in

LikeLike ΤέλειοΤέλειο

Περί κρίσεως και κατακρίσεως.

Στήριξε το εργο του Κατοχικά Νέα

Πόσοι από εμάς έχουν αναρωτηθεί πόσες φορές έχουν κρίνει και κατακρίνει το διπλανό τους, είτε αυτό λέγεται φίλος, σύζυγος, ταίρι, συγγενής, γνωστός, άγνωστος ?

Πόσες φορές έχουμε αναρωτηθεί αν η κρίση μας και η κριτική μας είναι σωστή, καθώς και με πιο υπόβαθρο κρίνουμε? Το υπόβαθρο (ασυνείδητο και συνειδητό) είναι σωστό? πώς κρίνεται το ¨σωστό¨ και ποιος το ορίζει ένα τέτοιο υπόβαθρο?

Καλό θα ήταν όταν δεν γνωρίζουμε καταστάσεις να μην κρίνουμε και ακόμα καλύτερα να μην κατακρίνουμε. Θα σας πω ένα προσωπικό παράδειγμα:

Ένα φιλικό ζευγάρι που κάναμε πολύ παρέα, μόλις παντρεύτηκε άρχισε να απομακρύνεται από την παρέα. Λογικό εν μέρη. Βέβαια αυτό συνεχίστηκε για πολύ και ειδικότερα η κοπέλα δεν ερχόταν ποτέ πλέον μαζί μας. Οι λογισμοί πολλοί και λογικοί….

Έναν χρόνο μετά, επιτέλους κανονίσαμε να βρεθούμε, όχι όμως όλη η παρέα.

Εκεί έγινε η μεγάλη αποκάλυψη: Μόλις παντρεύτηκαν έχασαν και οι 2 τη δουλειά τους, η αδερφή της κοπέλας με καρκίνο ενώ και η ίδια διαγνώσθηκε με καρκίνο!!!

Έπρεπε να πάρει ραδιενεργά φάρμακα, να μείνει απομονωμένη από όλους, και από τον ίδιο της τον άντρα και φυσικά έπεσε σε κατάθλιψη, όπως μας αποκάλυψε η ίδια!!

Και εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα πόσο εύκολα κρίνουμε και κατακρίνουμε τους ανθρώπους! Δυσκολευόμαστε να μπαίνουμε στη θέση του άλλου- που μπορεί να περνάνε πολύ δύσκολα και να δυσκολεύονται να μιλήσουν- και ακόμη πιο εύκολα κρίνουμε και κατακρίνουμε! Πόσο λάθος ήμουν και εγώ αλλά και η υπόλοιπη παρέα, η οποία δεν το έμαθε ποτέ….γιατί απλά σεβαστήκαμε την επιθυμία της…

Έτσι, επιβεβαιώνεται και ο Αγ. Ιωάννης της Κλίμακος όταν λέει στο κεφάλαιο ΛΟΓΟΣ Ι της Κλίμαξ:

17. «Ο καλός ¨ραγολόγος¨ τρώγει τις ώριμες ρώγες των σταφυλιών και δεν πειράζει καθόλου τις άγουρες. Παρόμοια ο καλόγνωμος και συνετός άνθρωπος, όσες αρετές βλέπει στους άλλους τις σημειώνει με επιμέλεια΄ ενώ ο ανόητος αναζητεί τα ελαττώματα και τις κατηγορίες. Γι΄αυτόν μαλιστα έχει λεχθεί: «Εξηρεύνησαν ανομίαν, εξέλιπον εξερευνώντες εξερευνήσεις» (Ψαλμ. Ξγ΄7).

18. Μη κατακρίνεις και όταν ακόμη βλέπεις κάτι με τους ίδιους τους οφθαλμούς σου, διότι και αυτοί πολλές φορές εξαπατώνται.»

Report

What do you think?

15 points
Upvote Downvote

Written by ΜΚ

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Loading…

0

Γλωσσολογική Μυστική Ερμηνεία τού Δωδεκάθεου. Η σημασία…. Θά εκπλαγείτε! μέρος 2 (έξη δεύτεροι θεοί)

Αυτα δεν τα λες και συννεφα…