Η ΜΑΥΡΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ.  Ο ΣΠΟΡΕΑΣ, Ο ΜΑΥΡΟΣ ΕΞΕΡΡΙΖΩΜΟΣ, ΚΑΙ Ο ΑΝΤΙΣΠΟΡΕΑΣ…ΣΗΜΕΡΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΚΑΤΗΧΗΣΕΩΣ Δ΄ ΑΡΧΗ  Μέρος 5

Εξήλθεν ο σπείρων του σπείραι τον σπόρον αυτού. Και εν τω σπείρειν αυτόν ο μεν έπεσε παρά την οδόν, και κατεπατήθη, και τα πετεινά του ουρανού κατέφαγεν αυτό˙και έτερον έπεσεν επί την πέτραν, και φυέν εξηράνθη δια το μη έχειν ικμάδα˙ και έτερον έπεσεν μέσω των ακανθών, και συμφυείσαι αι ακανθαι απέπνιξαν αυτό˙ και έτερον έπεσεν εις την γήν την αγαθήν, και φυέν εποίησε καρπόν εκατονταπλασίονα. Ταύτα λέγων εφώνει˙ ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω. Επηρώτων δε αυτόν οι μαθηταί αυτού λέγοντες τις είη η παραβολή αυτή. Ο δε ειπεν˙ υμίν δέδοται γνώναι τα μυστήρια της βασιλείας του Θεού, τοις δε λοιποίς εν παραβολαίς, ίνα βλέποντες μη βλέπωσι και ακούοντες μη συνιώσιν. Εστι δε αυτή η παραβολή ˙ο σπόρος εστίν ο λόγος του Θεού˙ οι δε παρά την οδόν εισίν οι ακούσαντες, είτα έρχεται ο διάβολος και αίρει τον λόγον από της καρδίας αυτών, ίνα μη πιστεύσαντες σωθώσιν. Οι δε επί της πέτρας οι όταν ακούσωσι, μετά χαράς δέχονται τον λόγον, και ούτοι ρίζαν ουκ έχουσιν, οι προς καιρόν πιστεύσουσι και εν καιρώ πειρασμού αφίστανται. Το δε εις τα ακάνθας πεσόν, ουτοί εισίν οι ακούσαντες, και υπό μεριμνών και πλούτου και ηδονών του βίου πορευόμενοι συμπίγνονται και ου τελεσφορούσι. Το δε εν τη καλή γη, ουτοί εισίν οίτινες εν καρδία καλή και αγαθή ακούσαντες τον λόγον κατέχουσι και καρποφορύσιν εν υπομονή.

Μετάφραση
Όταν συγκεντρώθηκε κοντά στον Ιησού πολύς κόσμος, που έρχονταν από διάφορες πόλεις, τους είπε μια παραβολή: «Βγήκε ο σποριάς για να σπείρει το σπόρο του˙ καθώς έσπερνε, μερικοί σπόροι έπεσαν στο δρόμο, όπου καταπατήθηκαν και τους έφαγαν τα πουλιά.

Άλλοι έπεσαν στις πέτρες και, όταν φύτρωσαν, ξεράθηκαν, γιατί δεν είχε υγρασία. Άλλοι σπόροι έπεσαν ανάμεσα σε αγκάθια και, όταν αυτά φύτρωσαν μαζί τους, τους , τους έπνιξαν. Άλλοι όμως έπεσαν στο γόνιμο έδαφος, φύτρωσαν κι έδωσαν καρπό εκατό φορές περισσότερο.

Αφού τα είπε όλα αυτά, πρόσθεσε με έμφαση: Όποιος έχει αυτιά για να ακούει ας τα ακούει» Οι μαθητές του τότε τον ρωτούσαν: «Τι σημαίνει η παραβολή αυτή;»

Εκείνος τους απάντησε: Σ΄ εσάς έδωσε ο Θεός να γνωρίσετε τα μυστήρια της βασιλείας του Θεού, ενώ στους υπόλοιπους αυτά δίνονται με παραβολές, ώστε να κοιτάζουν και να μη βλέπουν και ν ακούνε αλλά να μη καταλαβαίνουν». Η παραβολή αυτή σημαίνει το εξής: Ο σπόρος είναι ο λόγος του Θεού.

Οι σπόροι που έπεσαν στο δρόμο είναι εκείνοι που άκουσαν το λόγο του Θεού, έρχεται όμως ύστερα ο διάβολός και τον παίρνει απ τις καρδιές τους για να μην πιστέψουν και να σωθούν.

Οι σπόροι που έπεσαν στο πετρώδες έδαφος είναι εκείνοι που, όταν άκουσαν το λόγο, τον δέχονται με χαρά, δεν έχουν όμως ρίζα ˙ γι αυτό πιστεύουν για λίγο διάστημα και, όταν έρθει ο καιρός της δοκιμασίας, απομακρύνονται.

Αυτοί που έπεσαν στ αγκάθια είναι εκείνοι που άκουσαν το λόγο, συμπορεύονται όμως με τις φροντίδες, με τις φροντίδες, με τον πλούτο και τις απολαύσεις της ζωής,πνίγονται απ αυτά και δεν καρποφορούν.

Με το σπόρο που έπεσε στο γόνιμο έδαφος εννοούνται όσοι άκουσαν το λόγο με καλή και αγαθή καρδιά, τον φυλάνε μέσα τους καρποφορούν με υπομονή».

Εδώ παρουσιάζοντε οί τρείς τρόποι που ό διάβολος κατατρώγει τόν άνθρωπον: α) κάνει τήν καρδία τού σκληρή ώς οδόν καί καταπατείται από τίς ιδέες, αντιρρήσεις, απόψεις, συναναστροφές καί επειδή αυτή η καρδία είναι ώς δρόμος που περνάνε πληροφορίες αλλά τίποτε δέν παραμένει εκεί… Απλά διέρχεται καί από μέσα τής διέρχοντε ρεύματα χωρίς νά απομένει ίχνος Ηθικής, Αγάπης, Δικαιοσύνης, Ελέους, Μετάνοιας β) η καρδία αυτή είναι ώς πέτρα χωρίς ικμάδα ήτοι υγρασία ή μάλλον ζωτικότητα καί ενέργεια θερμής Πίστης, νά τί λέγει τό λεξικόν διά τήν ικμάδα:

https://www.lexigram.gr/lex/enni/%CE%B9%CE%BA%CE%BC%CE%AC%CE%B4%CE%B1#Hist0

κατά συνέπεια ό ανίκμιστος άνθρωπος καί η ανίκμιστη καρδία είναι η ψυχρή καρδία, η άπιστη, η παγωμένη, η άνευ πίστης μέ πλήρη αδιαφορία ή αναισθησία, η χωρίς όρεξη, η δίχως θείον αιθέρα… Άρα τέ η καρδία αυτή είναι νεκρή, νεκροζωντανή, ζομπυκή, αποκτηνωμένη. Δέν καταπατήθηκε καί δέν φαγώθηκε από τά πετεινά τού εθισμού τής αργόσχολης πληροφορίας, αλλά είναι πετρωμένη = stoned = μαστουρωμένη δηλαδή άνευ ζωτικότητος Πνευματικής αλλά ψυχρή από υλικόν «ορθολογισμόν» καί συνειδητή ή ασυνείδητη περιφρόνηση καί οκνηρία!… γ) εδώ η καρδία πίπτει σέ απολαύσεις, εργασίες, αγώνες, πάλεις, δουλείες, πολυασχολίσεις, πάθη, κενοδοξίες, ηδονές, απολαύσεις καί αυτά όλα συγκλίνουν ώς άγκαθα που πνίγουν τόν αγαθόν καρπόν ήτοι Τόν Λόγον Τού Θεού. Εμείς που μαχόμαστε εναντίον τών εμβολίων καί χαραγμάτων νά προσέξουμε νά μήν πνιγούμε από τά άγκαθα που ό διάβολος εφύτευσε διά ν’ ασχολούμαστε καί πολεμούμε αυτά αλλά νά λησμονήσουμε νά βλαστήσουμε τόν αγαθόν καρπόν καί νά βλαστήσουμε ώς αγαθός καρπός, λησμονώντας Τόν Χριστόν, τήν Θεία Λειτουργία, τήν Θεία Κοινωνία μετά από Μετάνοια, Εξομολόγηση, Προσευχή, Συγχώρεση, Αγάπη Δικαίου καί Δίκαια Αγάπη, Ηθικολατρεία ήτοι Θεολατρεία Τριαδικού Θεού καί δ) η αγαθή γής έν καρδία, η καλλιεργημένη ήτοι η ταπεινωμένη που δέν είναι ούτε σκληρός δρόμος, ούτε νεκρή πέτρα, ούτε ζωσμένη μέ πειρασμούς αλλά καί που νά είναι ζωσμένη μέ πειρασμούς δέν διασπάται αλλά μέ τήν υπομονή καί τήν προσευχή παρόλους τούς αγώνες καί τίς ανάγκες επιβίωσης καταφέρνει νά νικάει!

Ιησούς Χριστός νικάει καί όλα τά κακά σκορπάει…

Κύριε Ιησού Χριστέ Υιέ Θεού ελέησον μέ τόν παναμαρτωλόν.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΔΙΑΣ