22:09 - 26/06/2014

Κατανοώντας τη ‘μαγική σκέψη’

katanoontas-ti-magiki-skepsi

Κατανοώντας τη ‘μαγική σκέψη’

Τι είναι η “μαγική σκέψη”; Πώς μπορεί να επηρεάσει την καθημερινή σου ζωή, τις σχέσεις σου, τις επιλογές σου;

Με τέτοια ερωτήματα θα ασχοληθώ σε αυτό το άρθρο έχοντας ως σκοπό την ενημέρωση όσων τους ενδιαφέρει το συγκεκριμένο θέμα, το οποίο φαίνεται να είναι τόσο διαδεδομένο, ώστε να προκαλεί σύγχυση στη σκέψη και την αντίληψη πολλών ανθρώπων στις μέρες μας.

Η μαγική σκέψη είναι κατά βάση ένα ενθύμιο από την παιδική ηλικία. Τα παιδιά κυρίως μεταξύ περίπου 2 με 8 ετών, είναι πολύ καλά στο να συνδέουν, μέσω της φαντασία τους, γεγονότα δίνοντάς τους προσωπικό νόημα, αιτία κι ερμηνεία.

Το «μαγικό μου σπαθί», η «μαγική μου χτένα», «αν κουνήσω τα χέρια μου έτσι θα γίνει αυτό», «ο ήλιος γυρίζει γύρω από εμένα», «αν πω αυτές τις λέξεις ή φορέσω το μπλε μπλουζάκι θα κερδίσω στο μπάσκετ» κτλ είναι τρόπος σκέψης φυσιολογικός και συνηθισμένος σε αυτές τις ηλικίες.

Τι γίνεται, ωστόσο, αν αυτό το ενθύμιο, το κουβαλάει κανείς και το εφαρμόζει στην ενήλικη ζωή του, ως έναν αξιόπιστο τρόπο σκέψης;

Η μαγική σκέψη είναι ένα συνηθισμένο και κεντρικό δόγμα στις New Age αντιλήψεις. «Έχεις την ικανότητα να αλλάξεις την πραγματικότητα με τη δύναμη της σκέψης», «Προκαλείς (ή/και φταις) για ό,τι σου συμβαίνει», «Όλα είναι σημάδια-μηνύματα για ΄σενα», «Η θετική σκέψη τα καταφέρνει όλα» είναι μερικές από τις βασικές New Age αντιλήψεις που δε διαφέρουν και πολύ από το παιδικό στάδιο που περιέγραψα παραπάνω.

Ο απλοϊκός τρόπος σκέψης, οι προκαταλήψεις, οι προλήψεις, ο εγωκεντρισμός είναι μερικά από τα κύρια συστατικά που αναμειγνύονται στο μαγικό τρόπο σκέψης. Όλα φαίνεται να έχουν σχέση αιτίας – αποτελέσματος, όλα μπορούν να αποτελούν σημάδια για να πετυχαίνεις τα επιθυμητά αποτελέσματα, τα οποία όχι σπάνια, έχουν να κάνουν, κυρίως, με θέματα όπως παιχνίδια δύναμης κι ελέγχου, διάφορες μορφές εξουσίας, προσωπική επιτυχία, υλικά αγαθά, χρήματα κτλ.

Η New Age αντίληψη ότι «όλα πρέπει να συμβαίνουν για κάποιο λόγο» βασίζεται στην πεποίθηση ότι δεν υπάρχουν σχεδόν ποτέ τυχαίες συμπτώσεις. Έτσι, για παράδειγμα, αν πας στη στάση και αργήσει το λεωφορείο, αν πέσει ένα χαλικάκι στα πόδια σου, αν σκοντάψεις και χτυπήσεις κάπου, «πρέπει» σε όλα αυτά να υπάρχει μήνυμα για ‘σένα.

Είναι φανερό, ότι αυτός ο τρόπος σκέψης είναι εγωκεντρικός καθώς δεν λαμβάνει υπ’όψιν του τι άλλο συμβαίνει γύρω. Για παράδειγμα, στην καθυστέρηση του λεωφορείου, δε λαμβάνονται υπ’όψιν η πραγματική κίνηση στους δρόμους, οι άλλοι επιβάτες, η κατάσταση του οδηγού, ο καιρός κτλ.

Το μήνυμα είναι κατά κύριο λόγο «προσωπικό», η κατάσταση γυρνάει γύρω από ‘σένα παρά είσαι μέρος της κατάστασης.

Φυσικά, από όλα μπορεί κανείς να μάθει και να διδαχθεί κάτι, αλλά δεν γίνονται όλα και δεν τα «έλκουμε» όλα για να μάθουμε κάτι! Για παράδειγμα, ένα κορίτσι που βιάζεται ή ένας άνθρωπος που έχει πέσει θύμα ατυχήματος ή αρρώστησε βαριά το έχει «προκαλέσει» ή «έλξει» για να μάθει κάτι; Πόσο ισοπεδωτικός και μονοδιάστατος μπορεί να είναι ένας τέτοιος τρόπος σκέψης; Και πόσο σκληρός μπορεί να εξελιχθεί και να γίνει επίσης; Ένας τρόπος σκέψης που φαίνεται να δημιουργεί π.χ. περιττές ενοχές, αν η κατάσταση συμβαίνει να είναι δύσκολη ή αβάσιμη αίσθηση υπεροχής, αν η κατάσταση θεωρείται θετική.

Όλοι έχουμε στιγμές μέσα στη μέρα που μπορεί να σκεφτούμε κι έτσι. Κάποιες φορές μπορεί να είναι ένας απλά διασκεδαστικός και παιχνιδιάρικος τρόπος σκέψης που ξυπνάει το «μαγικό» παιδί μέσα μας, ή, ακόμα, ένας τρόπος σκέψης, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί μεταφορικά.

Όταν κανείς αισθανθεί κάποια στιγμή βαθιά πληγωμένος, αποπροσανατολισμένος ή εκτός ελέγχου στη ζωή του/της μπορεί να υιοθετήσει για λίγο αυτό το τρόπο σκέψης. Η μαγική σκέψη σε κάνει να αισθάνεσαι πιο σημαντικός, σου δίνει μια αίσθηση δύναμης και ότι εσύ ελέγχεις τα πράγματα, κι αυτό σε πολύ δύσκολες στιγμές μπορεί για λίγο να είναι ανακουφιστικό.

Σε περιπτώσεις, ωστόσο, που υιοθετείται σχεδόν σε μόνιμη βάση αυτός ο τρόπος σκέψης, τα πράγματα μπορούν να γίνουν προβληματικά. Ο μαγικός τρόπος σκέψης δε διαχωρίζει τη σκέψη από την πραγματικότητα αλλά ταυτίζεται με αυτήν, δηλαδή ταυτίζει (αντί να συνδέει) το υποκειμενικό με το αντικειμενικό – «η σκέψη μου είναι η πραγματικότητα», «οι σκέψεις μου έχουν τη δύναμη να καθορίσουν την πραγματικότητα» κτλ.

Αυτή η προσέγγιση στις ακραίες της μορφές μπορεί να είναι επικίνδυνη ή/και μπορεί να είναι εκδήλωση και κάποιου ψυχοπαθολογικού φαινομένου.

Δε θέλω να εννοηθεί, ότι η μαγική σκέψη είναι από μόνη της αρνητική ή λάθος. Η μαγική σκέψη είναι σημαντική όχι μόνο ως ένα εξελικτικό στάδιο του ανθρώπινου είδους και ένα φυσιολογικό εξελικτικό στάδιο της παιδικής ηλικίας του ανθρώπου αλλά και μια πλούσια πηγή για τη φαντασία και τα όνειρά μας.

Αλλά όταν χρησιμοποιείται σε κυριολεκτικό παρά σε μεταφορικό επίπεδο είναι σα να προσπαθείς να τοποθετήσεις όλο τον κόσμο σε ένα δικό σου χαρτοκιβώτιο, παρά ν’ ανοίξεις τον εαυτό σου στον κόσμο ως ενεργό μέλος του.

Μερικές διαφορές μεταξύ μαγικής σκέψης και συγχρονικότητας

Διαβάζοντας αυτό το άρθρο ίσως κάποιοι να αναρωτηθούν: “είναι δηλαδή όλα απλές συμπτώσεις;”, “Και τι γίνεται με τα συγχρονιστικά φαινόμενα;”

Κατ’ αρχάς, θα ‘θελα να αναφέρω εδώ, ότι στην ψυχολογία με τον όρο συγχρονικότητα, ορίζεται μια κατάσταση όπου προκύπτουν συνδέσεις με βαθύτερο νόημα μέσα από φαινομενικά ασύνδετα καθημερινά γεγονότα. Φαινομενικά η συγχρονικότητα μπορεί κάποιες φορές να μοιάζει, και γι’αυτό είναι εύκολο να συγχιστεί, με τη «μαγική σκέψη».

Μια κύρια διαφορά, όμως, με τη συγχρονικότητα, είναι ότι σε αυτήν δεν υπάρχει τόσο η ανάγκη του ελέγχου για το τι και πώς θα συμβεί και δεν υπάρχει προσπάθεια να οικειοποιηθεί κανείς το φαινόμενο εγωκεντρικά. Απλά συμβαίνει!

Για παράδειγμα, αν σε απασχολεί ένα θέμα και ανοίγεις την τηλεόραση και υπάρχει μια συζήτηση γι’αυτό ακριβώς το θέμα, αυτό μπορεί να πει κανείς ότι είναι μια σύμπτωση με νόημα, ένα συγχρονιστικό φαινόμενο. Κανείς δεν προσπάθησε να επιβληθεί, να ελέγξει, ή να καθορίσει το γεγονός.

Απλά συνέβη.

Παρόμοια, αν έχω μια σκέψη ή μια ιδέα για την οποία δε μίλησα ποτέ σε κανένα και ξεκινάω να μιλάω γι’αυτήν και μόλις μετά από μια δυο λέξεις μου λες ακριβώς την ίδια, αυτό μπορεί να θεωρηθεί συγχρονικότητα.

Άνθρωποι που παρουσιάζονται την κατάλληλη στιγμή για να βοηθήσουν, εκείνες οι συμπτώσεις που φέρνουν μαζί ανθρώπους σε μια δια βίου βαθιά συντροφική σχέση αγάπης, εκείνες οι φορές που διασταυρώνονται μονοπάτια και νιώθεις να διευρύνεσαι, εκεί που η μια πράξη ομορφιάς διαδέχεται μια άλλη πράξη ομορφιάς ξανά και ξανά.

Γεγονότα που συμβαίνουν αρκετά συχνά για να θεωρηθούν τυχαία ή απλές συμπτώσεις. Η συγχρονικότητα φαίνεται να είναι η εκδήλωση της ίδιας της διασύνδεσης της ζωής, η ενσάρκωση, δηλαδή, της αποδοχής ότι «όλα είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους».

Φαίνεται, λοιπόν, ότι δεν είναι όλες οι συμπτώσεις χωρίς νόημα ή τυχαίες, όπως, με παρόμοιο τρόπο, δεν είναι όλα όσα συμβαίνουν συμπτώσεις με νόημα, που έχουν συνεχώς να πουν κάτι σε σενα προσωπικά.

Η προσέγγιση της «μαγικής σκέψης» μειώνει, υποβαθμίζει και περιορίζει τη συγχρονικότητα, καθώς προσπαθεί να τη διαχειριστεί μέσα από έλεγχο και δύναμη και μόνο μέσα στο εγωκεντρικό επίπεδο (π.χ. ο εαυτός μου, τα αγαθά μου, η επιτυχία μου, κτλ).

Αντίθετα, η συγχρονικότητα συμβαίνει και διαδραματίζεται και στο εγωκεντρικό επίπεδο και στο προσωπικό/διαπροσωπικό επίπεδο και στο πέρα από το εγώ, στο υπερ-προσωπικό επίπεδο. Φαίνεται να είναι μια πληρέστερη εμπειρία που ίσως σε καλεί να διευρυνθείς σε διάφορα επίπεδα.

Αφήνοντας το μαγικό τρόπο σκέψης με τη μορφή που περιέγραψα παραπάνω, δε σημαίνει απαραίτητα ότι χρειάζεται να μεταμορφωθείς σε έναν σοβαρό (ή σοβαροφανή) ενήλικα στερημένο από μαγεία, αλλά ίσως καλείσαι ν’ ανακαλύψεις μια βαθύτερη μαγεία, που δεν είναι απλοϊκή και αφελής, αλλά διαχέεται σε όλο το Δίκτυο και το Μυστήριο της Ζωής.

Τη μαγεία που υπάρχει μέσα σου και πέρα από εσένα και που σε προσκαλεί να της αφεθείς μέσα στην καθημερινότητά σου, εφ’ όσον το επιλέξεις.

~ Άρτεμις Αντωνίου

ΠΗΓΗ

Loading...

Σχόλια Αναγνωστών (4)

  1. 0
    0
    Η ΕΠΙΚΕΦΑΛΙΔΑ TOΥ AΡΘΡΟΥ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ "ΑΝΤΙΚΡΟΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΜΑΓΙΚΗ ΣΚΕΨΗ", Κ ΟΧΙ "ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗΝ", ΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ, ΑΝΤΙΤΙΘΕΤΑΙ Σ'ΑΥΤΗΝ..ΑΛΛΑ ΑΝ ΒΑΖΟΥΜΕ ΤΡΑΒΗΧΤΙΚΟΥΣ ΤΙΤΛΟΥΣ ΟΛΟ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΚΕΡΔΙΖΟΥΜΕ,Ε?…Η ΑΡΘΟΓΡΑΦΟΣ ΚΑΤΙ ΕΧΕΙ ΑΚΟΥΣΕΙ ΓΙΑ ΜΑΓΙΚΗ ΣΚΕΨΗ, ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ, ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ Κ ΠΟΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ, ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΤΑ ΑΝΑΛΥΕΙ ΚΑΝ ΤΙΣ ΕΝΝΟΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΜΑΣ ΛΕΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ "ΦΑΙΝΕΤΑΙ", 'ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ" ΚΛΠ, ΤΑ ΕΧΕΙ ΑΝΑΚΑΤΕΨΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΛΙΓΟ ΥΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΣΟΥΠ ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ, ΠΟΥ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ
  2. 0
    0
    Ο μαγικος τροπος σκεψης νομιζω οτι βασιζεται στην αντιληψη οτι εχουμε μια αιωνια ψυχη που πηγαινοντας απο τη μια ζωη στην αλλη ελκυει οσες εμπειριες χρειαζεται για την εξελιξη της και φυσικα καποιες στο εγω μας δεν ειναι αρεστες.
  3. 0
    0
    ΦΙΛΕ 1,22 , ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙΣ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗΣ
  4. 0
    0
    Ο ''1.22'' ειμαι και φιλε ''2.45'' εχεις δικιο,στη διαδικασια της μετενσαρκωσης αναφερομαι η οποια ομως αναφερει οτι καθε στιγμη δημιοργουμε το καρμα μας με τις σκεψεις και τις πραξεις μας. Το λεγομενο "μυστικο¨" ,αν ισχυει η εξελιξη μεσω μετενσακωσης, πιθανως ισχυει αν σκαψουμε πολυ βαθια μεσα μας και ερθουμε σε επαφη με τη ψυχη μας για να δουμε τι ακριβως ζηταει να μαθει σε αυτη την ενσαρκωση,δηλαδη αντιληφθουμε τις πραγματικες μας επιθυμιες σε αυτη τη ζωη που μαλλον δεν εχουν σχεση με τα εκαστοτε κοινωνικα προτυπα(π.χ χρημα πολυ-αξιωματα)αλλα μαλλον με το ποιοι ειμαστε πραγματικα,που παμε,ποιο το νοημα της ζωης κτλ

Σχολιάστε

To e-mail σας δεν θα δημοσιευθεί