Ακούγοντας τα μηνύματα της φύσης…

Ακούγοντας τα μηνύματα της φύσης…
Υπάρχει ένα παιχνίδι, στο οποίο ένα παιδί κρύβει κάποιο αντικείμενο και καθοδηγεί τα άλλα παιδιά να το βρουν λέγοντας τους “κρύο” ή “ζέστη”. Η Γαία μας καθοδηγεί με τον ίδιο τρόπο, μόνο που χρησιμοποιεί αντί για λέξεις αισθήματα: την “απόλαυση” για τη “ζέστη” και τον “πόνο” για το “κρύο”.

Όταν μιλάμε για απόλαυση, εννοούμε το αίσθημα εκείνο που έχουμε όταν αδειάζουμε την κύστη μας μετά από μια μεγάλη αναμονή. Αυτό το αίσθημα είναι ο τρόπος με τον οποίο η Μητέρα Φύση μας ανταμείβει για ό,τι πρέπει να κάνουμε για το καλό μας. Όταν έρχεσαι σ’ επαφή με αυτό που σε ευχαριστεί, έρχεσαι σε επαφή και μ’ αυτό που η Γαία χρειάζεται να κάνεις γι’ αυτήν. Αν παραμελήσεις αυτή την ανάγκη γιατί δε βρίσκεις καιρό ή γιατί πιστεύεις ότι υπάρχουν πιο σημαντικά πράγματα, τότε η Γαία θα σου δείξει τη σκοτεινή πλευρά της…

Ο Μεγάλος Κεραυνός, ένας Ινδιάνος γιατρός το θέτει αλλιώς: «Ο καθένας μας σ’ αυτή τη ζωή έχει μια δουλειά να κάνει. Αν δεν την κάνει, τον περιμένει μια τρομερά κακή τύχη». Η επόμενη ιστορία μας, το ξεκαθαρίζει πλήρως αυτό.

Μια μέρα ο Ζικ, ένας αγρότης, αποφάσισε ότι ήταν ο καιρός του να παντρευτεί. Κέρδιζε αρκετά λεφτά και ήθελε μια γυναίκα να του μαγειρεύει, να του καθαρίζει και γενικά να τον νοικοκυρεύει. Έβαλε λοιπόν μια αγγελία στην εφημερίδα για μια εβδομάδα και όταν πήρε απάντηση από μια όμορφη γυναίκα που λεγόταν Ζέλντα, της έστειλε ένα εισιτήριο για το τρένο και κανόνισε μ’ έναν ιερέα να τους συναντήσει και να τους παντρέψει στο σταθμό.

Οταν ξημέρωσε η μεγάλη ημέρα, ο Ζικ έζεψε στο κάρο το πιο αγαπημένο του άλογο – τη Νέλη – και ταξίδεψε στην πόλη. Φτάνοντας όμως εκεί, η Νέλη αντιπάθησε αμέσως τη Ζέλντα και κατά τη διάρκεια της τελετής της δάγκωσε το χέρι. Κοιτώντας την με μισό μάτι, η Ζέλντα είπε ήρεμα: “Αυτή είναι η πρώτη σου”. Στον γυρισμό, ο Ζικ άφησε τη Ζέλντα να πάρει λίγο τα χαλινάρια, αλλά η Νέλη άρχισε να κοντοστέκεται και να κάνει πείσματα κι έτσι ξαναπήρε τα χαλινάρια ο Ζικ. Τη στιγμή που η Ζέλντα του έδωσε πίσω τα χαλινάρια, ξανακοίταξε τη Νέλη και της είπε: “Αυτή είναι η δεύτερη”. Οταν έφτασαν στο αγρόκτημα και η Ζέλντα πήγε να κατέβει, η Νέλη τραβήχτηκε απότομα μπροστά κάνοντας την να πέσει στο χώμα. Τραβώντας ένα πιστόλι από την τσάντα της η Ζέλντα της είπε “Τρίτη και φαρμακερή” και την πυροβόλησε. Ο Ζικ τρελάθηκε από το θυμό του και έβρισε άσχημα τη Ζέλντα απειλώντας να τη χτυπήσει με το μαστίγιο, όμως το πιστόλι που κάπνιζε ακόμα του ‘κοψε τη διάθεση. Στραβοκοιτώντας τον, η Ζέλντα είπε ήρεμα: “Αυτή είναι η πρώτη σου”.

Αν η Ζέλντα είναι η Γαία, τότε η Νέλη εκπροσωπεί εμάς που αρνούμαστε να κάνουμε αυτό που πρέπει για να την υπηρετήσουμε. Η ίδια η Γαία βέβαια δεν κρατάει πιστόλι – τα όπλα της είναι αυτά που ο Αμλετ, ο ήρωας του Σαίξπηρ αποκαλεί “η σφενδόνη και το τόξο της φρικτής δυστυχίας” ή όπως λέει ο Μεγάλος Κεραυνός “μια τρομερά κακή τύχη”.

Η Γαία είναι από τη φύση της επιεικής και ανεξίκακη. Αν προσέξεις τις προειδοποιήσεις της και ξεκαθαρίσεις τη θέση σου γρήγορα, τότε θα τα πάτε καλά και όλα θα είναι εντάξει – αν όχι, τότε μάλλον θα… ανακυκλωθείς. Είναι τόσο απλό. Είναι πολύ σημαντικό να θυμάσαι ότι αν θέλεις να μείνεις στην καλή πλευρά της Γαίας, το παιχνίδι λέγεται ευφορία και διασκέδαση. Αν δεν τα πας καλά σ’ αυτό το παιχνίδι, χρειάζεται να δεις μήπως πάσχεις από σύνδρομο ευφορικής ανεπάρκειας.

Απόσπασμα από το βιβλίο των Dr Irvine Oyle και Susan Jelan “Το Μαγικό Θέατρο” Εκδόσεις Έσοπτρον

ΠΗΓΗ