Έφθασε η ώρα ν αποδείξει ο καθένας στον εαυτό του και στους δικούς του ποιος πραγματικά είναι

Γράφει ο Χρήστος Μαντζιάρης

Υπόδουλοι ηγέτες, ύπουλα φερέφωνα και ο ελληνικός λαός είναι στα όριά τους. Η άρχουσα τάξη έχει το πλεονέκτημα της πρωτοβουλίας των κινήσεων εκμεταλλευομένη τον λήθαργο των φιλοτίμων Ελλήνων που προέρχεται από την άγνοια και αδιαφορία του για καταστάσεις δεν αγγίζουν τον καθένα προσωπικά. Οι Έλληνες, πολλαπλάσιοι των τυράννων τους, τεμαχίζονται ποικιλοτρόπως από τους «σωτήρες» τους αλλ’ όταν πάρουν την πρωτοβουλία των κινήσεων οι γηγενείς Έλληνες τότε οι τύραννοι θα θαρρούν ότι μακριά θα πάνε, αλλά τ’ αεροπλάνα δεν θα πετάνε.

Η ιστορία που θα διαβάσετε είναι πραγματική και δείχνει μέχρι σε ποιο σημείο μπορεί να φθάσει ένας άνθρωπος, ένας καλός άνθρωπος, όταν πρόκειται για ζήτημα ζωής ή θανάτου.

Βρέθηκα πριν από μερικά χρόνια σε χωριό της Κεντρικής Στερεάς Ελλάδος, σε κάποια εκδήλωση. Κάποια στιγμή είδα έναν γέροντα του οποίου το παρουσιαστικό μου τράβηξε την προσοχή. Εξέφρασα τότε στην παρέα μου την γνώμη ότι πρόκειται περί ενός καλού, αρχοντικού και αγαθού ανθρώπου. Τον έβλεπε κανείς και έλεγε, να ένας καλός άνθρωπος. Οι εντόπιοι παρευρισκόμενοι συμφώνησαν μαζί μου και μου είπαν ότι έτσι πραγματική είναι.

Μετά, κάποιος από την παρέα με πλησίασε όταν βρεθήκαμε μόνοι και μου λέει. Αυτός ο γέρος είναι πολύ καλός άνθρωπος και έτσι ήταν σ’ όλη του την ζωή. Κρύβει όμως ένα μυστικό. Άκου. Όταν η Ελλάς δέχθηκε επίθεση από τους συμμορίτες, αυτός ήταν βοσκός στα βουνά και είχε καμιά 50αριά πρόβατα. Μ’ αυτά ζούσε τα δύσκολα εκείνα χρόνια, αυτός, η γυναίκα του και οι δύο κόρες του, αμέτοχος τελείως στα δρώμενα. Να ζήσει ήθελε ο άνθρωπος.

Κάποια ημέρα τον επισκέφθηκαν τρείς αντάρτες και του είπαν ότι θα κατασχέσουν το κοπάδι του για τις ανάγκες του Στρατού τους. Ο άνθρωπος τους είπε «Βρε παιδιά πάρτε το κοπάδι, αλλά αφήστε με δέκα πρόβατα. Έχω άλλα τρία στόματα να θρέψω. Τι θα γίνουμε;». Οι αντάρτες επέμεναν να πάρουν όλα τα πρόβατα του αγαθού αυτού ανθρώπου. Ήταν ήδη απόγευμα και τότε ο βοσκός τους είπε να τους φιλέψει επειδή πέρασε η ώρα και αύριο ας πάρουν τα πρόβατα. Πράγματι, έσφαξε ένα αρνί το έψησε και το έφαγαν πίνοντας κρασί. Τέτοιου είδους επαναστάτες είναι συνήθως καιροσκόποι και τζαμπατζήδες. Έφαγαν και ήπιαν πολύ κρασί. Όσο ήθελαν. Έτσι οινοβαρείς όπως ήταν έπεσαν και κοιμήθηκαν. Τότε, ο τώρα γέροντας, βρήκε την ευκαιρία και τους έσφαξε. Τους έσφαξε και τους τρείς και τους παράχωσε. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να σώσει την οικογένειά του και να επιζήσουν.

Αυτή είναι η ιστορία που μου είπαν και σας την μεταφέρω με αφορμή τα γεγονότα που ζούμε, και όποιος δεν κατάλαβε, θα καταλάβει όταν έρθει η ώρα.

Χρήστος Μαντζιάρης