη με το Χονγκ Κονγκ. Κάποια στιγμή, το Χονγκ Κονγκ εμφανίστηκε ως μια ημιαυτόνομη περιοχή, τουλάχιστον στον δυτικό κόσμο. Στη συνέχεια, ξαφνικά, πέρασε ξεκάθαρα κάτω από τον έλεγχο του Πεκίνου. Κάτι παρόμοιο θα συμβεί και στην Ταϊβάν, και δεν θα χρειαστεί να γίνει στρατιωτική εισβολή. Θα αρκεί να επιβάλουν διοικητικό έλεγχο και να κηρύξουν την επανένωση.
Πώς θα γίνει ο ενδεχόμενος πόλεμος Ταϊβάν-Κίνας
Η χρόνια αυτή είναι η πιο κατάλληλη για μια τέτοια απόφαση καθώς οι ΗΠΑ είναι τόσο αναλωμένοι με τον πόλεμο με τη Ρωσία. Η Κίνα γνωρίζει ότι δεν θα βρει καλύτερη ευκαιρία.
Ακόμα και εάν υπάρξει στρατιωτική εισβολή πλήρους κλίμακας παρόλο που είναι αμφίβολο, δεν είναι σίγουρο εάν οι ΗΠΑ θα κηρύξουν πόλεμο στην Κίνα. Οι ΗΠΑ δεν θα μπορούν να χρησιμοποιήσουν συμμάχους όπως η Ιαπωνία ή η Νότια Κορέα για να πολεμήσουν έναν πόλεμο δι’ αντιπροσώπων με την Κίνα. Καμία από τις δύο χώρες δεν είναι εξοπλισμένη για να το πράξει, ούτε θα ήταν διατεθειμένη ακόμη και αν ήταν.
Και οι δύο οικονομίες τους είναι τόσο στενά συνδεδεμένες με την Κίνα. Θα κατέστρεφαν τις οικονομίες τους αν κινούνταν εναντίον της Κίνας. Αλλά η κινεζική θέση θα είναι ότι είναι κινεζικό θέμα, και δεν έχει καμία δουλειά η Αμερική. Και αν επιτραπεί στην TSMC να λειτουργεί λίγο πολύ κανονικά, τότε οι ΗΠΑ θα υποχωρήσουν.
Η πραγματικότητα είναι ότι πάρα πολύ μεγάλο μέρος της αμερικανικής αλυσίδας εφοδιασμού εξακολουθεί να εξαρτάται από την παραγωγή με έδρα την Κίνα. Πολλές φαρμακευτικές ενώσεις προέρχονται και το 90% της προσφοράς αντιβιοτικών της Αμερικής προέρχονται από την Κίνα.
Ο αντίκτυπος ενός πολέμου θα ήταν καταστροφικός για την παγκόσμια φαρμακοβιομηχανία, οπότε δεν θα πληγώνονταν μόνο οι ΗΠΑ, αλλά κάθε άλλη χώρα στον κόσμο. Και στο εφιαλτικό σενάριο θα ήταν, η Κίνα να περιορίσει τις εξαγωγές από την TSMC και ίσως άλλους βασικούς κατασκευαστές ηλεκτρονικών εξαρτημάτων. Αυτό θα είχε άμεσες και καταστροφικές παγκόσμιες επιπτώσεις σε ολόκληρη τη βιομηχανία ηλεκτρονικών και ημιαγωγών.
Ο δυτικός κόσμος άργησε αλλά συνειδητοποίησε τελικά ότι η ασφάλεια της κρίσιμης παραγωγικής ικανότητας είναι θέμα εθνικής ασφάλειας. Η μεγάλη επανεγκατάσταση έρχεται από εταιρίες όπως η Intel η οποία ανακοίνωσε πρόσφατα μια επένδυση 100$ δις στο Οχάιο των ΗΠΑ. Θέλει να κατασκευάσει τη μεγαλύτερη μονάδα παραγωγής ημιαγωγών στον κόσμο. Η εταιρεία ανακοίνωσε επίσης μια επένδυση 20$ δις στην Αριζόνα.
Η Samsung σχεδιάζει να δαπανήσει 17$ δις σε ένα εργοστάσιο τσιπ στο Τέξας. Και η TSMC ξοδεύει 12$ δις στην Αριζόνα, διότι πρέπει και αυτή να διαφοροποιήσει την αλυσίδα εφοδιασμού της. Η Micron θα επενδύσει 40$ δις στο Τέξας. Η Semiconductors έχει δεσμεύσει 720$ εκατομμύρια για να αναλάβει και να επεκτείνει ένα εργοστάσιο GlobalFoundries. Και η GlobalFoundries- ένας μικρότερος ανταγωνιστής της TSMC – θέλει να επενδύσει δισεκατομμύρια για μια νέα εγκατάσταση στην πολιτεία της Νέας Υόρκης.
Με περισσότερα από 200$ δις σε δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί γιατην κατασκευή νέων ημιαγωγών στις ΗΠΑ, και τις επιδοτήσεις της κυβέρνησης των ΗΠΑ, αναμένεται ο απόλυτος μετασχηματισμός τουκλάδου των ημιαγωγών.
*Ατσαλάκης Γιώργος, Οικονομολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Πολυτεχνείου Κρήτης Εργαστήριο Ανάλυσης Δεδομένων και Πρόβλεψης
Πηγή: iefimerida.gr
Επιλεξτε να γινετε οι πρωτοι που θα εχετε προσβαση στην Πληροφορια του Stranger Voice
Θελεις να κανεις ενα δωρο στον εαυτο σου;
Δες την Κατηγορια με τα προιοντα μας
Be the first to comment