14:15 - 28/03/2015

Αν μπορείς να το ονειρευτείς, μπορείς και να το κάνεις

an-mporeis-na-to-oneirevteis-mporeis-kai-na-to-kaneis

“Αν μπορείς να το ονειρευτείς, μπορείς και να το κάνεις”

Walt Disney

Ως παιδιά ονειρευόμασταν, φανταζόμασταν, καταστρώναμε σχέδια. Δεν είχε σημασία κατά πόσο ήταν εφικτά αυτά τα σχέδια. Δεν ήταν αυτό το νόημα, η ουσία. Η ονειροπόληση ήταν διασκεδαστική. Μας έκανε να προσδοκούμε κάτι, να περιμένουμε κάτι. Η ρεαλιστικότητα ή όχι του ονείρου μας, του στόχου μας, λίγο μας επηρέαζε, λίγο μας φόβιζε.

Μεγαλώνοντας και περνώντας πλέον στην ενηλικίωση, δυστυχώς προσγειωθήκαμε απότομα. Τα μαζέψαμε τα όνειρα μας. Περιοριστήκαμε στο εφικτό, στο βατό, στο ευκόλως πραγματοποιήσιμο.

Μια θεωρία λέει, πως στη σημερινή κοινωνία ο άνθρωπος τείνει να καταστέλλει τις επιθυμίες του και τα ένστικτά του, οπότε όλα αυτά τα καταπιεσμένα θέλω, η καταπιεσμένη προσωπικότητα, τα τρομαγμένα σχέδια ζωής, βγαίνουν στη διάρκεια των ονείρων.

Σε μια εποχή που η κοινωνία είναι αποφασισμένη να ρουφήξει όχι μόνο την ελπίδα μας για το μέλλον αλλά και την ενέργεια μας, μπορούμε απλώς να αφεθούμε και να βουλιάξουμε με τους υπόλοιπους. Να γίνουμε η άπραγη , φοβισμένη, “καημένη” μάζα, ή μπορούμε να πατήσουμε δυνατά στα πόδια μας και να αρνηθούμε να παραδοθούμε. Να αρνηθούμε να παραδώσουμε τα όνειρα μας δίχως να δώσουμε την μάχη μας.

Αν αντικαταστήσουμε την λέξη όνειρο με κάτι πιο “χειροπιαστό” για το ρεαλιστικό πλέον, ενήλικο μυαλό μας, με την λέξη στόχος, ίσως καταλάβουμε καλύτερα, ίσως αντιληφθούμε τι πάμε να εγκαταλείψουμε. Αν ένα όνειρο είναι μονάχα ένα όνειρο, ένας στόχος είναι ένα όνειρο με σχέδιο και προθεσμία.

Και ένας άνθρωπος δίχως στόχους τι ακριβώς είναι; Τι λόγο ύπαρξης έχει; Ποιος μας είπε ότι επιτρέπεται να κάνουμε εκπτώσεις στα όνειρα μας;

Γιατί θα πρέπει να υπομείνω, να σκύψω το κεφάλι στην εκμετάλλευση και στη κοροϊδία; Επειδή οι εποχές είναι δύσκολες, επειδή δεν υπάρχουν δουλειές και ευκαιρίες πρέπει να δεχτώ παθητικά και μίζερα ό,τι μου προσφέρουν, η καλύτερα ό,τι ψίχουλα μου προσφέρουν; Ψίχουλα ονειρευτήκαμε; Που πήγαν τα όνειρα για καλύτερη ζωή; Τα όνειρα για μια δουλειά που μας ευχαριστεί, που καλύπτει τις επιθυμίες και τα θέλω μας;

Έχουμε γίνει πια φοβισμένοι ενήλικες που αφήνουν τις πράξεις τους, τις επιλογές τους να επηρεάζονται και να ορίζονται από τους φόβους τους. Φόβος πως αν δε συμβιβαστούμε με αυτά τα ψίχουλα, δε θα βρεθεί κάτι καλύτερο στο δρόμο μας. Φόβος πως δεν έχουμε πια δύναμη, δεν έχουμε πια τα προσόντα να κάνουμε την διαφορά.

Ο φόβος μας, υπερνικά τις άλλοτε φιλοδοξίες μας, και χωρίς φιλοδοξίες τίποτα απολύτως δεν πρόκειται να αρχίσει. Τίποτα δεν πρόκειται να συμβεί αν δεν το ονειρευτούμε πρώτα.

Είναι διαφορετικό να ονειρευόμαστε ρεαλιστικά – γιατί αυτό είναι που πρέπει να κάνουμε – απ΄το να ονειρευόμαστε φοβισμένα, μικρά ή ακόμη χειρότερα να μην ονειρευόμαστε καθόλου.

Η τραγωδία της ζωής δεν είναι να μην πετυχαίνεις τους στόχους σου, να μη πραγματοποιείς τα όνειρα σου. Η πραγματική τραγωδία είναι να μη έχεις στόχους να πετύχεις, όνειρα να πραγματοποιήσεις.

Πρέπει να πατήσουμε πόδι σε μια κοινωνία που μας θέλει φοβισμένους, σε μια εποχή που μας ταΐζει φόβους και ανασφάλειες. Πρέπει να βγούμε εκεί έξω και να κάνουμε αυτό που φοβόμαστε να κάνουμε. Τίποτα δεν είναι αδύνατο γι’ αυτόν που πραγματικά προσπαθεί, γι’ αυτόν που το παλεύει. Γι’ αυτόν που δεν μένει μοιρολατρικά άπραγος, αναπολώντας τις μέρες επιτυχίας και ευημερίας, αλλά έχοντας “πιάσει πάτο”, έχοντας βιώσει την απόρριψη, την απελπισία, αφήνει μέσα του, επιβάλλει στον εαυτό του να μεγαλώσει μέσα του η θέληση για ζωή και η όρεξη για μελλοντικά επιτεύγματα. Ο άνθρωπος που αφήνει την δράση να τον καταλύσει είναι ένας άνθρωπος που ονειρεύεται και ελπίζει.

Πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που βλέπουμε την καινούργια πραγματικότητα. Ναι είναι δύσκολα, ναι θα πρέπει να καταβάλλουμε την διπλάσια προσπάθεια για να πετύχουμε τους στόχους μας, ναι θα βρούμε πόρτες κλειστές και μικρές, αδιάφορες προσφορές. Αλλά αν πάψουμε να ψάχνουμε, αν συμβιβαστούμε στα μικρά και στα αδιάφορα, δεν πρόκειται να βρεθεί μπροστά μας αυτό που πραγματικά μας αξίζει και μας γεμίζει. Εμπόδια βλέπουμε μόνο αν πάρουμε τα μάτια μας απ’ τον στόχο μας, εφιάλτης γίνεται ένα όνειρο μόνο αν το αφήσουμε στα χέρια κάποιού άλλου.

Η διαρκής και επίμονη αισιοδοξία είναι αυτή που θα πολλαπλασιάσει την δύναμη μας και θα μας οδηγήσει στο στόχο μας. Πρέπει να κρατηθούμε γερά επάνω της και να μη χάσουμε την πίστη μας για τα όνειρα μας. Είναι αυτά που μας κρατάνε ζωντανούς.

” Ο καλύτερος τρόπος για να κάνεις τα όνειρα σου αληθινά, είναι να ξυπνήσεις”

ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

Loading...

Σχόλια Αναγνωστών (6)

  1. 0
    0
    απλά άψογος,αυτο μονο φτάνει…Μάγδα
  2. 0
    0
    ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΕΙΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ
    ΞΕΚΟΛΛΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ0
    ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΔΙΚΑ
    ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΟΛΛΗΜΕΝΟΙ–
    ΠΟΤΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΝΕΙΡΑ ΓΙΑ ΜΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ''
    ΣΟΦΗ
  3. 0
    0
    Όλα στραβά και ανάποδα, κουτσουρεμένα και σακάτικα ……. έτσι για να μείνουμε πάντα ΖΩΑ !!!

    Δεν λέω ….. αξίζει ένα μεγάλο μπράβο σ' αυτόν τον σκατοπολιτισμό της χέστρας, από θεούς μας κατάντησε ηλίθια σιχαμερά δίποδα !!!

    Μας έκανε να πιστέψουμε και να δεχθούμε ότι είμαστε ανήμποροι και ανίκανοι.
    Μας είπαν ότι έχουμε ανάγκη θεούς, δαίμονες και τις ηλίθιες σκατοπούστικες διαμεσολαβήσεις παπαδαριών.
    Μας είπαν ότι αν δεν στήσουμε κώλο και δεν φιλήσουμε κατουρημένες ποδιές και ποδίτσες και δεν δηλώσουμε οικειοθελώς δούλοι κάποιου κερατά, σωσμό δεν έχουμε !!!

    Και μπορεί όλοι οι θεωρούμενοι βρωτοί να το δεχθήκανε.
    Αλλά
    ξέρετε κάτι λελούδες ;
    Είμαστε και μεις εδώ …… και μεις δεν μασάμε και δεν προσκυνάμε …… γιατί και στους θεούς κατάμουτρα και ορθοί μιλάμε.

    Οπότε λέμε …. άντεστε στον διάολο !!!!!

    Ότι και να κάνετε ότι και να λέτε, όσο και να χαϊβανιάζετε τον κόσμο ….. τον πόλεμο εμείς θα τον κερδίσουμε.
    Που θα πάει … κάποια στιγμή …. οι μαϊμούδες …. θα ακούσουν το μήνυμα !!!


    Που θα πάει στο τέλος θα ξανα-μάθουμε τον κόσμο να το κάνει.
    Ο ψόφος θα είναι όλος δικός σας !
    Και τότε να δω που θα κρυφτείτε όλοι εσείς λαμόγια και τσιράκια.

    Και όσο και αν η μάζα το ξέχασε και άφησε να της περάσετε τις μπούρδες σας και να της βάλετε τον χαλκά στη μύτη, …. θα την ξυπνήσουμε.
    Θα τους μάθουμε όχι απλά να έχουν όνειρα, θα τους μάθουμε πως να ξαναγίνουν θεοί, πως να το θελήσουν και χρησιμοποιώντας δημιουργική φαντασία να το ενεργοποιήσουν και να του δώσουν υπόσταση υλοποιώντας το.

    ……. Κοντός ψαλμός



    Αυτά ………..
  4. 0
    0
    Και μετα ξυπνησες-ΟΝΕΙΡΟ ΗΤΑΝ-
    ΟΝΕΙΡΟ του ΤΕΜΠΕΛΗ
    Ο Εργατικος Ανθρωπος δεν φοβηθηκε ποτε και
    τιποτε-

    Ο ΤΙΜΙΟΣ ΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΣΑς χαιρετα διχως ψαλμους
  5. 0
    0
    Walt Disney… ο μεγαλύτερος αρχιμασόνος… Δεν έχει καμμιά θέση εδώ….
  6. 0
    0
    Χθες ονειρεύτηκα ότι διαιρούσα κάτι αριθμούς με το μηδέν.
    Ρε λες;

Σχολιάστε

To e-mail σας δεν θα δημοσιευθεί