Ονειροπαρμένοι, τραπεζοπαρμένοι, εμβολοπαρμένοι…τελοπαρμένοι…

Ονειροπαρμένοι, τραπεζοπαρμένοι, εμβολοπαρμένοι…τελοπαρμένοι…

Πρώτα μάς έμαθαν νά ονειρευόμαστε…, τό έλεγαν καί αμερικάνικο όνειρο… όνειρο απατηλό κατά τόν Μπή θί κώτση…

Μετά τό όνειρο έγινε τραπεζικό όνειρο ανάπτυξης, επένδυσης, δανείου, αυτοκινήτου, σπιτικού, κάρτας, διακοπών…

Καί αυτό τό όνειρο έγινε εφιάλτης, διότι η τράπεζα διδάσκει τά τέσσερα καπέλλα, τό άσπρο, τό πράσινο, τό κόκκινο, τό μαύρο. Ένα πράμα όπως τούς τέσσερεις καβαλλάρηδες τής Αποκάλυψης, περίπου στά ίδια χρώματα…

Άσπρο, είναι τό χαμόγελο γιά νά κοπιάσεις νά δανειστείς,…

Πράσινο, είναι η γκρίνια, η λευκή προφορική καί τηλεφωνική προειδοποίηση, η «λευκή» επιστολή γιά νά πληρώσεις,….

Κόκκινο, είναι διπλομματική ρίξη καί η προειδοποίηση γιά τές συνέπειες,…

Καί μαύρο, είναι οί συνέπειες, οί μηχανισμοί τού Εγκληματικού Νόμου που σέ τελειώνουν…

Από τό άσπρο ώς τό μαύρο, χωνεύεις πώς «τούς» ανήκεις καί πώς όλα όσα είχες καί απόκτησες «τούς» ανήκουν… μέσα από τήν φυσική κούραση τού νά τρέχεις καί όπου πάς νά είναι παντού καί πρίν απ’ εσένα σάν Νόμος πανταχού παρών καί τά πάντα τά εγκόσμια πληρών…

Σέ σκοτώνουν φυσικά, φυσιολογικά, χωρίς κόπο, απλά τρέχεις καί συνέχεια είναι δίπλα σού, πέριξ σού, μπροστά σού, στό μέλλον σού….

Μέ τήν ίδια τεχνική σ’ εμβολιάζουν σέ κάνουν νά δεχθείς τό χάραγμα… πού θά πάς; Θά κουραστείς… είναι παντού, «αυτοί»….

Τό όνειρο έγινε δάνειο,… τό ονειροπαρμένο έγινε ονειροπαγίδα, τό όνειρο έγινε τραπεζοπαρμένο καί τραπεζοπαγίδα καί αυτά ήταν τά πρώτα δεσμά, ύστερα μετατράπηκε σέ εμβολοπαραμένο καί εμβολοπαγίδα μέ κορύφωση τό χαραγμοπαρμένο όν καί τήν χαραγμοπαγίδα…, μόνον έναν όν είναι τόσο κακό γιά νά ξεκάνει τά όντα…

Εάν σέ νίκησε ό κόσμος καί δέν νοιώθεις νικημένος είναι διότι νίκησες… Ερμήνευσε τό μόνος σού…

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΔΙΑΣ