20:44 - 07/07/2014

Ο παρατηρητής του παιχνιδιού.

paratiritis

Eίναι πραγματικά τόσο απλό.

Ολοι θέλουμε να φτάσουμε κάπου να υλοποιήσουμε κάτι.

Είναι όλα μέρους του παιχνιδιού που θέλουμε να υλοποιήσουμε.

Το παιχνίδι είναι καταπληκτικό αλλά είναι απλά ένα παιχνίδι.

Ακόμα και αν κερδίσεις.

Το θέμα δεν είναι να κερδίσεις – η νίκη δίνει ένα τέλος στο παιχνίδι και αυτό είναι ένα παιχνίδι που δεν τελειώνει.

Υπάρχει κάτι βαθύτερο από αυτό το παιχνίδι .

Ας το ονομάσουμε O «Παρατηρητής του Παιχνιδιού»

Ο παρατηρητής γνωρίζει και βλέπει όλη την ουσία του παιχνιδιού.

Ο παρατηρητής δεν έχει ούτε φόβο ούτε ενοχές.

Ο παρατηρητής δεν έχει προτιμήσεις.

Ο παρατηρητής απλά παρακολουθεί το παιχνίδι.

Και υπάρχει ο περιορισμένος εαυτός σου που παίζει το παιχνίδι

και υπάρχει και ο απεριοριστος εαυτός σου που παρακολουθεί το παιχνίδι.

Ο παίχτης δεν είναι ποτέ ικανοποιήμενος

Ο παίχτης πάντα θέλει περισσότερα.

O παρατηρητής δεν χρειάζεται περισσότερα.

O παίχτης πιστεύει στους στόχους

O παρατηρητής είναι απεριόριστος.

Το πραγματικά πνευματικό ον μόνο παρακολουθεί.

O παίχτης πάντα θέλει περισσότερα.

Ο παρατηρητής ποτέ δεν χρειάζεται τίποτα.

Ο παίχτης πιστεύει στους στόχους.

Ο παρατηρητής είναι απεριόριστος.

Δεν χρειάζεται να απαλλαγείς από τον παίχτη .

Χωρίς τον παίχτη δεν υπάρχει παιχνίδι και δεν θα υπήρχε ο παρατηρητής.

Αυτός που δεν έχει «ενθυμηθεί » μόνο παίζει.

Ο αφυπνισμένος παίζει άφοβα και παρακολουθεί.

Οταν θυμηθείς ότι είσαι ο παρατηρητής

το παιχνίδι φωτίζεται.

Δεν χρειάζεται να κερδίσεις και δεν φοβάσαι να χάσεις.

Μπορείς να κάνεις , να είσαι , να έχεις ό,τι ονειρευτείς.

Ναnice Ellis. ΠΗΓΗ

Loading...

Σχόλια Αναγνωστών (16)

  1. 0
    0
    XMM…
  2. 0
    0
    to παιχνιδι της ζωής…
  3. 0
    0
    Pοιός ο ρολος του φυρερ και τι σχεση εχει με την 119
  4. 0
    0
    Ο Παρατηρητής πολύ σωστά λες πως δεν θα υπήρχε αν δεν υπήρχε παίχτης ο Παρατηρητής συνήθως ειναι αυτός που θα πεταχτεί να πει τον παίκτη τι κίνηση να κάνει … κι αν το πάρουμε όπως το δίνεις …. η ψυχή ειναι αυτή που παρατηρεί και επεμβαίνει στη λογική όταν είναι να κάνει μιά κίνηση … η ευχαρίστηση υπάρχει την ώρα του παιχνιδιού κι οχι στο τέλος γιαυτό και δεν ειναι ανάγκη να χάσεις ή να κερδίσεις…


    Υ.γ ποιος ξεχνά το Ταβλι στα καφενεία με τους γέρους που παίζουν 6 ατομα μαζί οι δυο ρίχνουν τα ζάρια και κινούν τα πούλια και οι υπόλοιποι παίζουν!!! χεχεχε

    Ρακοσυλλέκτης
    • 0
      0
      ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΕΙΣ
      ποιος ξεχνά το Ταβλι στα καφενεία με τους γέρους που παίζουν 6 ατομα μαζί οι δυο ρίχνουν τα ζάρια και κινούν τα πούλια (ΠΑΙΧΤΕΣ) και οι υπόλοιποι ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΝ….
  5. 0
    0
    Το μπερλίν είναι τιγκα στους μουσουλμανους η οχι;
  6. 0
    0
    Ε κοιτα κει…παλια γνωστοι μεθοδο αντιπερισπασμός….κοιτα την ξανθιά γαλανοματα αρια φυλή…που που να δω;ωπ για ποια αρια φυλη μιναμε
  7. 0
    0
    ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΙΣΧΥΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΠΗΡΕΑΖΕΤΑΙ Ο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ.. ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ!!

    Ελευθέριος Νους
  8. 0
    0
    ..Το όνειρο ενός ονείρου είναι μοναχά…
  9. 0
    0
    Ο Θεός εχει ελεύθερη βούληση απο τοτε που αδειασε η βουλη του απο ανθρώπους.Οταν βρεθει μιά καθαρίστρια για λατζα θα το ξανασκεφτεί τι βουληση να μεταχειριστεί.
  10. 0
    0
    Ενδιαφερομαι για ευκαταστατο κυριο να κανουμε διακοπες. Απαραιτητο καλη διανοητικη κατασταση και υγεια. Χωρις δεσμευσεις.
  11. 0
    0
    Rε εννια 22 για την πορσε 911 μιλας
  12. 0
    0
    ''Ας το ονομάσουμε O "Παρατηρητής του Παιχνιδιού"

    ''Και υπάρχει ο περιορισμένος εαυτός σου που παίζει το παιχνίδι
    και υπάρχει και ο απεριοριστος εαυτός σου που παρακολουθεί το παιχνίδι.''

    ΜΙΛΑΜΕ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΑΤΟΜΟ.ο περιορισμένος εαυτός είναι ο καθένας απο εμάς, με τα καθημερινά προβλήματα,μικρά ή μεγάλα,στον αγώνα της επιβίωσης.
    ο απεριόριστος εάυτος είναι πάλι ο καθένας απο εμάς, αλλά σαν ένα άλλο εγώ(άλλος εαυτός) που δεν επηρεάζεται απο τα καθημερινά δρώμενα,καθώς στέκει και παρατηρεί τι τραβάει ο περιορισμένος εαυτός με τις επιλογές που κάνει και πορέυεται στην ζωή του.
    μοιάζει εγωιστικό απο μέρους του απεριόριστου..
    δεν είναι όμως έτσι,δεν είναι θέμα εγωισμού του απεριόριστου.
    το θέμα είναι στο ότι..ο απεριόριστος δεν δύναται να συχγρονιστεί με τον περιορισμένο,
    επειδή εκπέμπουν σε διαφορετικές συχνότητες.ο μέν είναι γειωμένος στην καθημερινότητα και τα προβλήματα που του έχει φορέσει το σύστημα και οι επιλογές του γενικότερα,που και αυτές έχει φροντίσει το σύστημα να είναι προβλεπόμενες και πάντα μέσα στα πλαίσια που αυτό επιβάλει.ενώ ο δέν είναι συνδεμένος με το φώς,την γνώση και αντιλαμβάνεται το δράμα του πρώτου και την ματαιότητα των κόπων και προσπάθειών του.
    συνεπώς αφού πάντα μιλάμε για το ίδιο άτομο που εμπεριέχει και τους δυο εαυτούς
    γιατί δεν μπορεί να γίνει κάτι μεταξύ των, ωστέ ν'αλλάξει η τραγωδία που βιώνει ο περιορισμένος;;
    η απάντηση είναι απλή (αλλά όχι αυτονόητη)..
    ΑΓΑΠΗ
    αυτός είναι ο πραγματικός πόλεμος,αυτή είναι η πραγματική μάχη της ζωής σου,εδώ ξεκινά και τελειώνει το παιχνίδι.
    μέσα,έξω,πάνω,κάτω,δεξιά,αριστερά…αγάπη παντού,στον εαυτό σου,στους γύρω σου,στην φύση,τα ζώα,στον ύπνο σου και στον ξύπνιο σου,στην κάθε σου ανάσα στην κάθε σου κίνηση,σκέψη,πράξη…ακόμα και στον τρόπο που θα μαγειρέψεις ένα φαγητό..έχεις παρατηρήσει οταν φτιάχνεις κάτι μ'αγάπη πόσο νόστιμο γίνετε;; αν δεν το έχεις παρατηρήσει είναι επειδή δεν έχεις δώσει σημασία…παρατήρησέ το να δείς. αυτό που ισχύει για το μαγείρεμα του φαγητού,ισχύει και για οτιδήποτε άλλο στην ζώή μας.
    ''Δεν χρειάζεται να απαλλαγείς από τον παίχτη .
    Χωρίς τον παίχτη δεν υπάρχει παιχνίδι και δεν θα υπήρχε ο παρατηρητής.''

    ''Αυτός που δεν έχει "ενθυμηθεί " μόνο παίζει.
    Ο αφυπνισμένος παίζει άφοβα και παρακολουθεί''.

    αυτός που δεν έχει ''ενθυμηθεί''και μόνο παίζει είσαι εσύ και γώ..η ζωή μας και ο χρόνος μας περνάει προσπαθώντας να προσπεράσουμε-ξεπεράσουμε τα καθημερινά εμπόδια,υποχρεώσεις στην ζωή μας, ΜΑ αυτά ποτέ δεν τελειώνουν και δεν πρόκειται να τελειώσουν,διότι κάποιοι φροντίζουν να πολλαπλασιάζονται.(καταλαβαίνεις ποιοί..)
    για να ''ενθυμηθείς''λοιπόν και να ξεφύγεις απο τον ρολό του παίκτη και να γίνεις παρατηρητής,χρειάζεται να κατανοήσεις οτι συμμετέχεις σε ένα παιχνίδι φόβου και αγάπης. ο φόβος σε κάνει περισσότερο παίκτη,η αγάπη σε κάνει περισσότερο παρατηρητή.μέσω της αγάπης και ΜΟΝΟ μέσω αυτής μπορείς να φωτιστείς,ενθυμηθείς και εντέλει αντιληφθείς,κατανοήσεις την ουσία του παιχνιδιού…έτσι ο παίκτης με τον παρατηρητή γίνονται ένα,το παιχνίδι τελειώνει και ξεκινά η αληθινή ζωή..έξω πια απο το σπήλαιο.
    έξω..στο φώς

    υ.γ όλα αυτά τα λέω και επαναλαμβάνομαι συνεχώς, διότι βλέπω κάτι άρθρα σαν το παραπάνω,που ναι μέν ‘’λέει’’ κάποια πράγματα ΑΛΛΑ δεν δείχνει τον τρόπο ωστέ κάποιος να τα εφαρμόσει στην ζωή του, ωστέ να δεί-βιώσει κάποιο αποτέλεσμα.δεν ξέρω αν γίνομαι κατανοητός…

    υ.γ 2 που είσαι ‘’αυτά’’.βοήθα την κατάσταση.μ’εβαλες σε σκέψη με το..’’αντίθετο της αγάπης…η μή αγάπη’’.σου έγραψα κάτιτις,δεν ξέρω αν το είδες..

    sketo original
  13. 0
    0
    ORIGINAL, ΚΑΛΗ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ…. ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΓΩΑΝΘΡΩΠΟΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ… Η ΑΓΑΠΗ ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ,ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΙΔΙ ΓΙΑ ΑΝΟΔΟ ΣΕ ΑΝΩΤΕΡΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ…
    • 0
      0
      πάλι σε σκέψεις με βαζεις..
      πέρα απο την ΕΓΩΑΝΘΡΩΠΟΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ…
      τι ;; ποιά άλλη πλευρά να λάβουμε υπ όψην..;;

Σχολιάστε

To e-mail σας δεν θα δημοσιευθεί