09:15 - 19/02/2014

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΦΥΠΝΗΣΗ….!

o-dromos-pros-tin-afypnisi

( Αλήθεια ! Τελικώς τι θέλουμε; )

Με τους ανθρώπους με τους οποίους έχουμε στενούς δεσμούς αίματος ή γάμου ή βαθιά ομοιότητα….είμαστε αποφασισμένοι να προχωρήσουμε εις την κατεύθυνση μιας δρομολογημένης πορείας γεμάτη κινδύνους/εμπόδια, που σχεδιάσαμε για να μας μεταφέρει από το ένα σημείο της ΕΞΕΛΙΞΗΣ μας σε κάποιο άλλο. Μέσα εις το Σύμπαν υπάρχει μια άψογη, αμείλικτη αποτελεσματικότητα, στόχος της οποίας είναι η ΕΞ-ΕΛΙΞ-Η της ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ. Και πάντα το έναυσμα γι’ αυτή την εξέλιξη είναι η ΕΠΙΘΥΜΙΑ. Η Βούληση «να γίνω»….ενυπάρχει ΑΔΕΛΦΙΑ….σε κάθε σφαίρα δράσης. Από το απειροελάχιστο άτομο …έως το σύνολο του Υλικού Σύμπαντος.

Αν εμείς όμως αναγκαστικά έχουμε περιορισμένη οπτική μερικές φορές, παρόλα αυτά……οδηγούμαστε μαζί με ολόκληρη την υπόλοιπη Δημιουργία, ακριβώς προς εκείνο….. που θα το λέγαμε……. «Γίνομαι».

Εμείς ΑΔΕΛΦΙΑ…… συνήθως κυνηγάμε την ευχαρίστηση και προσπαθούμε να αποφύγουμε τον ΠΟΝΟ. Όλα όμως όσα μας συμβαίνουν γύρω μας….μας σπρώχνουν προς την ΑΦΥΠΝΗΣΗ. Δηλαδή…από τις ψευδαισθήσεις που τρέφουμε ακόμα για τους ΕΑΥΤΟΥΣ μας, για τον κόσμο, για τη θέση μας μέσα σ’ αυτή την πραγματικότητα, από τα ελαττώματα του χαρακτήρα μας που πρέπει να αποδεχτούμε και να ξεπεράσουμε. Και καθώς προχωράμε σε υψηλότερο επίπεδο, οι σχέσεις μας βοηθάνε ν’ ΑΦΥΠΝΙΣΤΟΥΜΕ σταδιακά από όλες τις εγωιστικές μας ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ.

Μήπως όμως τελικά ΑΔΕΛΦΙΑ….εμείς οι ίδιοι…δημιουργούμε ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ των οποίων γινόμαστε θύματα, μέχρι τελικά να λυτρωθούμε; Μήπως οι προσωπικές μας επιθυμίες έχουν την δύναμη να μας αποπλανήσουν οδηγώντας μας σε βαθύτερες εμπλοκές με τους άλλους;

ΤΕΛΙΚΑ ΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ;

Θέλουμε αγάπη, έγκριση, θαυμασμό, σεβασμό, άνεση, σεξ, υλικά αγαθά, σιγουριά, συντροφικότητα, γόητρο, δύναμη, κάποια βοήθεια, ανακούφιση, προστασία;
Για να αποφύγουμε–λόγω επιθυμίας–την αποπλάνηση …εκείνο που μας απομένει είναι η εγκατάσταση (σε μια μεγαλύτερη επίγνωση).

Ας πάρουμε ένα παράδειγμα: Πολλές φορές διαλέγουμε κάποιον ή κάποια για ορισμένες ιδιότητες του(της), τις οποίες όμως δεν είμαστε πρόθυμοι ν’ αναπτύξουμε ή να εκφράσουμε εμείς οι ίδιοι. Ισχυριζόμαστε ότι θαυμάζουμε αυτές τις ιδιότητες ή τις ικανότητες σ’ εκείνο το άλλο πρόσωπο, όμως εις την ουσία νιώθουμε προδομένοι όταν αναγκαζόμαστε ν’ αναπτύξουμε εμείς αυτές ακριβώς τις ιδιότητες. Και τελικά μόλις φτάσει η ώρα κάθε ΕΝΣΑΡΚΩΣΗΣ, επιλέγουμε με την καθοδήγηση της ΨΥΧΗΣ μας, τους ΓΟΝΕΙΣ εκείνους που όχι μόνον θα μας εφοδιάσουν με το κατάλληλο όχημα για τη ζωή που έρχεται….αλλά και θα μας οδηγήσουν να προοδεύσουμε περισσότερο από ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ απόψεως.

Εις την επιθυμία για ΕΞΕΛΙΞΗ, η Ψυχή μας…..μας «παραχωρεί» εις τους γονείς μας, όχι για να μας προσφέρουν κάθε τι που μπορεί να εύχεται η προσωπικότητά μας, αλλά επειδή μας…προμηθεύουν κάποιο σημαντικό κομμάτι….από αυτά που μας χρειάζονται για να αναπτυχθούμε, καθώς προχωρούμε κατά μήκος του δρόμου….που είναι χαραγμένος.
Όποιος ΑΔΕΛΦΙΑ…..νιώθει ότι θα μπορεί να προχωρήσει περισσότερο εις τη ζωή, …αν απλώς είχαμε Γονείς που μας αγαπούσαν πιο πολύ, μας αποθάρρυναν και μας κατανοούσαν σε βάθος, καλά θα κάνει να θυμηθεί ότι αυτές είναι οι επιθυμίες της προσωπικότητας, όχι οι ανάγκες της Ψυχής.

Επομένως οι δύσκολοι Γονείς μπορεί συχνά να συνεισφέρουν εξαιρετικά σ’ αυτήν την πρόοδο εξ αιτίας των ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΩΝ μας…προς αυτούς. Και καλό θα είναι….να μην τα φορτώνουμε όλα στους Γονείς μας….διότι στις δυσκολίες της ζωής….. δίνονται ΜΑΧΕΣ….για την ΕΠΙΒΙΩΣΗ μας. Και κάθε μάχη….έχει φυσικά και το τίμημά της.

Τώρα αν θέλουμε να συμμετέχουμε συνειδητά εις την ΕΞΕΛΙΞΗ μας, είναι αναγκαίο να κάνουμε ερωτήσεις προς τον ΕΑΥΤΟ μας, αν και για κάθε απάντηση χρειάζεται φυσικά και διαφορετική διαδικασία.

Ερωτήματα τέτοια μπορεί να είναι :

Α) Αναγνωρίζω μέσα μου ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ σε αυτούς …για το ρόλο που έχουν παίξει στην ΕΞΕΛΙΞΗ μου;
Β) Έχω γνωρίσει ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ που με βοήθησαν για την αποστροφή μου γι’ αυτά τα χαρακτηριστικά;
Γ) Μπορώ να δεχθώ….. ότι αυτό που αναζητώ κατοικεί ίσως θαμμένο μέσα μου, πυροδοτώντας και το φόβο μου, γι’ αυτό και την κριτική μου στάση προς εκείνους που δεν μπορούν να κρύψουν μια ανάλογη πλευρά του Εαυτού τους;
Δ) Τελικά τι συμβαίνει με ΕΜΕΝΑ;
Ε) Με προκαλεί η ΖΩΗ να είμαι περισσότερο ΕΝΤΙΜΟΣ…..σε σχέση με τη σκοτεινή μου πλευρά;
ς ) Πώς ανταποκρίνομαι σε τέτοιες προσκλήσεις; Με φόβο ή με ειλικρίνεια;
Ζ) Ποιο θα ήταν το χειρότερο πράγμα που θα μπορούσα να ΑΝΑΚΑΛΥΨΩ σχετικά με την δική μου ΦΥΣΗ;
….κι έρχονται….οι εξαρτήσεις…..

Έχω προσέξει …..ότι ορισμένοι άνθρωποι που είχαν περισσότερη πληροφόρηση πάνω σ’ ένα αντικείμενο εκδήλωναν ΕΞΑΡΤΗΣΕΙΣ ακριβώς επάνω εις τον τομέα της ειδίκευσής τους. Ο τομέας της ειδίκευσης δένει θαυμάσια με την εξάρτηση απεικονίζοντας πιστά μια βαθύτερη κατάσταση, η οποία αποτελεί στην πραγματικότητα, ένα σοβαρό θέμα.

Σ’ αυτές τις περιπτώσεις η ΕΞΑΡΤΗΣΗ δημιουργεί μία πίεση που καθιστά δυνατό τον προσωπικό μετασχηματισμό. Ίσως τελικά ΑΔΕΛΦΙΑ….η ΕΞΑΡΤΗΣΗ, να μας δίνει την ευκαιρία να τακτοποιήσουμε σε μεγάλη ποσότητα το ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ μας, στην κάθε διάρκεια της ζωής. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα στοίχημα επειδή ακριβώς η ΘΕΡΑΠΕΙΑ απαιτεί ολοκληρωτική και συνεχή παράδοση της προσωπικής ΒΟΥΛΗΣΗΣ σε μια ανώτερη δύναμη από εμάς.

Δηλαδή εις την ουσία η ΨΥΧΗ μας επιλέγει μερικές φορές το στοίχημα με την ΕΞΑΡΤΗΣΗ, επειδή αυτός είναι ο ταχύτερος και πλέον αποτελεσματικός τρόπος για να δοθεί ένα τέλος. Και εις την ουσία το τέλος αυτό…..να είναι η ΠΑΡΑΔΟΣΗ, η ΑΦΥΠΝΙΣΗ και ο ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ του Ανθρώπου.

Τι γίνεται όμως ΑΔΕΛΦΙΑ…..όταν η βούληση δεν μπορεί να θεραπευτεί και το εξαρτώμενο άτομο δεν καταφέρνει τελικά να θεραπευτεί;

Απλά οι άλλοι….οι πιο εκτεταμένοι, πιο έντονοι και λιγότερο δραστικοί ΚΥΚΛΟΙ ΙΑΣΗΣ γίνονται οι επιλογές μας….για τις επόμενες ζωές. Ή διαφορετικά θα έλεγα ότι η Ψυχή μας….μπορεί να στοιχηματίσει με την ΕΞΑΡΤΗΣΗ ξανά και ξανά ανεβάζοντας το ποντάρισμα σε κάθε επόμενη ζωή δηλαδή ανεβάζοντας τον πήχη και αυξάνοντας την πίεση ωσότου τελικά επιτευχθεί η παράδοση π.χ. καθ’ ολοκληρία θεραπεία.

Εκείνο που πρέπει να προσέχουμε είναι ότι κανείς μας δεν μπορεί να παραδώσει τη ΒΟΥΛΗΣΗ κάποιου άλλου και ως εκ τούτου κανείς μας δεν μπορεί να προκαλέσει τη θεραπεία κανενός. Είναι δική μας δουλειά.

Τώρα….για έναν που έχει πρόβλημα π.χ. αλκοολισμός ή ναρκομανής ή τζογαδόρος κλπ….εις την ουσία δεν είναι μόνον αυτός …αλλά ακόμη 3 ή 4 άτομα (αν έχει οικογένεια) και οι ζωές των υπολοίπων που βρίσκονται κι αυτές εκτός ελέγχου, ακριβώς εξ αιτίας της συμπεριφοράς του εξαρτώμενου ατόμου και των δικών τους ατελείωτων προσπαθειών να την ελέγξουν.

Άρα η ΕΞΑΡΤΗΣΗ….Αδέλφια….είναι σημαντικός παράγοντας για έναν ευρύτατο μετασχηματισμό. Κι ακριβώς επειδή εμπλέκει ΟΛΟΚΛΗΡΗ την οικογένεια, όλους εκείνους που χρειάζονται θεραπεία και που ο καθένας τους μπορεί κατ’ αυτό τον τρόπο να μετασχηματιστεί.

Για τα μέλη της οικογένειας θεραπεία σημαίνει, ν’ αναγνωρίσουν την αδυναμία τους πάνω στους άλλους, συμπεριλαμβανομένου και του εξαρτημένου ατόμου. Η απλή και μόνον αναγνώριση ΑΔΕΛΦΙΑ…της αδυναμίας τους αποτελεί αυτή καθ’ αυτή…ένα μετασχηματισμό ΚΑΡ-ΔΙΑΣ.

Έτσι μέσα από την ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ των δικών τους εξαρτήσεων…τα μέλη της οικογένειας αποκτούν το «κλειδί» για να καταλάβουν τις δυναμικές ολόκληρων γενεών, κάτι που πρωτύτερα ήταν αδύνατο ν’ αντιληφθούν. Θα μπορούσα να πω…ότι πίσω από κάθε εξαρτημένο άτομο υπάρχει συνήθως μια οικογενειακή ιστορία, που βρίθει από διάφορες συμπλεκόμενες εξαρτήσεις…όσον αφορά στις προηγούμενες γενιές.

Η «οικογένεια αυτή νόσος»…..θα συνεχίσει ν’ αναπτύσσεται και σε επόμενες γενιές, εκτός αν θεραπευτεί.

Αλήθεια…ΑΔΕΛΦΙΑ…ποιες καταστάσεις και συνθήκες έχει επιλέξει η ενσαρκωμένη ύπαρξη και τι σκοπό θέλει να πετύχει;

Θα έλεγα …ότι τα πρόσωπα που διεξάγουν από κοινού μια ανάλογη διεύρυνση σε πολλές ζωές απαρτίζουν έναν ΚΥΚΛΟ και κάθε τέτοιος ΚΥΚΛΟΣ είναι μια έκφραση του οικογενειακού ΠΕΠΡΩΜΕΝΟΥ και συνάμα του ΟΜΑΔΙΚΟΥ πεπρωμένου, αφού ενσωματώνει έτσι τις εξελεγκτικές διαδικασίες της ΕΚΦΡΑΣΗΣ, της ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ και της ΕΠΕΚΤΑΣΗΣ, οι οποίες φυσικά είναι οργανωμένες γύρω από ένα ειδικό και κοινό για όλους τους συμμέτοχους με το θέμα.

Τελικά….η ΕΝΣΑΡΚΩΣΗ μας…μέσα σε τέτοιους ΚΥΚΛΟΥΣ γίνεται για να διερευνήσουμε τις διαφορετικές πλευρές ενός θέματος και να επιτύχουμε, τελικά ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ, στην κατανόησή μας, ως προς αυτό το ζήτημα.

Αν τελικά η εξάρτηση μας ή οτιδήποτε άλλο σοβαρό μεγάλο πρόβλημα είναι κάτι που βιώνουμε σε μια ζωή, αλλά δεν το λύνουμε, τότε ανήκουμε πιθανόν σ’ έναν ΚΥΚΛΟ, μέσα στον οποίο το θέμα αυτό διερευνάται και σε άλλες ΕΝΣΑΡΚΩΣΕΙΣ. Αν όμως βιώνοντας μια κατάσταση άσχημη, τελικά μαθαίνουμε από αυτήν, ίσως στη συνέχεια μπορέσουμε να τη θεραπεύσουμε.

Επίσης μπορεί να συνεχίσουμε να ενσαρκωνόμαστε γύρω από τα ίδια θέματα, από κοινού με άλλους μέσα εις τον ίδιο ΚΥΚΛΟ, προκειμένου να τους διδάξουμε, να τους βοηθήσουμε να γιατρευτούν και να μάθουν να χρησιμοποιούν τις ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΡΕΤΕΣ, για να βελτιώσουν την κατάστασή τους.

Φυσικά εδώ θα έλεγα…..ότι μια τέτοια ΕΝΣΑΡΚΩΣΗ αποτελεί επίδειξη του ΝΟΜΟΥ της ΘΥΣΙΑΣ και χρειάζεται για να θεραπεύσει την οικογένεια ή την ευρύτερη ομάδα. Εκείνο που πρέπει να επισημάνω είναι ότι δεν είμαστε μόνο ξεχωριστά άτομα και οντότητες…..είμαστε συγχρόνως ΑΔΕΛΦΙΑ…..ενωμένοι με άλλους, με τους οποίους απαρτίζουμε μονάδες συνεισφοράς εις το μεγαλύτερο ΣΩΜΑ της ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ, που είναι αυτή καθαυτή μια ΖΩΝΤΑΝΗ ΥΠΑΡΞΗ.

Κάθε τι που πετυχαίνουμε ως άτομα, γίνεται συνήθως είτε μέσα από τη στενή και αρμονική ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ, είτε μέσα από την ΒΙΑΙΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ εναντίον των άλλων, που ανήκουν εις τον ΚΥΚΛΟ μας και με τους οποίους μοιραζόμαστε οικογενειακό ή ομαδικό ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ. Έτσι μ’ αυτόν τον τρόπο αναγκάζουμε ο ένας τον άλλον να βιώσουμε διαφορετικές ή αντικειμενικές διαστάσεις των σχετικών προβλημάτων που βιώνουμε.

Αν πχ. μια ψυχρή και αδιάφορη Μάνα, θα μας υποχρεώσει πιθανά να εγκαταλείψουμε την ψυχολογική μας ΕΞΑΡΤΗΣΗ και την ανάγκη μας για ΕΓΚΡΙΣΗ και να μάθουμε να στηριζόμαστε εις τον ΕΑΥΤΟ μας. Κι αυτό μπορεί κατά κάποιο τρόπο να αποτελεί μια σημαντική προϋπόθεση για κάποιο άλλο καθήκον για το οποίο είμαστε εδώ….για το ΕΚΤΕΛΕΣΟΥΜΕ εις την παρούσα ζωή.

Ίσως τελικά….ποιος ξέρει ….να χρειαζόμαστε τους ΕΧΘΡΟΥΣ και τα βάσανα μας, ως αρνητικά παραδείγματα εναντίων των οποίων δοκιμάζουμε τους ΕΑΥΤΟΥΣ μας, για να καταφέρουμε τελικά να γίνουμε όλα εκείνα για τα οποία είμαστε ΙΚΑΝΟΙ.

«ΦΥΣΙΣ ΚΡΥΠΤΕΣΘΑΙ ΦΙΛΕΙ» – ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ

ΕΡΡΩΣΘΕ
ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

Loading...

Σχόλια Αναγνωστών (3)

  1. 0
    0
    πραγματικα δεν καταλαβαινω τι θελει να πει ο ποιητης.αραγε αυτος που το εγραψε,καταλαβε τι εγραψε; ο ηρακλειτος το εγραψε; εγραφαν και κατι μπαρουφες οι αρχαιοι ημων..με το συμπαθειο κιολας.. δεν ειναι και ολα τα κειμενα επικαιρα και επικοδομητικα ρε παιδια απλα επειδη τα εγραψε καποιος αρχαιοελληνας,ελεος δηλαδη
  2. 0
    0
    στον ταξιδεμό τούτης της δύσκολης μέρας… και συνεπιβάτη τον έντονο πονοκέφαλο… θέλω να ξορκίσω το κακό… με σκέψεις.. και λέξεις…

    ´´ εύκολο λάφυρο δεν το ζυγώνω, το δυσκολοπαρτο μ´ευφραίνει μόνο ´´
    η ιστορία του ανθρώπου θα μπορούσε να συμπυκνωθεί σε μια μόνο λέξη…
    ΑΓΩΝΑΣ…
    μια επίμοχθη προσπάθεια… ενας ατελείωτος ανηφορικός δρόμος…
    όμως με αυτόν τον αγώνα.. ο άνθρωπος δεν μετράει τον ανήφορο..
    μετράει τον εαυτό του..
    στον αγώνα για το μεγάλο λάφυρο της αφύπνισης… συχνά θα νιώσεις την αποδοκιμασία των άλλων.. την παγωνιά του ύψους.. τη μοναξιά… το φθόνο εκείνων που ξεμένουν πίσω.. και πια δεν μπορούν να σε ακολουθήσουν..
    θα αποχωρισθείς φιλους.. συγγενείς.. ακόμα και κομμάτια του εαυτού σου θα αφήσεις πίσω..
    ακόμη και η προσπάθεια για … το υψηλό.. ενέχει τον κίνδυνο της πτώσης..
    φυσικά στη ζωή μόνο τα σκουλήκια δεν πέφτουν..
    ..τον μεγάλο όμως δεν τον αναγνωρίζεις μόνο από την άνοδο αλλά κι από την πτώση του…
    ανέκαθεν η δυσκολία λειτουργούσε σαν πρόκληση…
    στους καιρούς μας όμως.. η δυσκολία αποτελεί ανασταλτικό παραγοντα στον αγώνα για τα υψηλά και τα δύσκολα..
    αν κάποτε επιδίωξη ήταν ο δύσκολος άθλος.. τωρα επιδίωξη είναι το χρήμα και η εξουσία..
    αν ο άνθρωπος έχει γαλουχηθεί με υψηλές αξίες.. τότε εχει από τον εαυτό του μεγάλες απαιτησεις που τις ΣΤΗΡΙΖΕΙ στον προσωπικό του αγωνα.. ξέρει να ευφρένεται απο τα δύσκολα λάφυρα κρατώντας μια αγέρωχη στάση έναντι των χαμηλών απαιτήσεων του καιρού…
    είπε επίσης ο Ηράκλειτος..
    ´´ οι άριστοι προτιμούν έναντι όλων των φθαρτών και θνητών πραγμάτων ένα μόνο την αιώνια δόξα. Αντίθετα οι πολλοί ικανοποιούνται με το να είναι χορτασμένοι όπως τα κτήνη.. ´´


    χαμογέλα λοιπόν…

    μη σταματάς …

    και να θυμάσαι πάντα…

    ακόμα και όταν .. ζεις μονάχα εν λευκώ..

    ´´ τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες, τον άγριο Ποσειδώνα, δεν θα τους συναντήσεις.. αν δεν τους κουβαλάς.. στην ψυχή σου.. ´´


    χαμογέλα..

    Εντέλεια και Φως


    η ´´Ψυχαγωγός ´´
  3. 0
    0
    Τελικα τι θελουμε;Πως μπορουμε να ξερουμε τι θελουμε αν δε γνωριζουμε τα ορια μας κ τη θεση μας σ αυτο το συμπαν.Η αγνοια μου βασιζεται σε αυτην την κατανοηση.Ολα ξεκινανε απο μεσα μας αλλα το μεσα μας χρειαζεται επανεκινηση.Αγαπη κ συνειδητοτητα η καυσιμη υλη,ενας διαφορετικος ανωτερος κοσμος το αποτελεσμα….

    Εχετλαιος

Σχολιάστε

To e-mail σας δεν θα δημοσιευθεί