Το έπος του …’40

Η κατάστασις έχει ξεφύγει. Ξέμεινε από ύλη η Καθημερινή; Ξέμεινε από Αναγνώστες; Τι παιχνίδια παίζει το …έγκριτο φύλλο;

Ένας Παπανδρέου (μάλλον τυχαίο ότι είναι επίκαιρο το όνομα, μάλλον τυχαία και η καταγωγή), προφανώς συνταξιούχος βετεράνος των Πολέμων κατά του Αοράτου Εχθρού, φαίνεται ότι έπεισε τον κ. Παπαχελά να δυναμιτίσει το εμφυλιοπολεμικό κλίμα. Εκτός και αν ο κ. Διευθυντής έχει πειστεί ήδη, και απλά βρήκε επίκαιρη τη σκέψη ενός τέτοιου Παπανδρέου. Ειδικά από τη στιγμή που η υποχρεωτικότητα δεν είναι με νόμο καθολική, μόνον ως τραμπουκισμός, νταηλίκι και επικίνδυνος λόγος μίσους μπορεί να εκληφθεί αυτό που προέβαλε χθες η Καθημερινή στη στήλη “Γράμματα Αναγνωστών”.

Αν απαιτείται να στιγματιστεί ένας πληθυσμός (άνδρες, γυναίκες και παιδιά) ως ανιστόρητος και αναλφάβητος, και να γίνουν αναγωγές στο έπος του ’40, τότε επιβεβαιώνεται η πολιτική εργαλειοποίηση της υγειονομικής κρίσης, και μάλιστα με τον πλέον χύδην και απεχθή τρόπο. Και ναι, τότε μπορούν να γίνουν αναγωγές στο ’40, αλλά στο ναζιστικό παράδειγμα διαχείρισης των “υπανθρώπων” (Untermenschen).

Δεν θα χάσουμε την ευκαιρία να επισημάνουμε την τρικυμία του νού του Αναγνώστη της Καθημερινής όσον αφορά στη ζωή. Από την μία μας λέει ότι ο εμβολιασμένος στρατεύεται σε έναν πόλεμο (σ.σ. έτσι εκλαμβάνει την διαχείριση της υγειονομικής κρίσης) μόνο και μόνο για να σώσει την ατομική του ζωή, ενώ αναγνωρίζει ότι σε έναν πραγματικό πόλεμο η θυσία της ατομικής ζωής είναι και θεμιτόν και δέον. Με τη σειρά μας και εμείς να πούμε ότι είναι εξίσου θλιβερό να πεθαίνει κάποιος είτε από το πολύ φαγητό είτε από την ασιτία. Με ασυναρτησίες που στοχεύουν στο θυμικό, δημιουργούμε “ήθη” και προκαλούμε διχασμούς.

Μπράβο Καθημερινή. Καταλάβαμε πού πάει …το γράμμα. Δεν πρόκειται να εκπλαγούμε από τη συνέχεια…

Τέντζερης

Υ.Γ.: Ώρα ΠΑΣΟΚ!