07:08 - 28/06/2014

Ας Αντισταθούμε στην Εποχή του Φόβου

Ας Αντισταθούμε στην Εποχή του Φόβου

«Σήμερα τα όνειρα είναι περισσότερο σημαντικά, όσο ποτέ άλλοτε». Ervin Laszlo

Κανένας θάνατος δεν μπορεί να συγκριθεί με το θάνατο της ελπίδας και των ονείρων. Χωρίς τα όνειρα δεν ζούμε, απλά υπάρχουμε. Η ονειροκτονία είναι η χειρότερη μορφή δολοφονίας. Στην ονειροκτόνα εποχή μας οι οραματικές ενατενίσεις τελούν υπό διωγμό, η αισιοδοξία σπανίζει και ο φόβος κυριαρχεί παντού.

Αποτελεί κοινό μυστικό πως διακατεχόμαστε από μια κλαψιάρικη απαισιοδοξία, που χαρακτηρίζεται από το φόβο της ζωής, το φόβο της τεχνολογίας και το φόβο του μέλλοντος. Μια απαισιοδοξία που μεταμορφώνει τις προκλήσεις σε παγίδες, αντί σε ευκαιρίες.

Η τρέχουσα οικονομική κρίση απλώς εντείνει προβλήματα που ήδη προϋπήρχαν. Η κοινωνία που ζούμε έχει γεμίσει με ανασφάλεια. Το υπερόπλο που λέγεται τηλεόραση συνεχίζει να διαμορφώνει συνειδήσεις, καταναλωτικές συμπεριφορές και προπαντός να διαχειρίζεται τους φόβους μας. Έτσι, εκτός από καταναλωτές περιττών προϊόντων, έχουμε καταντήσει και καταναλωτές φοβικών ειδήσεων. Ο φόβος έγινε το δικό μας ναρκωτικό.

Παίρνουμε καθημερινά πολλές δόσεις αυτού του «ναρκωτικού», κυρίως μέσα από τα media. Αλλά και οι πολιτικοί που ψηφίζουμε γνωρίζουν πολύ καλά πως η πολιτική επένδυση στο φόβο, αποδίδει. Σε τελική ανάλυση φαίνεται πως μας αρέσει να φοβόμαστε, επειδή έχουμε την ψευδαίσθηση ότι είμαστε ασφαλείς: «Ο φόβος είναι ένα συναίσθημα που αρέσει στους ανθρώπους να το νιώθουν, όταν αισθάνονται ασφαλείς» (Ε. Α. Πόε).

Το ζάπινγκ δεν είναι διαδήλωση. Ο φόβος, που μας έχουν ενσταλάξει τεχνητά, μας έχει οδηγήσει σε μια άνευ προηγουμένου παθητικότητα, που μας κατάντησε «πολίτες του καναπέ». Δεν υπάρχει πλέον διάθεση για ελευθερία, δημιουργία, επανάσταση. Αφήσαμε προ καιρού τα οδοφράγματα και τις διαδηλώσεις και πιάσαμε τις παντόφλες και τα τηλεκοντρόλ. Το τηλεκοντρόλ μας πάντρεψε με τον καναπέ και το ζάπινγκ έγινε αντανακλαστικό της παραίτησης μας από την πρωτοτυπία του ζειν.

Καθόλου παράξενο λοιπόν που λατρεύουμε τις τρομακτικές ταινίες, το ρίγος του κινηματογραφικού φόβου, ενώ οι ίδιοι βρισκόμαστε ασφαλείς στη θαλπωρή του σαλονιού μας. «Υποκύπτουμε στην άνεση του τρόμου κι αυτός ο ελεγχόμενος τρόμος μας βοηθά να κατανικούμε τους συνηθισμένους φόβους μας», παραδέχεται ο Γάλλος φιλόσοφος Πασκάλ Μπρυκνέρ. Μόνον μια επαρκή δόση κινηματογραφικής φρίκης ή ενός καλογραμμένου βιβλίου τρόμου μπορεί να εξορκίσει τους «δαίμονες» που ξεπηδούν μέσα από την καθημερινότητα μας κι εδράζονται στην απάθεια και στην ψευδαίσθηση της ασφάλειας μας.

Οι ανεξέλεγκτοι φόβοι των μαζών –ναι, έχουμε υποβιβαστεί σε μάζα, εφόσον έχουμε χάσει προ καιρού την πνευματική αυτονομία και την πολιτική ενεργητικότητά μας– κάνουν καλό στο Σύστημα, ενώ η ψυχραιμία το βλάπτει. Αποτελεί κοινό μυστικό άλλωστε πως η Εξουσία, ακόμη και στις δημοκρατικές χώρες, οφείλει να κρατά τους πολίτες αρκετά φοβισμένους γιατί, αν δεν φοβούνται και δεν τρέμουν για όλων των ειδών τα κακά που μπορούν να πέσουν πάνω στα κεφάλια τους –κακά που προέρχονται από έξω ή από μέσα ή ακόμη κι από το διάστημα– τότε ίσως αρχίσουν να Σκέφτονται.

Αυτό θεωρείται εξαιρετικά επικίνδυνο από την εξουσιαστική ελίτ, διότι θεωρεί πως το «ζαλισμένο κοπάδι» δεν έχει την ικανότητα να Σκέφτεται. Γι’ αυτό και πρέπει να φοβάται εσωτερικούς κι εξωτερικούς εχθρούς. Ο φόβος είναι άγνοια και η άγνοια ευτυχία. Το «ζαλισμένο κοπάδι» επιτρέπεται να είναι ευτυχισμένο, όχι όμως ελεύθερο.

Αντίσταση στο φόβο. Αντίσταση στο φόβο σημαίνει πρώτα απ’ όλα ψυχραιμία και σε δεύτερη φάση κριτική σκέψη. Πρέπει να γνωρίζουμε πως ο φόβος, ακόμη και για υπαρκτές απειλές –πόσο μάλιστα για φανταστικές–, αποτελεί μια απίστευτη σπατάλη ενέργειας, κατατρώγει τις σκέψεις μας, θολώνει τα συναισθήματα μας και μας παραλύει. Οι Κινέζοι έχουν μια σοφή στάση απέναντι στο φόβο: ο άνθρωπος δεν πρέπει να φοβάται και ν’ ανησυχεί γενικώς, ούτε γι’ αυτά που διορθώνονται, ούτε και για εκείνα που δεν διορθώνονται. Εκείνα που διορθώνονται κάποια στιγμή θα διορθωθούν.

Εκείνα που δεν διορθώνονται, δεν πρόκειται να διορθωθούν, οπότε γιατί να ανησυχούμε άσκοπα; Έχοντας αυτά κατά νου πρέπει να εστιαστούμε στα πραγματικά μας προβλήματα –και όχι στα φανταστικά– και να επιδιώξουμε ασφάλεια με δικαιώματα για περισσότερη ελευθερία και ποιοτικότερη δημοκρατία. Οι αδύναμοι πρέπει να μάθουν να φοβίζουν τους δυνατούς. Πρέπει να αντιληφθούν πως, αν θέλουν να απελευθερωθούν από τους φόβους τους, μπορούν να είναι κι αυτοί δυνατοί και να ανταποδώσουν τα κτυπήματα. Η αντίσταση στο φόβο αποτελεί το σίγουρο εισιτήριο για μια πιο ελεύθερη και ολοκληρωμένη ζωή.

Γιώργος Στάμκος για το περιοδικό ΖΕΝΙΘ

ΠΗΓΗ

Loading...

Σχόλια Αναγνωστών (4)

  1. 0
    0
    Ο Γ. Στάμκος πριν από πολλά χρόνια, είχε γράψει ένα άρθρο στο περιοδικό ΑΒΑΤΟΝ, με τίτλο "Η μυστική Γεωπολιτική της Ελλάδος", εκεί έγραφε σε δύο γραμμές λίγα λόγια για τον Αχιλλέα, και τον Οδυσσέα… λόγια τα οποία με επηρέασαν να γράψω περαιτέρω πράγματα για τον… Αχχιλέα και τον Οδυσσέα. Έτσι πριν από 12 χρόνια με ονοματεπώνυμο έγραφα για αυτά τα οποία ζούμε… αλλά και θα ζήσουμε.

    Από εκεί και πέρα… με βάση πάντα το πρώτο γεωμετρικό σχήμα του υλικού μας κόσμου, την Αρχή των Τριών… η κριτική σκέψει απαιτεί κρίση – σύγκριση – διάκριση… αυτό με την σειρά του προϋποθέτει γνώση του τι είσαι και του τι θέλεις σε συγκεκριμένο χρόνο και χώρο. Αυτό δεν το καλλιεργεί η "πολιτεία" μέσα από την παιδεία της… αυτό δεν το επιζητούν οι "πολιτές" στην ζωή τους.

    Από την άλλη, αν ο φόβος είναι άγνοια… τότε η άγνοια είναι το ΜΗ ΟΝ… δηλαδή το σκότος… και από εκεί πάμε για άλλη μια φορά στο "σπήλαιο" του Πλάτωνα κ.λ.π.

    Είναι στην φύση του ανθρώπου του "σιδηρούν γένους", η άγνοια και ο φόβος… το φως είναι για τους λίγους… για αυτούς που θέλουν και μπορούν. Η φύση μας, καθορίζει τις επιλογές μας… λόγω βαρυτικής, και όσο οι επιλογές μας εξασθαινούν την βαρυτική μας… τότε τόσο μετουσιωνόμαστε σε ενέργεια, δηλαδή σε φως ΟΝ.

    Αυτός είναι ένας από τους λόγους που γράφω κάποια πράγματα… και όχι για να πιάσω κουβέντα, ούτε βεβαίως για να τα καταλάβεται.

    這些

    ΥΓ. Η ευτυχία της άγνοιας, είναι να μην σε κάνει να βλέπεις τα δικά σου τα χάλια, αλλά τα χάλια των άλλων. Έτσι εμείς, δεν βλέπουμε λόγω άγνοιας και φόβου τα δικά μας τα χάλια… αλλά προσπαθούμε να δούμε τα χάλια της Τουρκίας… και το πως θα εισβάλλουν οι Ρώσοι σε αυτήν!.. Λες και αυτό θα είναι πανάκεια για τα δικά μας χάλια!
    • 0
      0
      ''Από εκεί και πέρα… με βάση πάντα το πρώτο γεωμετρικό σχήμα του υλικού μας κόσμου, την Αρχή των Τριών… η κριτική σκέψει απαιτεί κρίση – σύγκριση – διάκριση… αυτό με την σειρά του προϋποθέτει γνώση του τι είσαι και του τι θέλεις σε συγκεκριμένο χρόνο και χώρο. Αυτό δεν το καλλιεργεί η "πολιτεία" μέσα από την παιδεία της… αυτό δεν το επιζητούν οι "πολιτές" στην ζωή τους.

      Από την άλλη, αν ο φόβος είναι άγνοια… τότε η άγνοια είναι το ΜΗ ΟΝ… δηλαδή το σκότος… και από εκεί πάμε για άλλη μια φορά στο "σπήλαιο" του Πλάτωνα κ.λ.π.

      Είναι στην φύση του ανθρώπου του "σιδηρούν γένους", η άγνοια και ο φόβος… το φως είναι για τους λίγους… για αυτούς που θέλουν και μπορούν. Η φύση μας, καθορίζει τις επιλογές μας… λόγω βαρυτικής, και όσο οι επιλογές μας εξασθαινούν την βαρυτική μας… τότε τόσο μετουσιωνόμαστε σε ενέργεια, δηλαδή σε φως ΟΝ.

      Αυτός είναι ένας από τους λόγους που γράφω κάποια πράγματα… και όχι για να πιάσω κουβέντα, ούτε βεβαίως για να τα καταλάβεται.''

      ΣΥΓΚΡΑΤΗΜΕΝΟ ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ''ΑΥΤΑ'' :

      ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΙ……ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΑ

      σε 13 προτάσεις μετέφερες μπροστά στην οθόνη μας την γνώση Αιώνων,
      και αυτό που λέω δεν είναι καθόλου υπερβολικό.
      σε αυτές τις 13 προτάσεις περιγράφηκε εν συντομία μέν,ακριβώς δέν,
      η ουσία και ο λόγος της ύπαρξης μας.
      όπως επίσης και η οδός,ο δρόμος…που οδηγεί εκεί…

      φυσικά δεν πρόκειται ν'αναλύσω τίποτα στις 13 αυτές προτάσεις,για να μην
      αλλοιώσω τις έννοιες και τον τρόπο που δίνονται…

      θέλω μόνο να προσθέσω κάτι,το οποίο έχω την αίσθηση οτι το δικαιούμε κιόλας,
      διότι εχω ζητήσει επανειλημμένος απο τον''αυτά'' να μας πεί την γνώμη του
      για την Αγάπη…
      αυθαίρετα λοιπόν συμπληρώνω στις 13 προτάσεις…την 14η.

      ''αν ο φόβος ειναι άγνοια….τότε η άγνοια είναι το ΜΗ ΟΝ…δηλαδή το σκότος..''

      και συμπληρώνω..

      αν η αγάπη είναι γνώση…τότε η γνώση είναι το ΟΝ…δηλαδή το φώς….

      ΤΕΛΟΣ.
      κανένας απο εμάς πλέον,στην εποχή που ζούμε,δεν έχει δικαιολογία να πεί
      οτι δεν ήξερα, δεν γνώριζα.
      δεν ξέρει και δεν γνωρίζει όποιος δεν θέλει…
      το''μακάριοι οι πτωχοί τω πνέυματι'' δεν αποτελεί πλέον δικαιολογία…..
      για την τεμπελιά μας.

      υ.γ είχες αναφερθεί έντονα στο παρελθόν για την βαρύτητα.τώρα κατάλαβα
      πως δένει το ''γλυκό''

      skotos original
  2. 0
    0
    μπλά μπλά μπλά……και καταλήγει έτσι…

    ''Οι αδύναμοι πρέπει να μάθουν να φοβίζουν τους δυνατούς. Πρέπει να αντιληφθούν πως, αν θέλουν να απελευθερωθούν από τους φόβους τους, μπορούν να είναι κι αυτοί δυνατοί και να ανταποδώσουν τα κτυπήματα. Η αντίσταση στο φόβο αποτελεί το σίγουρο εισιτήριο για μια πιο ελεύθερη και ολοκληρωμένη ζωή.''

    τρείς λαλούν και δυό χορέυουν….

    sketo ole
  3. 0
    0
    Μας ταιζουν συνεχως με<< ψευτικα συναισθηματα>> .θες φοβο δες τηλεοραση .θες γελιο δες τηλεοραση .θες ερωτα δες τηλεοραση .θες δολοπλοκια δες τηλεοραση . θες εθνικη υπερηφανια δες τηλεοραση . θες να σκοτωσεις,και να νιωσεις λιγο πολεμιστης , λιγο νικητης ετσι για αλλαγη , παιξε play station .οτι συναισθημα θες το εχεις στο πιατο .
    Γιατι να καθεσαι τωρα να ασχολεισαι όταν τα εχεις όλα στο πιατο συγνωμη στην τηλεοραση ηθελα να πω .καποιες φορες σκεφτομαι ότι δεν είναι μακρυα η εποχη που θα μας φορανε ένα κρανος στο κεφαλι και μεσα από κει θα τα κανουμε όλα .η μηπως το εχουν κανει ηδη ….

Σχολιάστε

To e-mail σας δεν θα δημοσιευθεί