Steve Jobs, λιγο πριν το τελος…

“Στο σκοτάδι, κοιτάζω τα πράσινα φωτάκια από τα μηχανήματα υποστήριξης των ζωτικών λειτουργιών και ακούγοντας το βουητό των μηχανικών ήχων, μπορώ να αισθανθώ την αναπνοή του θεού, του θανάτου να πλησιάζει..

Τώρα ξέρω, όταν έχουμε συσσωρεύσει επαρκή πλούτο για να διαρκέσει όλη τη ζωή μας, θα πρέπει να κυνηγήσουμε άλλα θέματα που δεν έχουν σχέση με τον πλούτο..Θα έπρεπε να είναι κάτι πιο σημαντικό…Ίσως σχέσεις.., ίσως την τέχνη.., ίσως ένα όνειρο της νιότης μας…Το κυνήγι μόνο του πλούτου μετατρέπει τον άνθρωπο σε ένα στριμμένο ον, ακριβώς σαν κι εμένα..

Ο Θεός μας έδωσε τις αισθήσεις για να επιτραπεί σε όλους να αισθανθούν την αγάπη στην καρδιά τους και όχι τις αυταπάτες που φέρνει ο πλούτος..Τον πλούτο που έχω κερδίσει στη ζωή μου δεν μπορώ να τον πάρω μαζί μου..Αυτό που μπορώ να πάρω μαζί μου είναι μόνο οι αναμνήσεις που τυλίχτηκαν από την αγάπη..

Αυτός είναι ο πραγματικός πλούτος που θα σας ακολουθεί, θα σας συντροφεύει, δίνοντάς σας τη δύναμη και το φως για να συνεχίσετε..

Η αγάπη μπορεί να ταξιδέψει χιλιάδες μίλια…Η ζωή δεν έχει όρια… Πηγαίνετε όπου θέλετε να πάτε…Φτάστε όσο ψηλά θέλετε να φτάσετε… Είναι όλα στην καρδιά σας και στα χέρια σας..

Steve Jobs..λιγα λογια πριν το ύστατο χαίρε..