19:38 - 14/06/2014

Διαβάστε τι έγραφε ένας Αμερικανός για την Ελλάδα 66 χρόνια πρίν… Θα εκπλαγείτε!!

porter

Το 1947, ο Πωλ Πόρτερ, επικεφαλής της Επιτροπής για την Αμερικανική βοήθεια στην Ελλάδα, επισκέφθηκε τη χώρα προκειμένου να υποβάλει τα συμπεράσματά του. Συνέταξε τη γνωστή έκθεση ή Μνημόνιο Πόρτερ. Σε αυτή την έκθεση, περιγράφεται η Ελλάδα πριν από 66 χρόνια. Οι πολιτικοί, οι επιχειρηματίες, οι εφοπλιστές και βέβαια ο απλός κόσμος. Διαβάστε τα συμπεράσματα του Πόρτερ και βρείτε τις διαφορές με σήμερα. Η Ελλάδα είναι 66 χρόνια πίσω.

Γράφει ο Πόρτερ.

«Απ” ό, τι μπόρεσα να διαπιστώσω, η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει καμιάν άλλη πολιτική πρακτική από το να εκλιπαρεί για ξένη βοήθεια ώστε να διατηρηθεί στην εξουσία απαριθμώντας θορυβωδώς τις θυσίες της Ελλάδος. […] στόχος της είναι να χρησιμοποιήσει την ξένη βοήθεια ως μέσο για τη διαιώνιση των προνομίων μίας μικρής κλίκας εμπόρων και τραπεζιτών, οι οποίοι αποτελούν την αόρατη εξουσία στην Ελλάδα.

Η κλίκα αυτή είναι αποφασισμένη να υπερασπίσει με κάθε μέσο τα οικονομικά της συμφέροντα και δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το τι μπορεί να στοιχίσει αυτό στην οικονομία της χώρας. Τα μέλη αυτής της κλίκας επιθυμούν να διατηρήσουν άθικτο ένα φορολογικό σύστημα που τους ευνοεί, με αληθινά σκανδαλώδη τρόπο.

Αντιτίθενται στον έλεγχο συναλλάγματος, γιατί αυτό θα τους εμποδίσει να εξάγουν τα κέρδη τους στις τράπεζες του Καΐρου και της Αργεντινής. Δεν διανοήθηκαν ποτέ να επενδύσουν τα κέρδη τους στη δική τους χώρα για να βοηθήσουν στην αναστήλωση της εθνικής οικονομίας.

Τα συμφέροντα των εφοπλιστών προστατεύονται επίσης με σκανδαλώδη τρόπο. Η ελληνική εμπορική ναυτιλία ανθεί στην εποχή μας και οι εφοπλιστές κερδίζουν τεράστια ποσά, αλλά το χρεοκοπημένο ελληνικό κράτος δεν απο-κομίζει κανένα όφελος απ” αυτό. Οι μισθοί των ναυτικών γυρίζουν στην Ελλάδα, αλλά οι εφοπλιστές ασφαλίζουν το μεγαλύτερο μέρος των κερδών τους στις ξένες χώρες.

Κάθε επιχείρηση θα έπρεπε να πληρώνει μια σημαντική εισφορά στο κράτος, κάτω από την προστασία του οποίου λειτουργεί. Αυτό ισχύει κατά κύριο λόγο για την περίπτωση των εφοπλιστών, που τα μεγαλύτερα κέρδη τους προέρχονται από τα «Λίμπερτι», τα οποία τους παραχώρησε η αμερικανική Ναυτική Αποστολή με την εγγύηση του ελληνικού κράτους.

Η ομάδα πίεσης της καλής κοινωνίας – οι κομψοί κοσμοπολίτες που έχουν την έδρα τους στις Κάννες, στο Σαιν Μόριτς και στην αθηναϊκή πλατεία Κολωνακίου – θα ενεργοποιηθεί.

Οι περισσότεροι απ” αυτούς είναι άνθρωποι πολύ γοητευτικοί, που μιλάνε πολύ καλά τα αγγλικά(*). Είναι πάντοτε πρόθυμοι, όταν πρόκειται να εξυπηρετήσουν την αμερικανική αποστολή για τα δικά τους συμφέροντα.Θυμάμαι ακόμα ένα από τα πιο επίσημα γεύματα ενός από τους σημαντι¬κότερους τραπεζίτες, που με είχε καλέσει στη βίλα του των Αθηνών.

Είχε τρεις σερβιτόρους με λιβρέα, μια ποικιλία απ΄ τα πιο φίνα κρασιά και φα¬γητά διάφορα, περίφημα γαρνιρισμένα. Κατά τη διάρκεια του γεύματος, ένας από τους αντιπροσώπους της κλίκας που ανέφερα άρχισε να εξυμνεί τις ομορφιές της ζωής κοντά στη θάλασσα, καθώς και τις χαρές των αρι¬στοκρατικών σπορ.

Η αντίθεση ανάμεσα στο γεύμα αυτό και στα παιδιά που πεθαίνουν από την πείνα στους δρόμους της Αθήνας είναι πραγματικά τρομερή.

Εδώ δεν υφίσταται κράτος σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα. Αντ΄ αυτού υπάρχει μια χαλαρή ιεραρχία ατομιστών πολιτικών, μερικοί από τους οποίους είναι χειρότεροι από άλλους, που είναι τόσο απασχολημένοι με τον προσωπικό τους αγώνα για εξουσία, ώστε δεν έχουν τον χρόνο να αναπτύξουν οικονομική πολιτική, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι είχαν την ικανότητα.

Υπάρχει μεγάλη ανομοιομορφία εις το βιοτικόν επίπεδον και τα εισοδήματα ανά την Ελλάδα. Οι κερδίζοντες, δηλαδή οι βιομήχανοι, οι έμποροι, οι κερδο-σκόποι και οι μαυραγορίται, διάγουν εν πλούτω και χλιδή, το πρόβλημα δε αυτό ουδεμία κυβέρνησις το αντιμετώπισεν αποτελεσματικώς. Εν τω μεταξύ αι λαϊκαί μάζαι περνούν μιαν αθλίαν ζωή.

Οι κερδίζοντες είναι σχετικώς ολίγοι τον αριθμόν και ο συνολικός πλούτος των, περιερχόμενος εις τό σύνολον του πληθυσμού θα επέφερε ελάχιστη βελτίωσιν των γενικών συνθηκών διαβιώσεως. Αλλα ο πολυτελής τρόπος ζωής των εν μέσω της φτώχειας συντείνει εις το να εξοργίζει τας μάζας και να υπογραμμίζει την δυστυχία των πτωχών.

Δύο και ήμισυ έτη μετά την απελευθέρωσιν η Ελλάς ευρίσκεται εις μί¬αν κατάστασιν νεκρώσεως παρά την ούσιαστικήν έξωτερικήν βοήθειαν και την αρμοδίαν εξωτερικήν καθοδήγησιν.

Εις ολόκληρον την χώρα, απ΄ άκρου εις άκρη, κυριαρχεί μία γκρίζα ανυπεράσπιστη, βαθιά έλλειψη πίστης για το μέλλον – μία έλλειψη πίστης που οδηγεί σε πλήρη απραξία προς το παρόν. Οι άνθρωποι έχουν παραλύσει από την αβεβαιότητα και τον φόβο, οι επιχειρηματίαι δεν επενδύουν, οι καταστηματάρχαι δεν αποθηκεύουν προμήθειες.»

ΠΗΓΗ

Loading...

Σχόλια Αναγνωστών (13)

  1. 0
    0
    Λιγο σα σημερα μοιαζει
  2. 0
    0
    Από τα ωραιότερα κ ισχύοντα της πραγματικότητας κ της αλήθειας άρθρο που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια. ..
  3. 0
    0
    ΜΜΜ! ΜΟΙΑΖΕΙ ΛΙΓΟ ΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ! ΚΑΙ ΝΑ ΘΥΜΗΘΩ ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΤΟ '47 ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ? ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΜΗΠΩΣ? ΚΑΛΑ ΠΑΜΕ! ! !
  4. 0
    0
    Βεβαια ο αμερικανος ξεχασενα μας πει πως ολα αυτα α βοδια που μας κυβερνουσαν απο τοτε , τα ανεβαζαν οι 'φιλοι' μας οι αμερικανοι.
    Αμα εχεις τετοιους φιλους …
  5. Γιαννης Ριζαιος 15 Ιουνίου 2014 @ 10:33
    0
    0
    ΚΑΛΑ ΤΑ ΕΙΠΕ Ο ΠΩΛ ΠΟΡΤΕΡ ΤΟ 1947.ΜΗΠΩΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 67 ΧΡΟΝΙΑ ΔΕΝ ΤΑ ΛΕΝΕ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΟΙ κκ ΠΟΥΛΟ ΝΟΓΚΕΙΡΑ ΜΠΑΤΙΣΤΑ,ΒΡΑΖΙΛΙΑΝΟΣ ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ ΤΟΥ ΔΝΤ ΚΑΙ ΦΙΛΙΠ ΛΕΓΚΡΕΝ,ΑΓΓΛΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ. ΕΧΟΥΝ ΜΗΠΩΣ ΑΦΤΙΑ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΝΑ ΤΑ ΑΚΟΥΣΟΥΝ;
  6. 0
    0
    Γιατί έχουν αι πολίται αυτιά για να μάθουν να ψηφίζουνε!
  7. 0
    0
    Ολα τριγύρω αλλάζουνε, κι όλα τα ίδια μένουν .
  8. 0
    0
    Στου κουφού την πόρτα, όσοσ θέλεις βρόντα!!!!!! Ελλάς το μεγαλείο σου!
  9. 0
    0
    ναι ενώ στις ΗΠΑ (ή και οπουδήποτε) οι πολιτικοί είναι καλοί, νοιάζονται για το λαό, δεν υπάρχουν φτωχοί, και δεν υπάρχει μια κλίκα οικονομικώς ισχυρών που ελέγχει τα πάντα από τα παρασκήνια εις βάρος των υπολοίπων ε; Άσε μας ρε Πόρτερ.
  10. 0
    0
    Στου κουφού την πόρτα βρόντα, πάρε την πόρτα και φύγε….. Είμαστε ένας λαός χωρίς μνήμη, και δυστυχώς με πολλά θέλω. Αν ο κάθε ένας από εμάς είχε φιλότιμο, και ήξερε και τις υποχρέωσεις του και όχι μόνο τα δικαιώματα του, θα ήμασταν πολύ καλύτερα…
  11. 0
    0
    …. Όπως γίνεται και τώρα στην Αμερική. Οι τραπεζίτες αισχροκερδουν και υπάρχει κόσμος που δεν έχει να φάει.

Σχολιάστε

To e-mail σας δεν θα δημοσιευθεί