01:40 - 23/07/2015

Πίσω στη δεκαετία του 80

Οικονομική κρίση – Φτώχεια – Ανεργία – Τηλεοπτική πενία – Έλλειψη προοπτικής – Capital Control – ηγετική ανυπαρξία – κοινοβουλευτική πτώση – Μέτρα – Φόροι… φόροι… φόροι

Απόψε αποφάσισα να σταματήσω τον χρόνο. Να βουτήξω στο παρελθόν. Να πάω πίσω, σε μια εποχή που όλοι μας νοσταλγούμε. Σε μια εποχή που οι περισσότεροι από εμάς που χρησιμοποιούμε τα ψηφιακά μέσα σήμερα ήμασταν παιδιά. Σε μια εποχή που τότε οραματιζόμασταν πως θα είμαστε το 2000, αν τα αυτοκίνητα θα πετάνε, αν οι υπολογιστές θα μιλούν, αν θα μπορούμε να έχουμε όλοι μας από ένα προσωπικό ρομπότ για να δίνουμε διαταγές και να υποβάλουμε ερωτήσεις και σήμερα φτάσαμε να τη νοσταλγούμε όσο τίποτε άλλο!

…αναρωτιόμασταν αν θα μπορούμε να έχουμε όλοι μας από ένα προσωπικό ρομπότ για να δίνουμε διαταγές και καταντήσαμε να είμαστε εμείς οι σκλάβοι της τεχνολογίας

Πίσω στη δεκαετία του 80 λοιπόν!

Για καθίστε λίγο να το σκεφτείτε… Αν εξαιρέσουμε πως ήταν η απαρχή των δινών που ζούμε τα τελευταία χρόνια με τις πολιτικές αποφάσεις και τον εξωτερικό δανεισμό της χώρας που έσκασε μετά από 25 χρόνια σαν μια αναπάντεχη βόμβα για τους περισσότερους, θα δείτε πως κατά γενική ομολογία, ήταν μια εποχή αθωότητας, μια εποχή με συναίσθημα, μια εποχή με δίχως οπτικά εφφέ για να φτιαχτούν καταστροφολογικές ταινίες ή για να ζωντανέψουν επικές μάχες μεταξύ του Σκότους και του Φωτός, αλλά παρ’ όλα αυτά με αρκετή δυναμική βασισμένη επάνω στον άνθρωπο και στα όνειρά του. Θυμηθείτε ταινίες όπως το «Κοκτέιλ», το «Καράτε κιντ» ή ακόμα και το «Οι περιπέτειες μιας Μπέιμπι σίτερ» ή το «Χαμός στην Τσάινα Τάουν».

Πρόκειται για τη δεκαετία που κορυφώθηκε το καμάκι. Που υπήρχαν ακόμα τα ανοιχτά πουκάμισα με τους επιβλητικούς γιακάδες και τις χρυσές καδένες, τα εφαρμοστά πανταλόνια ειδικά στα σημεία των γεννητικών οργάνων για να τονίζουν τον ανδρισμό, η καμπάνα στο μπατζάκι. Ήταν η εποχή που καθιερώθηκε ο σεξουαλικός τουρισμός και ταυτόχρονα ο όρος «Greek Lover». Πόσες και πόσες γυναίκες δεν ταξίδεψαν στην Ελλάδα καθαρά και μόνο για σεξ. Γυναίκες που ερχόντουσαν σε γκρουπ και είχαν αρκετά χρήματα προερχόμενες από χώρες με ισχυρότερη οικονομία. Ήταν η εποχή που ο άντρας πρόσφερε μόνο την αρρενωπή συντροφιά του και η γυναίκα το συνάλλαγμα. Ήταν οι εποχή που τα νεανικά ζευγάρια μεταξύ Ελλήνων πήγαιναν σε ερημικές περιοχές όπως το καβούρι ή στον Προφήτη Ηλεία στον Πειραιά, ή ακόμα και στον Υμηττό για να τη… «βρούνε». Ήταν οι εποχή που έπαιζε το σουβλάκι με το τζατζίκι για τη γκόμενα, και αρκούσε! Ήταν η εποχή με τις τηλεφωνικές φάρσες, τα πάρτι που περιμέναμε πως και πως να χορέψουμε μπλουζ, μάγουλο με μάγουλο. Ήταν η εποχή της λέξης «Μανουλομάνουλο» και «Γκόμενα». Ήταν η εποχή που η τηλεόραση είχε μόνο 2 κανάλια και δεν αρκούσαν για να μας τραβήξουν την προσοχή και να μας κρατήσουν φυλακισμένους στο σπίτι. Ήταν η εποχή που δεν υπήρχαν τα κινητά κι έτσι οι γονείς είχαν άποψη για τη φωνή του λεγάμενου, άσχετα αν οι γραμμές άναβαν φωτιές από τις πολύωρες συζητήσεις και το φλερτ. Με λευκώματα, με ραβασάκια, με ραντεβού που δεν ήξερες αν θα έρθει, αν ήρθε κι έφυγε, αν θα αργήσει, με το μαλλί μπόλικο και φουλαριστό, με τις ντίσκο όπως η «Barbarella» ή η «Video», ή ακόμα και η «Serenade» στην Καστέλλα και γιατί όχι η «Hi Way» στη Ρόδο, με κασέτες, με δίσκους, και προπαντός μουσική.

… Ήταν η εποχή που δεν υπήρχαν τα κινητά κι έτσι οι γονείς είχαν άποψη για τη φωνή του λεγάμενου και όταν έδινες ραντεβού δεν ήξερες αν θα έρθει, αν ήρθε κι έφυγε ή αν θα αργήσει…

Αυτός είναι και ο λόγος που αποφάσισα να γράψω αυτό το άρθρο απόψε. Να κλείσω τα αυτιά μου στα προαπαιτούμενά τους, έτσι κι αλλιώς θα τα διακοσμήσουν οι βολεμένοι και πλούσιοι πουθενάδες με τα «σωτήρια» «ναι σε όλα» τους και θα μου προετοιμάσουν ένα μέλλον δύσκολο όταν αυτοί θα την έχουν κάνει σαν τα ποντίκια που εγκαταλείπουν το καράβι όταν βουλιάζει. Κοιτάζοντας λοιπόν πίσω, δεν βλέπω καν πως μεγαλώνω και σε καμία περίπτωση πως γέρασα, το μόνο που βλέπω δυνατότερο από ποτέ είναι το πόσο πλούσιες αναμνήσεις έχω και πόσο πλούσιος είμαι εσωτερικά σε εικόνες, ήχους και στιγμές σε σχέση με τα σημερινά παιδιά. Οταν τα φώτα θα σβήσουν, εξαιτίας των σκοτεινών σχεδίων όλων εκείνων που μας ελέγχουν, τότε οι αισθήσεις μας θα οξυνθούν και οι αναμνήσεις μας που τώρα βάλλονται από τη google, θα ζωντανέψουν ανατριχιαστικά και θα φέρουν στη μνήμη του καθενός από εμάς την εποχή εκείνη που ζούσε αθώα, που πέρναγε καλά, που η μόνη του σκοτούρα ήταν το κορίτσι ή το αγόρι της γειτονιάς, αν θα περάσει με τη φίλη της ή τον φίλο του, αν θα κοιτάξει, αν θα «παίξει» κάτι τέλος πάντων.

…δεν βλέπω καν πως μεγαλώνω το μόνο που βλέπω δυνατότερο από ποτέ είναι το πόσο πλούσιες αναμνήσεις έχω και πόσο πλούσιος είμαι εσωτερικά σε εικόνες, ήχους και στιγμές σε σχέση με τα σημερινά παιδιά.

Αναζητώντας λοιπόν, έπεσα επάνω σε ένα κανάλι στο Youtube με αυθεντικά βίντεο κλιπ της εποχής σε υψηλή ανάλυση έτσι ώστε να μπορέσουμε να πάρουμε και πάλι μια γεύση από εκείνη τη δεκαετία. Επιτρέψτε μου λοιπόν να σας προτείνω μερικά κομμάτια, που θα σας φέρουν στο νου, το πως ήταν η τηλεόραση τότε, πως ήταν οι τραγουδιστές, τα σκηνικά, η μουσική, τα χρώματα, τα βλέμματα, ο Ερωτας αλλά περισσότερο πως ήμασταν… ΕΜΕΙΣ.

Ποιος δεν θυμάται το «Made in Italy» που σήμερα κατάντησε made in …EU από τους Ricchi e poveri των οποίων το όνομα σημαίνει «Πλούσιοι και φτωχοί»… μας κάνει πλάκα το παρελθόν ή είναι η ιδέα μου;

Ή το ζευγάρι στη μουσική και στη ζωή των Αλμπάνο και Ρομίνα Πάουερ, κυριολεκτικά όνομα και πράγμα Πάουερ αυτή η κοπέλα, στο «Sempre Sempre» [Πάντα πάντα] Το εν λόγο ζευγάρι έχει χάσει και ένα παιδί, την Ylenia η οποία εξαφανίστηκε σε ηλικία 24 χρόνων.

Η Αμάντα Λέαρ στο «Enigma» το γνωστό σε όλους μας από την ερμηνεία του Γιώργου Μαρίνου «Κάνε μου λιγάκι μμμ»

Να μην ξεχάσουμε τη μεγάλη επιτυχία των Passengers με τίτλο «Καζίνο» έχοντας πάντα στο νου πως σε εποχές οικονομικών κρίσεων ανθεί ο τζόγος κι αυτό δεν είναι διόλου τυχαίο!

Το «Darling» [Αγαπημένε] των Baccara για να δούμε πως ήταν οι διακοπές τότε, τα μεγάλα Ξενοδοχειακά συγκροτήματα με πραγματικές ώρες ξενοιασιάς δίχως κινητά και ενημερώσεις εφαρμογών!

Και για εσένα που έφτασες μέχρι εδώ σου προτείνω να δεις αυτό και να επιστρέψεις σε μια εποχή δίχως μνημόνια και φορολογικό τουρισμό

Ελπίζω να ξύπνησα σε όλους εσάς κάποιες αναμνήσεις και να σας έκανα για λίγο να ταξιδέψετε πίσω στο χρόνο σε μια εποχή που προσωπικά νοσταλγώ πολύ. Σας πάει η καρδιά να επιστρέψετε στο σήμερα; Πες ένα ακόμα μεγάλο «ΟΧΙ», ΠΕΣ ΤΟ!

– Στρατής

Θα χαρώ να διαβάσω στα μηνύματα τις δικές σας εμπειρίες και αναμνήσεις. Γράψτε ταινίες που θυμόσαστε και κομμάτια που δεν θα ξεχάσετε ποτέ. Σταματήστε όλα όσα συμβαίνουν γύρω σας και γράψτε, γράψτε… γράψτε… ελάτε να αποδράσουμε μαζί…

Loading...
Σχετικά με Stratis
Απόφοιτος της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών

Σχόλια Αναγνωστών (27)

  1. 0
    0
    Γιά εμένα φίλε Στρατή όπως και για εσένα και πιστεύω και για πολλούς άλλους της ηλικίας μας και πέριξ (εγώ είμαι 45), αυτή ήταν η εποχή της ζωής μας. Μια δεκαετία αναντικατάστατη. Απλή ζωή απλό ντύσιμο ανάλαφρη ψυχολογία όμορφα και χαλαρά. Disco τα Σαββατόβραδα με χορό κάτω από την ντίσκο μπάλα, ένα ποτό παίρναμε και δεν το τελειώναμε αφού χορεύαμε. Συναίσθημα, τα τραγούδια ρυθμικά χορευτικά και όταν ξεκινούσαν ήταν σαν να ξεκινούσε περιπέτεια, καμμία επιτήδευση, μεγάλες παρέες, απλότητα. Και όλα αυτά χάθηκαν με το που μπήκε το 1990. Καί όμως αυτή η μουσική έχει μείνει παρ’ότι το πλαίσιο για αυτήν έχει χαθεί. Το παραμυθένιο πλαίσιο. Όσοι βίωσαν ως έφηβοι αυτό το πλάισιο, οχι ως ενήλικες ή μικρά παιδιά που βίωσαν ως έφηβοι τα ’90ς, δέν νομίζω να μεγαλώσουν ποτέ πραγματικά αλλά θα παραμείνουν έφηβοι μέχρι τον θάνατο. Old boys & girls. Στιγματισμένοι από μια χαρά που μεγάλωσαν σε τέτοιο πλαίσιο και μια λύπη που τους το στέρησαν χωρίς να τους ρωτήσουν αυθαίρετα και απότομα. Ναί, αυτή η γενιά διαφέρει. Βίωσε νεανικά τον υπέροχο πρόδρομο μίας ξενέρωτης καί άσχημα εξελισσόμενης όμως συνέχειας. Έτσι μείναμε κάπως ξεκρέμαστοι, αποκομμένοι, και αυτό είναι κάτι που εσωτερικά εμάς μας ενώνει, μας κάνει Αδέλφια. Γιατί το κενό μας το καλύπτουμε μεταξύ μας. Έτσι μάθαμε. Μας στέρησαν κάτι πολύτιμο και το αναπληρώνουμε με ότι μας το ξαναφέρνει κοντά μας και μέσα μας. Θα έλεγα ότι είμαστε μιά οικογένεια.
  2. 0
    0
    Γεννηθηκα το 1980,θυμαμαι οτι στο σχολειο πηγαινα μονη μου χωρις την παρουσια της μαμας και του μπαμπα,παιζαμε στις πλατειες και στα στενακια μεχρι αργα το βραδυ και ολοι η γειτονια ηταν με καρεκλακια στα πεζοδρομια.Ημασταν ελευθεροι…θυμαμαι που στο χωριο τα καλοκαιρια κοιμομασταν με τα παραθυρα ανοιχτα και μοιριζαμε τα λουλουδια καθως κοιμομασταν και τα τζιτζικια να τραγουδουν.Θυμαμαι την Αλεξια με το τραγουδι ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΞΕΝΥΧΤΑΝΕ ΜΕ ΕΝΑ ΜΥΣΤΙΚΟ ΟΟΟΟΟ ΕΤΣΙ ΚΑΝΩ ΚΙ’ΕΓΩ…κ.α κανοντας σκετσακια,το χουλαχουπ.το κρυφτο με τα παιδια,χτυπαγαμε ξενα κουδουνια και τρεχαμε μη μας πιασουν χαχαχα τα μηλα…θυμαμαι που οταν βαριομασταν τις σχολικες μας τσαντες,κασετινες,μολυβια τα ανταλλαζαμε μεταξυ μας,τοσο ομορφα και απλα και τα βλεπαμε σαν καινουρια κι’ας ηταν παλιοτερα απο τα δικα μας.Θυμαμαι τα στρουμφακια,τα μαπετ σοου,τον μικρο πριγκιπα,την καντι καντι,τα χελωνονιτζακια και ποσα ακομα αλλα πανεμορφα καρτουν…θυμαμαι μιλουσαμε για εξωγηινους χωρις να μας προκαλουν φοβο,θελαμε κι’ολας να δουμε κανεναν υπταμενο δισκο και να τον χαιρετησουμε,οταν ειχε συμβει βεβαια μια φορα στο χωριο μου ειχαμε μεινει παγωτο χαχαχα ημασταν μικρα τοτε,μετα απο μερικα χρονια μαθαμε οτι οντος ειχε συμβει και οτι ειχε γινει σαλος απο τους ντοπιους και οχι μονο…τα σχολικα βιβλια ηταν τα ομορφοτερα του κοσμου και οι δασκαλοι ειχαν μια σοφια στο βλεμα,μας κοιτουσαν σαν δικα τους παιδια χωρις πονυρια στο βλεμα τους…τα παρτυ, τα μπλουζ τους αθωους ερωτες.Με την τεχνολογια δεν τα παω καλα οχι γιατι δεν μπορω αλλα γιατι δεν θελω, την βαριεμαι.Τελος θυμαμαι που μας ελεγαν στο σχολειο να μεινουμε παντα παιδια και να μην βιαστουμε να μεγαλωσουμε,αυτο το κραταω μεχρι σημερα.Το ιδιο ευχομαι και σε σας διοτι τα παιδια δεν βοβουνται τον φοβο και εχουν και μια ξεροκεφαλια απεναντι στους μεγαλους…
  3. 0
    0
    Στρατη ξεχασα να σου πω οτι εισαι ενας ΑΓΓΕΛΟΣ!!!
  4. 0
    0
    Στρατη αν και ειμαι 71 ετων .Πολλες φορες αναπολω τα παλια τα χρονια..
  5. 0
    0
    καλως η δεκαετια του 80 εχει ολα τα παραπανω..αλλα δυστηχως στο μυαλο του ελληνα εχει και κατι ακομα…Το χρημα που εδωσε ο αντρεας..και δυστηχως,αυτη η τακτικη,εκανε μεγαλη ζημια.Δεκαετια 80…disco,καμακι,διακοπες,σχολειο,ξυλο απο το δασκαλο με το χαρακα στη παλαμη,μπλε ποδιες,παιχνιδι,καλαντα χωρις κλοπες,παρτυ,χωρις κινητα,χωρις λαπτοπ,με κομοντορ 64 αμστραντ 128,σινεμα,βιντεοκασσετες,κιτ,ντιουκς,το πλοιο της αγαπης,ο αορατος ανθρωπος,ο φαντομας(η σειρα στη ερτ),ο σεισμος του 81,μπασκετ 87…Τωρα,τί εχεις να θυμηθεις;;;;;ΤΙΠΟΤΑ!
  6. 0
    0
    asyliptes epohes pou kapoioi frontisan na exafanisoun kai egine o kosmos ena halia,oso ga in tv 2 kanalia ka thymame gynousame to vradi oli mera stous dromous ,na doume tin zoni tou misofotouto stores po tin crypti ka.simera mia aidia mono i zoi.auta
  7. 0
    0
    Εγω θα σου πω οτι εγραψες το μοναδικο αρθρο εκτος συνομωσιολογικων, ειδησεων κτλ που μπηκα στη διαρικασια να διαβασω.. Βοηθησε καο το θεμα βεβαια, αλα γραφεις ομορφα.. Συνεχισε ετσι…
  8. Σιμωνίδης 23 Ιουλίου 2015 @ 07:56
    0
    0
    Άψογος Στρατή.Ο μόνος τρόπος να δούμε την ζωή αλλιώς είναι δούμε ξανά τις ταινίες του παλιού Ελληνικού κινηματογράφου…να θυμηθούμε πως ήταν!
  9. 0
    0
    Στρατη δεν θελω να παραδωσουμε τα οπλα μας.Καλο να αναπολουμε αλλα ολα αυτα περασαν.Εχεις καποια ιδεα το πως θα αλλαξουμε την ζωη στο σημερα?Το ξερω οτι γινομαι σπαστικος απλα οτι περασε περασε και δεν γυρναει.Ηταν πολυ ομορφη η δεκαετια του 80 αλλα επειδη ζουμε στο 2015 και δεν υπαρχει πραγματικη διαφυγη απο αυτο το ετος αν μπορεις δωσε καμια ιδεα το πως να δρασουμε και να γινουμε χρησιμοι στη σημερινη εποχη.
  10. 0
    0
    Είναι πολλές φορές που σκέφτομαι πως όσοι είχαμε την τύχη να μεγαλώσουμε σ’αυτά τα χρόνια έχουμε ένα background καλής ψυχολογίας μιας και χορτάσαμε ανέμελο παιγνίδι, αλητεία με την παρέα, δράση και ζωντάνια. Τηρουμένων των αναλογιών πιστεύω ότι ήταν μια ευλογημένη εποχή, με λιγότερο φόβο και περισσότερο αυθορμητισμό. Και όσον αφορά την μουσική, η εποχή με τα μεγαλύτερα ταλέντα που εμφανίστηκαν στον κόσμο. Απο Michael Jackson, Toto, Prince, Joan Jett, Bon Jovi, Bryan Adams, και Iron Maiden μέχρι και τα δικά μας ωραία..2002GR, Pακιντζή, η καλή εποχή Βισσυ Καρβέλα, Ελπίδα, Κατσιμιχαίοι, Γιοκαρίνη, Μπίγαλης, Μηλιώκας ο Θεός και τι να πρωτοθυμηθείς..? Ποπ και Ροκ, με διευθυντή το Γιάννη Πετρίδη, Top Gun και Δαλιανίδη..??? Θα γράφω μέχρι αύριο…! Να΄σαι καλά Στρατή που μας γύρισες πίσω και ξαναμπήκαμε σε αυτή την “ρωγμή του χρόνου” που λέει και ο αθάνατος και τεράστιος Νίκος Παπάζογλου…
  11. 0
    0
    Τοτε που οι ανδρες κυνηγουσαν και φλερταραν τα κοριτσια ενω τωρα συμβαινει το αντιθετο. Τοτε που ειχες το κεφι και την δυνατοτητα για διασκεδαση και τωρα το πληκτρολογιο ειναι η διεξοδος της ανιας.Τοτε που αμα ησουν τεμπελης εμενες χωρις εγρασια ενω τωρα σε λενε τεμπελη γιατι δεν βρισκεις εργασια..Τοτε που το χρημα ερεε αφθονο στη Χωρα μας ενω τωρα ρεει κατα ξενες Τραπεζες.. Τοτε που τα ονειρα γινονταν πιο ευκολα πραγματικοτητα..ενω τωρα ειναι πολυτελεια να κανουμε ονειρα για το αυριο.. Αραγε τα παιδια των 20 και΄…. χρονων τι αναμνησεις θαχουν απο ετουτη την δεκαετια΄΄ ΝΑΝΑ
  12. 0
    0
    ΕΓΩ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ ΤΟΥ 1974… ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΟΥ ΕΒΛΕΠΑ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΤΟΝ ΒΙΟΝΙΚΟ ΑΝΔΡΑ ΣΤΗ ΕΡΤ-2…ΚΑΙ ΘYMAMAI KAI ΤΟΝ ΓΑΙΔΑΡΟ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΤΟΥ ΠΑΠΠOY ΜΟΥ [ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ] ΠΟΥ ΤΟΝ ΞΕΚΑΠΝΙΖΑ ΣΤΑ ΛΙΒΑΔΙΑ… ΤΩΡΑ Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΣΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΠΛΕΟΝ ΚΑΝΕΝΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΦΙΛΕ ΣΤΡΑΤΗ … ΓΕΙΑ ΣTOYΣ ΚΑΛΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ …TON ΑΛΕΞΗ ΑΠΟ ΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ…ΠΑΠΑΝΔΡO ΕΛΛΗΝ…FARO……ΦΙΛΕ GEITONA Ο ΟΕΑΣ TO TΡΑΒΑΕΙ ΤΟ ΜΠΙΝΕΛΙΚΙ ΤΟΥ ΜΟΛΙΣ ΕΙΔΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΑΦΡΟΥΣ ΕΒΓΑΛΕ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΟΥ Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ… ΓΙΑΝΝΗΣ-ΚΟΖΑΝΗ
    • 0
      0
      ΥΠΗΡΧΕ ΑΛΗΘΕΙΑ…. ΚΑΘΑΡΟ ΒΛΕΜΜΑ… ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ… & Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΕ ΤΑΞΙΔΕΥΕ…. ΔΕΝ ΣΕ ΠΑΓΙΔΕΥΕ… HTAN ΓΙΟΡΤΗ…
    • Κων/νος Χατζηκώστας 23 Ιουλίου 2015 @ 14:22
      0
      0
      ΤΩΡΑ ΕΙΜΑΙ 50. ΑΝΑΦΕΡΕΣΑΙ ΣΤΡΑΤΗ, ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΠΟΒΛΑΚΩΣΑΝ ΜΕ ΜΑΤΡΙΞΙΑΚΟ ΧΑΖΟΣΕΞΙΣΜΟ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΣΤΑ 90’ς ΜΑΣ ΑΠΟΒΛΑΚΩΣΑΝ ΜΕ ΜΑΤΡΙΞΙΑΚΗ ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ ( ΕΣΚΕΜΜΕΝΟ ΑΠΑΤΡΙΣΜΟ-ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΣΜΟ-ΑΘΕΪΣΜΟ) ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΕΤΣΙ ΣΗΜΕΡΑ ΑΣΥΝΕΝΝΟΗΤΟΙ, ΗΤΤΟΠΑΘΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΝΑ ΤΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΝΕΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ???……. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΤΥΠΑΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ ΓΙ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΕΠΟΧΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΤΙΣ ΝΟΣΤΑΛΓΟΥΜΕ. ΣΥΓΝΩΜΗ ΠΟΥ ΣΑΣ ΧΑΛΑΩ ΤΗΝ ΑΝΑΠΟΛΗΣΗ, ΑΛΛΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΖΑΝΗ ΗΔΗ ΕΧΕΙ ΣΚΕΦΤΕΙ ΚΑΤΙ ΠΑΡΟΜΟΙΟ ΚΑΙ ΘΑ ΜΕ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΙ. DJ ΣΤΙΣ ΔΥΟ ΑΥΤΕΣ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ, ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ Η ΜΠΙΤΑΡΙΣΤΗ ΧΑΟΥΖ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΑΝΟΥΣΙΑ. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΔΕ, ΣΥΧΑΙΝΟΜΑΙ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΤΗΣ ΠΟΥ ΤΟΤΕ ΤΟ ΣΑΓΗΝΕΥΑ, ΕΝΩ ΤΩΡΑ ΒΛΕΠΩ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΕΚΦΥΛΙΣΜΕΝΟ, ΑΥΤΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΡΟΣΠΕΡΝΑΕΙ ΤΟΥΣ ΑΔΥΝΑΤΟΥΣ ΜΕ ΚΑΤΑΙΣΧΥΝΗ (ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΠΟΥΖΟΥΚΟΒΙΟΙ ΦΥΣΙΚΑ). ΜΑΣΤΟΡΑΚΗΔΕΣ ΣΤΑ 80’ς ΚΑΙ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΙ ΣΤΑ 90’ς ΕΞΕΤΕΛΕΣΑΝ ΕΠΙΤΥΧΩΣ ΤΙΣ ΑΠΟΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥΣ…
      • 0
        0
        ? Mαστοράκης κ Κωστόπουλος βρε Άνθρωπε μου – ? ΠΟΙΟΣ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΕ ΤΟΤΕ ΑΥΤΟΥΣ ? ΟΣΟΙ ΣΗΜΕΡΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΟΥΣ ΡΟΥΒΑΔΕΣ ΚΛΠ ΤΟΤΕ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΟΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΗΤΑΝ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ – ΤΟ ΚΙΝΗΤΡΟ ΗΤΑΝ Η ΤΕΧΝΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΠΕΙΡΟ… ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟ – ΤΩΡΑ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΜΕΝΑ…. ΜΕ ΤΑ ΣΤΗΜΕΝΑ ΦΡΑΓΚΑ ΣΤΗΝ ΓΩΝΙΑ…! 70 – 80 Η ΧΡΥΣΗ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ! ΠΑΡΕ ΔΕΙΓΜΑ ! KAI EΔΩ end….
      • 0
        0
        ? Mαστοράκης κ Κωστόπουλος βρε Άνθρωπε μου – ? ΠΟΙΟΣ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΕ ΤΟΤΕ ΑΥΤΟΥΣ ? ΟΣΟΙ ΣΗΜΕΡΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΟΥΣ ΡΟΥΒΑΔΕΣ ΚΛΠ ΤΟΤΕ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΟΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΗΤΑΝ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ – ΤΟ ΚΙΝΗΤΡΟ ΗΤΑΝ Η ΤΕΧΝΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΠΕΙΡΟ… ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟ – ΤΩΡΑ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΜΕΝΑ…. ΜΕ ΤΑ ΣΤΗΜΕΝΑ ΦΡΑΓΚΑ ΣΤΗΝ ΓΩΝΙΑ…! 70 – 80 Η ΧΡΥΣΗ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ! ΠΑΡΕ ΔΕΙΓΜΑ ! KAI EΔΩ end…. Hey… You…!
  13. 0
    0
    THN ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΧΑΡΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΝ ΜΑΓΙΚΗ ΒΡΑΔΥΑ ΤΟΥ 1987 ΟΤΑΝ Ο ΚΑΜΠΟΥΡΗΣ ΕΒΑΛΕ ΤΙΣ ΒΟΛΕΣ ΤΟΥ …ΚΑΙ Η ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΟ ΕΥΡΟΜΠΑΣΚΕΤ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕ ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΜΕΤΑΛΛΙΟ.. ΜΑΖΙ ΤΟΥ Ο ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΛΗΣ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ . Ο ΚΟΣΜΟΣ ΞΕΧΥΘΗΚΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ …. ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ …ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΧΑΡΑΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑΣ.. ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΙΣ 23 / 7 / 1957 ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΤΟ ΝΙΟΥ ΤΖΕΡΣΕΥ ΤΩΝ Η,Π,Α Ο ΝΙΚΟΣ ΓΕΩΡΓΑΛΗΣ Ο ΜΕΤΑΝΟΜΑΖΟΜΕΝΟΣ ΠΑΣΙΓΝΩΣΤΟΣ ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΛΗΣ… ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΝΙΚΟ ΓΚΑΛΗ ΚΑΙ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΘΛΗΤΕΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΥΣ ΜΕ ΤΙΣ ΝΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΝΑΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΕΣΥ ΣΤΡΑΤΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΦΕΡΕΣ ΜΝΗΜΕΣ ΦΙΛΙΚΑ Κ,Μ …
  14. χριστινα ζαγοριανου 23 Ιουλίου 2015 @ 12:35
    0
    0
    ΑΧ ΣΤΡΑΤΗ ΣΤΡΑΤΗ ΤΙ ΜΟΥ ΘΥΜΙΣΕΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΤΣΙ ΠΟΣΕΣ ΘΥΜΗΣΕΣ ΚΑΙ ΠΟΣΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΩΡΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΙΔΙΩΣ ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ ΑΝΟΙΓΕ Η ΣΕΖΟΝ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ ΠΟΥ ΕΡΧΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΑΠΟ ΦΙΛΑΝΔΙΑ ΓΕΜΑΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΝΕΑΡΟΙ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝΕ ΜΕ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΝΑΣΑΙ ΚΑΛΑ ΚΡΙΜΑ ΩΡΑΙΕΣ ΕΠΟΧΕΣ
  15. χριστινα ζαγοριανου 23 Ιουλίου 2015 @ 12:41
    0
    0
    Α ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΣΤΡΑΤΗ ΤΑ ΚΑΜΑΚΙΑ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ ΙΔΙΩΣ ΗΤΑΝ ΓΕΜΑΤΑ ΕΥΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΚΑΙ ΑΣ ΜΗΝ ΞΕΡΑΝΕ ΞΕΝΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ ΩΡΑΙΕΣ ΕΠΟΧΕΣ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΣΚΟΘΗΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΤΥ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΟΧΙ ΤΩΡΑ ΞΕΝΕΡΩΤΑ ΝΑ ΚΡΑΤΑΣ ΕΝΑ ΠΟΤΟ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΕΚΕΣΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΑΡ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΕΙΣΑΙ ΙΝ ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΤΟΤΕ ΧΟΡΕΥΕΣ ΓΕΜΙΖΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΑΣ ΜΗΝ ΕΙΧΕΣ ΠΟΛΛΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΤΟ ΠΑΡΤΥ ΣΤΗΝΟΤΑΝ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΣΚΟΥΣ ΣΤΟ ΠΙΚ ΑΠ ΤΩΡΑ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΧΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΜΑΞΙ ΑΣΤΑ ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΤΡΑΤΗ ΜΑΚΑΡΙ Η ΓΕΝΙΑ ΜΑΣ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΩΡΙΝΗ ΠΟΣΟ ΩΡΑΙΑ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΕΥΚΟΛΑ ΠΕΡΝΑΣ ΧΩΡΙΣ ΚΙΝΗΤΑ ΚΟΜΠΙΟΥΤΕΡ Κ.Λ.
  16. 0
    0
    ΚΙ ΕΓΩ ΝΟΣΤΑΛΓΩ ΤΑ ΦΟΙΤΗΤΙΚΑ ΜΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ. ΜΕ ΤΙΣ ΩΡΑΙΕΣ ΤΑΒΕΡΝΟΥΛΕΣ, ΤΟΥΣ ΘΕΡΙΝΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ, ΤΙΣ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ ΣΤΟ ΠΑΛΑΙ ΝΤΕ ΣΠΟΡ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ, ΤΙΣ ΝΤΙΣΚΟ, ΤΙΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΟΠΟΥ …… ΕΨΑΧΝΕΣ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟ
  17. 0
    0
    Καλησπέρα Στρατή, να σαι καλά γιατί μου έφερες στην θύμηση ανεπανάληπτες στιγμές των νεανικών μου χρόνων. Είμαι 65 χρονών, μητέρα με δύο κόρες και έναν δεκάχρονο εγγονό. Το σπουδαιότερο με τον παιδικό μου φίλο απο τα 12 χρόνια μας και επι 43 συναπτά και ευτυχισμένα χρόνια σύζυγό μου κΙ συνοδοιπόρο μου στη ζωή. Μαζί μεγαλώσαμε, μαζί ανακαλύψαμε την ζωή, το έρωτα, τον πόνο, τις δυσκολίες, την προδοσία απο φίλους, απο την πολιτέια, μαζι κλάψαμε και μαζί γελάσαμε. Βλέπω πως φάιρονται και πως διαςκεδάζουν οι σημερινοί νέοι και απογοητεύομαι. Που είναι η εποχή η δική μας, γεμάτη αγνότητα και προ πάντων ευγνωμοσύνη για αυτό που ´εχεις ή γιαυτό που απολαμβάνεις. Τα θερινά τα σινεμά με τον πάσα τέμπο, τα πάρτυ με τα μπλουζ, το σφικτοαγκάλιασμα, το φλερτ, τα καλοκαιρινά βράδια στις ντισκοτέκ της παραλίας, τα θεατρικά βράδια στο Πεδίον του Άρεως ή στο Άλσος του Παγκρατίου με την Ελεύρερη σκηνή. Είμαστε τότε ευτυχισμένοι και ικανοποιημένοι. Τώρα οι νέοι έιναι σκυθρωποί και δυστυχισμένοι. Και για όλο αυτό το σκηνικό φταίμε εμείς και μόνο εμέις……. η δικιά μου η γενιά, και λυπάμαι πολύ…πάρα πολύ. Ευχαριστώ για την υπομονή και κατανόηση ΑΝΝΑ Τ.
  18. Meadcare @gmail.com 23 Ιουλίου 2015 @ 17:28
    0
    0
    ΑΝΘΡΩΠΕ ΑΓΑΠΑ…. Η ΣΩΣΤΗ ΑΝΑΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΠΑΙΔΕΙΑ ΒΓΑΖΕΙ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΥΣ ΑΝΘΩΠΟΥΣ ΑΝ ΕΟΙΘΥΜΕΙΣ ΝΑ ΕΊΣΑΙ ΚΑΙ ΕΛΕΥΕΘΕΡΟΣ ΤΟΤΕ ΚΑΝΕ ΈΝΑ ΝΤΙΛ ΙΤ ΜΕ ΕΝΑ ΑΠΛΟ ΚΛΕΊΣΙΜΟ ΜΑΤΙΏΝ ΚΑΙ ΝΟΥ ΚΑΙ ΞΑΝΑΠΑΡΤΕΣ ΣΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ KISS ME LOVE
  19. 0
    0
    Ωραιες εποχες..αλλα οχι αναντικαταστατες..οποιος μπορει ακομα να αγαπα δε δεσμευεται απο εποχες..

Σχολιάστε

To e-mail σας δεν θα δημοσιευθεί