in

LikeLike ΤέλειοΤέλειο

Δος ημίν σήμερον

Στήριξε το εργο του Κατοχικά Νέα

Κάποιοι σε παρακολουθούν πολλά χρόνια τώρα, είχαν πολύ χρόνο να ασχοληθούν μαζί σου, να σε μάθουν, να σε κατακτήσουν. Στα ίδια χρόνια και σχεδόν παράλληλα είχες και εσύ την ίδια δυνατότητα να παρακολουθείς, να αντιλαμβάνεσαι, να αισθάνεσαι. Απλά έχασες τον δρόμο σου, πορείες παράλληλες η μια αυτή του κακού που δεν άλλαξε ποτέ την ρότα της, δεν αμφιταλαντεύτηκε απλά προσαρμόστηκε, είχαν τις ίδιες σκέψεις και φιλοδοξίες με σήμερα και δες την κατάληξη. Τον δρόμο της ταλάντευσης τον ακολούθησες εσύ και να δες που φτάνουμε σήμερα εκείνη η χάρη που είχες, εκείνη η δύναμη αγάπης, ανθρωπιάς, σεβασμού που απλόχερα σου δόθηκε μαζί με την πνοή της ζωής απλά χάθηκε όταν επέλεξες το κακό.  Το μακρόχρονο και υποχθόνιο σχέδιο τους πέρασε στο χρόνο και το χώρο σου, αυτοί απλά άλλαξαν εποχή, τακτικές και ανθρώπους. Προγραμμάτισαν το κακό, η ενέργεια σου του έδωσε υπόσταση, η επιλογή σου του έδωσε δύναμη. Τώρα ; Ίδιες επιλογές ακόμα ; μόδα ; μίμηση ; δεν σου αρκεί η κατάντια σου ; δεν σου περνά από το μυαλό να δοκιμάσεις το καλό ;

Για δες βρε άνθρωπε που φτάσαμε, έγινες HOAX της ίδιας σου της ύπαρξης, η  Πατρίδα, η Θρησκεία και η Οικογένεια αναπόσπαστα κομμάτια της κουλτούρας, της παράδοσης και του πολιτισμού μας όσο και αν σε κάποιους είναι απλά άγνωστα και αδιάφορα. Σε όλα αυτά και στις ραγδαίες εξελίξεις είτε με την μορφή της μόδας είτε με την τεχνολογική εξέλιξη, η εποχή άλλαξε και άρχισε η ηθική καταστροφή του ανθρώπου. Είναι η εποχή που η οικογένεια διαλύεται, η πατρίδα καταλύεται και η θρησκεία περιθωριοποιείται. Ο λόγος που συμβαίνουν τα παραπάνω απλός, χάθηκε η επικοινωνία και η πραγματική επαφή. Η ανωνυμία και η εικονικότητα παίρνουν την θέση τους και τελικά αντί να ζούμε με ένταση, ευτυχία και ελευθερία, περιοριζόμαστε στον φόβο, την δυστυχία και την απάθεια. Χάσαμε αγαπητοί μου βασικές αξίες, αρχές και ερεθίσματα και κυνηγάμε πράσινους δράκους.

Μεγαλώνοντας στις δεκαετίες του 80 και 90, θυμάμαι τον εαυτό μου να είναι ανέμελος, ξέγνοιαστος, ευτυχής, όχι με την μορφή της απάθειας και της αδιαφορίας αλλά μιας πραγματικής αίσθησης ελευθερίας και πραγματικών συναισθημάτων. Η οικογένεια και οι παππούδες σε εκείνη την εποχή ήταν το πρώτο βιωματικό σχολείο των ερεθισμάτων μας. Οι γονείς όπου έκαναν τα πάντα για να μην μας λείπει τίποτα, χωρίς υπερβολές και ασυδοσία. Γονείς που επένδυαν στην γνώση μας στερούμενοι οι ίδιοι μόνο και μόνο για να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, χρήσιμοι στην κοινωνία. Από την άλλη οι παππούδες ήταν η μηχανή του χρόνου, ο συνδετικός κρίκος του παλιού με το νέο ως θεματοφύλακες ηθών, εθίμων, θρησκείας, πατρίδας. Οι παππούδες ως βιωματικοί ιστορικοί σου έλεγαν ιστορίες με την μορφή παραμυθιού για να καταλάβεις πατρίδα, θρησκεία, οικογένεια και την αξία τους στην Ελληνική Παράδοση και τον Ελληνισμό.

Αν το σκεφτείς βαθύτερα θα δεις ότι το να σου δώσουν μια ταμπέλα είναι πιο εύκολο από το να σκεφτούν και να αντιληφθούν την κατάσταση. Ξέρετε γίνεται κουραστικό, να εξηγείται, να περιγράφεται και να αναλύεται γεγονότα σε ανθρώπους που με απάθεια σε κοιτούν “ζώντας” για το like του facebook και αν η selfie βγήκε με το κατάλληλο “φόντο”. Μέσα σε όλα αυτά η κυριαρχία των greeklish ως τρόπου ζωής έκανε τον εγκέφαλο να χάσει την ζωτικότητα της κριτικής σκέψης. Χάρισες την ψυχή, το πνεύμα, το φως σου δεν έψαξες τον εαυτό σου, αρκέστηκες στα εύκολα συμπεράσματα ενώ όλα σου τα έδειχναν σε κοινή θέα, δεν άκουγες γιατί έκανες τον μονόλογο σου μα ποτέ δεν είναι αργά να προσπαθήσεις να γυρίσεις μια κατάσταση, όχι για σένα, όχι εγωιστικά, αλλά για τούτα τα παιδιά του κόσμου που θα χρεωθούν τις επιλογές σου. Θυμήσου την αρχή, θυμήσου ποιος είσαι, θυμήσου τη βάση «δος ημίν σήμερον» … πράξε καλό μια φορά, κοίτα ψηλά, αλληλεγγύη και ανθρωπιά, η προσευχή μου προσευχή σου Βασιλεύ ουράνιε, Παράκλητε, το Πνεύμα της αληθείας, ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών , ο θησαυρός των αγαθών και ζωής χορηγός , ελθέ και σκήνωσον εν ημίν, και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος,  και σώσον αγαθέ τας ψυχάς ημών. Αμήν .

Η προσευχή είναι το κλειδί της ημέρας και η κλειδαριά της νύχτας. George Herbert 1593 – 1633, Ουαλός Ποιητής.

Report

What do you think?

18 points
Upvote Downvote

Written by Γέρος Παράξενος

Περήφανος που γεννήθηκα Έλληνας όσο και αν θέλουν να το ποινικοποιήσουν. Προσπάθω να αφυπνίσω όσους θέλουν να αντιδράσουν, για τους άλλους δεν θα μπορέσω. Από φοιτητής έγγραφα και έψαχνα διάφορα, κάθε άνθρωπος κρίνεται από τις πράξεις του.

Comments

Leave a Reply
  1. ΟΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ!!!
    ΕΧΕΙ ΕΙΠΩΘΕΙ 2000 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ !!!
    ΕΜΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΔΕΧΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΑΝΤΕΞΟΥΜΕ !!!
    ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΝΤΕΞΟΥΜΕ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΔΗΓΙΕΣ !!!
    ΑΥΤΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΜΕ …. ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΤΑ ΠΑΙΞΟΥΜΕ …
    ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΟΥΜΕ ΑΠΟΛΥΤΑ ΟΠΟΙΟΝ ΜΑΣ ΤΑ ΜΕΤΕΔΩΣΕ 2000 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ !!!
    ΑΠΛΟ!!!!
    ΟΣΟΙ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΙ = ΕΧΟΥΝ ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΠΟΥ ΤΑ ΜΕΤΕΔΩΣΕ 2000 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΖΟΥΝ ΕΝΑ ΘΑΥΜΑ !!!!
    ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΘΑ ΤΑ ΜΑΘΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΝ ΘΕΛΕΙ !!!!
    ΑΓΑΠΗ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑ …. ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΜΑΡΙΑ

  2. Το σήμερα παιδιά, το σήμερα να οχυρωθεί για ισχυρό αύριο των παιδιών μας. Να σαι καλά φίλε.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Loading…

0

Ο κύριος Κώστας Τασούλας εχθρεύεται και αντιπαθεί τη Δημοκρατία..

Γιατι ολοι εμεις που δεν εχουμε “κριση” στο τελος δουλευουμε για την αστυνομια σκεψης!! Αληθεια η ψεμα λοιπον;….